Shine on, you crazy diamond!

Carpe diem!

My Composition Dolls

15 Σχόλια

 

 

012.JPG

Το σπίτι με τις κούκλες

Το delivery boy χτύπησε το κουδούνι του σπιτιού στον Κολωνό για να παραδώσει την πίτσα που είχαν παραγγείλει. Μόλις άνοιξε η πόρτα, ο νεαρός έμεινε έκθαμβος. Έκανε δειλά ένα βήμα μπρος και ρώτησε με συστολή: Μπορώ να ρίξω μια ματιά;

Κανείς δεν τον είχε ενημερώσει ότι ο μεσαίος όροφος της τριπλοκατοικίας στον αριθμό 3 της διασταύρωσης Λένορμαν και Δράμας, ήταν το σπίτι με τις κούκλες κι όταν χιλιάδες ζευγάρια μάτια καρφώθηκαν πάνω του σα να ζητούσαν γνωριμία με τον άγνωστο επισκέπτη, ήταν αδύνατο να αντισταθεί στον πειρασμό…

Κάπως έτσι αντιδρούν όλοι όσοι μπαίνουν για πρώτη φορά στο σπίτι της 47χρονης υπαλλήλου του Δημοσίου, Νίνας Κουλετάκη, της μόνης ελληνίδας συλλέκτριας κούκλας με συλλογή που θα ζήλευαν πολλοί μανιώδεις του είδους στο εξωτερικό. Η ίδια δεν γνωρίζει πόσα ακριβώς είναι τα κομμάτια της συλλογής της. Χιλιάδες είναι πια, από κούκλες μινιατούρες μέχρι άλλες σε φυσικό μέγεθος νηπίου και δεν είναι εύκολο να μετρηθούν. Την τελευταία φορά, που επιχείρησε να τα μετρήσει, πριν κάμποσα χρόνια, είχε μείνει στον αριθμό 700 αλλά μπερδεύτηκε και τα παράτησε…

Τα πρώτα πέντε κομμάτια αγοράστηκαν σε κάποιο ταξίδι στο Παρίσι πριν 25 χρόνια. Εκεί ήταν η αφετηρία μιας διαδρομής, που η ίδια δεν φαντάστηκε πως θα διένυε. Στα χρόνια, που ακολούθησαν, μέσα στο οροφοδιαμέρισμα του Κολωνού, άρχισαν να ξεδιπλώνονται γοητευτικές ιστορίες εταιριών κατασκευής κούκλας του 18ο και του 19ου αι. με τις περιορισμένες παραγωγές τους –τα σημερινά παραδοσιακά κοριτσίστικα παιχνίδια- να μεταλλάσσονται σε προϊόντα ευρείας κατανάλωσης.

Η ιστορία της κούκλας έρχεται από πολύ βαθειά στο χρόνο. Τον 16ο και τον 17ο αι. το υλικό κατασκευής της ήταν η πορσελάνη. Οι κορυφαίες κατασκευάστριες εταιρίες της εποχής, Κέσνερ (γερμανική) και Μαρσέϊγ (γαλλική), τροφοδοτούσαν την αισθητική των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Τότε δεν ήταν παιχνίδια. Τον 18ο αι. η κούκλα της εποχής απέκτησε πάνινο σώμα και μεταλλικό κεφάλι (μια τέτοια εξασφάλισε η Νίνα από δημοπρασία στην Αμερική), ακολούθησαν η composition και η celluloid για να καταλήξουν σήμερα αγαπημένα παιδικά παιχνίδια από βινύλιο.

«Δεν ήταν στο μυαλό μου η συλλογή. Απλώς, είδα τις κούκλες σε κάποιο παλαιοπωλείο του Παρισιού, μου άρεσαν και τις πήρα για να στολίσω μια γωνιά του σπιτιού. Η συνέχεια ήρθε απλά. Ταξίδευα τακτικά και κάθε φορά έλεγα, τι να φέρω στην Ελλάδα; Ας πάρω μερικές κούκλες…»

Το ένα ταξίδι έφερνε το άλλο και τα νέα…αποκτήματα πλήθαιναν στην προθήκη του σκρίνιου. Κάποτε χρειάστηκε να αυξηθούν και τα έπιπλα, αφού πια τα σουβενίρ απ΄ το εξωτερικό δεν χωρούσαν… Ανάμεσά τους βρήκαν θέση και δύο ειδικά καρότσια για κούκλες των αρχών του 19ου αι. Τα «χτύπησε» σε μια δημοπρασία στο Internet και της στάλθηκαν απ΄ την Αμερική.

Το πράγμα μπήκε από μόνο του σ΄ ένα ταξίδι μονόδρομο. Η αρχική φαεινή ιδέα «ας πάρω μερικές κούκλες να στολίσω μια γωνιά του σπιτιού», μετατράπηκε σε μανιώδες κυνήγι και η στολισμένη γωνιά έγινε ολόκληρο το σπίτι… Η συλλογή εμπλουτιζόταν συνεχώς με κομμάτια που η Νίνα έφερνε από παλαιοπωλεία στην Αμερική και την Ευρώπη, ή «χτυπούσε» σε δημοπρασίες, ή παράγγελνε σε άλλες δημοπρασίες στο Internet.. Μέσα από το διαδίκτυο ήρθε σε επαφή και με άλλους μανιώδες συλλέκτες. Έκαναν ανταλλαγές, αγοραπωλησίες μεταξύ τους.

Στο μεταξύ, η Νίνα είχε ξεπεράσει το αισθητικό κομμάτι. Ένας πραγματικός συλλέκτης οφείλει να είναι πάντα ενημερωμένος για το είδος που τον ενδιαφέρει. Το τραπεζάκι του καθιστικού είναι γεμάτο βιβλία κι όλα, αναφέρονται σε κούκλες. Είναι λευκώματα κατασκευαστών των δύο προηγούμενων αιώνων και αφιερώματα σε μεγάλες ιδιωτικές συλλογές Ευρωπαίων κυρίως, συλλεκτών. Χρόνο με το χρόνο η συλλέκτρια απέκτησε ειδικές γνώσεις πάνω στο αντικείμενο και σήμερα, γνωρίζει πολύκαλά ποια κούκλα θα «χτυπήσει» σε δημοπρασία, πού φτάνει η αξία της και τι πιστοποιητικά αυθεντικότητας θα αναζητήσει στο σώμα της.

Όλες οι κούκλες της συλλογής Κουλετάκη φέρουν σφραγίδες των κατασκευαστριών εταιριών και όλες φορούν περούκες με φυσικό μαλλί. Ήταν οι πρώτες τεχνικές κατασκευής, που καθιστούσαν το είδος ακριβό ακόμη και την εποχή που έβγαιναν στην αγορά. Δεκαετίες μετά, οι μεταγενέστερες πια βιομηχανίες παραγωγής κούκλας εγκαινίασαν το φτηνό συνθετικό μαλλί, το «ριζωμένο» στο κεφάλι κάθε κούκλας του εμπορίου και η τιμή κόστους έπεσε.

Στην πλειονότητά της η συλλογή περιλαμβάνει κούκλες composition. Πρόκειται για τεχνική κατασκευής, που αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ου αι. ως απάντηση των αμερικανών στις πανάκριβες, τότε, πορσελάνινες ευρωπαϊκές κούκλες. Ουσιαστικά, είναι κομμάτια φτιαγμένα από ξυλοπολτό κι επικαλυμμένα με ειδικό βερνίκι. Το υλικό είναι ευαίσθητο. Ο χρόνος, η υγρασία και οι ακτίνες του ήλιου, το φθείρουν. Για το λόγο αυτό, οι κούκλες της Νίνας, είναι προφυλαγμένες σε προθήκες, απρόσβλητες από υγρασία και απρόσιτες στον ήλιο.

«Δυστυχώς, δεν μπορώ να αντιμετωπίσω το χρόνο, λέει η συλλέκτρια. Κάποιες απ΄ αυτές έχουν αρχίσει να φθείρονται. Το βερνίκι ξεκολλάει, η επιφάνεια σπάει και συρρικνώνεται και αποκαλύπτεται ο ξυλοπολτός. Συντήρηση αναλαμβάνουν ειδικοί τεχνίτες στην Αμερική, αλλά είναι εξαιρετικά δαπανηρή».

Ανάμεσα στις χιλιάδες κούκλες, ξεχωρίζουν μια αυθεντική composition εγγαστρίμυθου του 1920 και μια άλλη της ίδιας εποχής, που αναπαριστά ένα καραφλό μωρό με φτερά στην πλάτη! «Σας κάνουν εντύπωση τα φτερά, αλλά την εποχή που το εργοστάσιο Κιούπι κατασκεύαζε αυτές τις κούκλες, τόσο τα φτερά όσο και η κόκκινη σφραγίδα του εργοστασίου στο στήθος μαζί με τον κωδικό αριθμό στο σβέρκο, ήταν οι εγγυήσεις γνησιότητας του προϊόντος. Αυτή λοιπόν, είναι μια αυθεντική Κιούπι και η αξία της κυμαίνεται γύρω στα 2.000 ευρώ», εξηγεί η συλλέκτρια.

«Το μεγαλύτερο ποσό που έδωσα για κούκλα ήταν 4.500 ευρώ. Ήταν ευκαιρία. Η αξία της είναι πολύ μεγαλύτερη. Πρόκειται για ένα κομμάτι αριθμημένης παραγωγής Σίρλεϋ Τεμπλ και η κατασκευή της χρονολογείται μεταξύ 1934-38. Εκείνη την περίοδο μεσουρανούσε το κορίτσι θαύμα του αμερικάνικου κινηματογράφου. Η Ideal –φημισμένο εργοστάσιο κατασκευής παιχνιδιών της εποχής- παρήγαγε μια σειρά Σίρλεϋ με «χτυπημένο» στο σβέρκο κάθε κούκλας ειδικό αναγνωριστικό αριθμό και την υπογραφή της ανήλικης σταρ στην πλάτη! Τη δεκαετία του ΄30 εκείνη η κούκλα στοίχιζε πέντε δολάρια, ποσό διόλου ευκαταφρόνητο για τα τότε δεδομένα. Ως εκ τούτου, τα σημερινά 4.500 ευρώ ως αντίτιμο για ένα τέτοιο κομμάτι ακούγονται όντως, λίγα.

«Οι αμερικανοί δεν τις θέλουν τις παλιές κούκλες. Δεν τις υπολογίζουν. Προτιμούν τις σύγχρονες, που πλασάρονται από τις πανίσχυρες βιομηχανίες μαζικής παραγωγής. Οι περισσότεροι, μεγάλης ηλικίας άνθρωποι, λένε…έχω κάτι παλιατζούρες στη σοφίτα απ΄ τον πατέρα μου ή τον παππού μου και θέλω να απαλλαγώ. Τότε, οι συλλέκτες, που δίνουν περιουσίες για τέτοιες κούκλες, πέφτουν σαν τα κοράκια…», εξηγεί η Νίνα.

Ομολογεί πως αρκετές φορές, στρίμωξε τη ζωή της για ν΄ αποκτήσει ένα πολύτιμο κομμάτι. Το…σπορ είναι ακριβό κι αν άλλοι συλλέκτες διαθέτουν και 500.000 ευρώ (!) για μια κούκλα -ποσό που η ίδια βεβαίως δεν μπορεί να διαθέσει- καταλαβαίνει το λόγο που το κάνουν. «Βρέθηκα πολλές φορές μπροστά σε πανάκριβα κομμάτια, που τα ήθελα σαν τρελή αλλά δεν μπορούσα να τα αποκτήσω και ευχήθηκα να είχα τη δυνατότητα. Όλοι οι συλλέκτες της δικής μου οικονομικής δυνατότητας έτσι σκέφτονται…», λέει.

Περίοπτη θέση στη συλλογή έχουν οι σταρ της πολιτικής ζωής και του κινηματογράφου. Ξεχωρίζουν ο Φρεντ Αστέρ, η Μέριλιν Μονρό, η Τζάκι Κένεντι, η πριγκίπισσα Νταϊάνα. Όλες οι κούκλες φορούν αυθεντικά αντίγραφα των ρούχων, με τα οποία οι σταρ χιλιοφωτογραφήθηκαν κι έμειναν στην ιστορία. Το μαύρο στράπλες φόρεμα η λαίδη Ντι, το γνωστό φράκο ο Αστέρ, την λευκή τουαλέτα της ορκωμοσίας του Κένεντι η Τζάκι, το σκανδαλώδες φόρεμα απ΄ το «Οι άνδρες προτιμούν τις ξανθές» η Μονρό.

Πληροφορούμαστε ότι πρόκειται για μια συλλεκτική σειρά, που κατασκευάστηκε στην Αμερική.Αν μια κούκλα από μόνη της είναι ακριβή, τα αυθεντικά ρούχα ή τα αξεσουάρ της μπορεί ν΄ ανεβάσουν την τιμή της στα ύψη. Τα ρούχα είναι ένα άλλο, επίσης δαπανηρό τμήμα, μιας τέτοιας συλλογής. Η Νίνα πάντως, διαθέτει κάμποσα συρτάρια με ρούχα για τις κούκλες της…

«Σκέφτομαι πως πρέπει κάποτε να τις μετρήσω και κυρίως, να τις αρχειοθετήσω. Εδώ μέσα υπάρχουν πολύτιμα κομμάτια με ανυπολόγιστη αξία. Οι δυο κόρες μου δεν συμμερίζονται τη μανία μου αλλά εγώ ευελπιστώ ότι όταν παντρευτούν και κάνουν παιδιά, κάποιο απ΄ αυτά, θα πάρει το γονίδιο και θα συνεχίσει τη συλλογή…», εξομολογείται η ίδια.

Η ελπίδα της έχει βάση. Η ίδια πήρε το γονίδιο από τον πατέρα της, που συλλέγει γραμματόσημα και νομίσματα. «Όταν ξεκινήσεις κάτι τέτοιο, δεν το αφήνεις και κυρίως, δεν σ΄ αφήνει αυτό. Και να φανταστείς πως, πιτσιρίκι, δεν έπαιξα ποτέ με κούκλες…».

(Έγραψε η Τόνια Μανιατέα, για το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων – 14/11/2007)

 

 

022.JPG

 

033.JPG

 

042.JPG

 

051.JPG

 

061.JPG

 

07.JPG

 

08.JPG

 

09.JPG

 

10.JPG

 

11.JPG

 

13.JPG

 

14.JPG

 

15.JPG

 

Για τις κούκλες μου έγραψαν ακόμη:

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 

ΠΑΤΡΙΣ 

Written by Nina C

Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2007 στις 3:01 πμ

15 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. ΣΟΚ! Δεν το περίμενα με τίποτα! Είναι περισσότερες από τα dvd μου!

    diastimata

    Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2007 at 11:19 μμ

  2. Και λάβε υπόψη σου τούτο: ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΙΣΗ -ΜΟΝΟ- ΣΥΛΛΟΓΗ!

    Όσο για τα dvd, σου ρίχνω, 100%.

    χε χε χε

    Composition Doll

    Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2007 at 11:29 μμ

  3. Απίστευτο! Δεν το είχα προσέξει… Τι πολλές κούκλες!!! 🙂 🙂 🙂

    dolphin

    Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2007 at 2:35 μμ

  4. […] πολυτελές και… γεμάτο κούκλες! Ε, λοιπόν, ναι: αυτό δεν είναι φωτομοντάζ! Για την ακρίβεια είναι λιγότερο […]

  5. […] by natassaki           Σε δύσκολη περίοδο με προσκάλεσε η Composition Doll σε παιχνίδι. Θα ανταποκριθώ, όμως, πάραυτα (γιατί μετά […]

  6. […] Το “σπίτι με τις κούκλες” είναι ο τίτλος ενός άρθρου της Τόνιας Μανιατέα, που έγραψε για λογαριασμό του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, στις 14 Νοέμβρη. Μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ. […]

  7. Εντυπωσιακό..
    Ελπίζω να τις έχεις ασφαλίσει

    So_Far

    Τρίτη, 11 Δεκέμβριος 2007 at 7:04 πμ

  8. Διαβάζοντας το άρθρο της Τόνιας Μανιατέα για τις κούκλες σου, έκανα έναν περίεργο συνειρμό κάτι σαν αντιδιαστολή αυτού του ακριβού και πολύτιμου (σε χρηματική αξία εννοώ).Παραδίπλα απο το εργαστήριό μου
    είναι ΄δυό μεγάλοι κάδοι σκουπιδιών (εγω πάλι συλλέγω απο σκουπίδια !).Πολλές φορές είναι ξέχειλοι κι ο κόσμος πετά τα σκουπίδια του στο χώμα δίπλα στους κάδους.Ένα βράδυ πριν 2-3 χρόνια που κλείδωνα για να φύγω έπεσε το μάτι μου σε κάτι περίεργα πεταμένα πράγματα.Πλησίασα και ήταν μέσα κι έξω από ενα καφάσι,
    σαν αυτά που βάζουν φρούτα , διάφορα βρώμικα παιδικά ρουχαλάκια πολύχρωμα, 6-7 ζευγάρια παπουτσάκια παιδικά , πολύχρωμα επίσης , άδεια πακέτα τσιγάρα και στη μέση όλου αυτού του χαμού , σαν βασίλισσα σε παιδικό εφιάλτη, δέσποζε μια πλαστική καραφλή κούκλα .Μου έκανε τόση εντύπωση το θέαμα που πηρα τη μηχανή και το φωτογράφησα
    με σκοπό κάποια στιγμή να το ζωγραφίσω.Φυσικά την κούκλα με το ξεχαρβαλωμένο κεφάλι την μάζεψα και την έχω ακόμη.Αν και τη βλέπω κάθε μέρα και την έχω συνηθίσει μου προκάλει μεγάλη ΄θλίψη όποτε σταθεί λίγο παραπάνω το βλέμμα μου και θυμηθω πως τη βρήκα .Γεννιούνται σκέψεις ή φαντασιώσεις για το πως πετάχτηκε , ποιοί έπαιξαν μ΄αυτή , αν έκλαψαν όταν πετάχτηκε η κούκλα και τέτοια.Αν βάλεις και τα άλλα παιδικά πράγματα που ήταν μαζί η φαντασία σου μπορεί να οργιάσει (σε πένθιμα πάντα μονοπάτια).
    Αυτά μου΄ρθαν στο μυαλό και να με συχωρείς και γράφοντάς τα αναρωτήθηκα αν έχεις στη συλλογή σου κουκλες που έχεις βρει στα σκουπίδια γιατί η αξία ενός κομματιού δεν έγκειται μόνο στην ποιότητα της κατασκευής του αλλά και στον τρόπο που έζησε και πέθανε, στην προσωπική του ιστορία δηλαδή.

    αλέξανδρος ανδρουλάκης

    Σάββατο, 15 Δεκέμβριος 2007 at 1:58 πμ

  9. @So Far, η αλήθεια είναι πως το έχω σκεφτεί, για κάποια κομμάτια τουλάχιστον, αλλά ακόμη δεν το έχω κάνει.

    @Αλέξανδρε, από τα σκουπίδια δεν έχει τύχει να μαζέψω κάποια, ίσως γιατί οι κούκλες που συλλέγω είναι εποχής 1800-1950 και δεν βρίσκεις τέτοιες στα σκουπίδια της Ελλάδας. Με την ευρύτερη έννοια όμως, μεγάλο μέρος της συλλογής προέρχεται από ξεκαθάρισμα σοφιτών και υπογείων αμερικανικών και ευρωπαϊκών σπιτιών, οπότε μπορείς να πεις ότι το σκουπίδι κάποιου άλλου είναι η δική μου χαρά!

    Composition Doll

    Δευτέρα, 17 Δεκέμβριος 2007 at 1:28 πμ

  10. Καλησπέρα και καλή χρονιά!!!!

    Η συλλογή σας, είναι εντυπωσιακή!!!

    Ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, έχει μία κούκλα μωρό, η οποία είναι περίπου 50 ετών (!!!), και η οποία με το πέρασμα των χρόνων, έχει υποστεί κάποιες αλλοιώσεις. Ξέρετε κάποιον ειδικό που να κάνει σχετικές επιδιορθώσεις? Πού μπορούμε να απευθυνθούμε?

    Μάρα

    Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2008 at 7:46 μμ

  11. Χάρηκα πάρα πολλή που συναντώ έναν συλλέκτη κούκλας, και γενικά έναν συλλέκτη αναμνήσεων. Περιμάζεψα και εγώ 3 κούκλες από την Ισπανία τις δεκαετίας του 30’ με 40’ με σκοπό να τις πουλήσω στο μαγαζάκι μου αλλά δεν ξέρω την πραγματική τους αξία . θα σου ήμουν ευγνώμων εάν μπορούσες να με βοηθήσεις σε ευχαριστώ εκ των προτέρων Τζίνα

    gina

    Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2008 at 1:18 μμ

  12. @Mara, εξαρτάται από το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένη. Στο εξωτερικό υπάρχουν σίγουρα τεχνίτες, εδώ αμφιβάλλω…

    @Τζίνα, ευχαρίστως να βοηθήσω να τις εκτιμήσεις. Στείλε μου ένα μαίηλ να συνεννοηθούμε.

    Nina C

    Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2008 at 12:04 μμ

  13. Πω, πω, τι έπαθα τώρα. Πως βρέθηκα εδώ, δεν θυμάμαι. Χαίρομαι όμως. θα γυρίσω σιγά σιγά πίσω να μην σε χάσω. Εχω μια κούκλα «της Χελώνας» όπως την λέει η μαμά μου,α λλά δεν ξέρω άλλες λεπτομέρειες και προ ημερών σχολίαζα σε ποστ μου, για τις αυθεντικές πορσελάνινες κινεζούλες μου που είναι κρυμμένες ευλαβικά.
    Εχω χαζέψει στην κυριολεξία.θα τα δείξω της μαμάς το βράδυ.
    Φιλιά, να είσαι καλά και χάρηκα πάρα πολύ.
    Αχ, αυτός ο Κολωνός, τι κρύβει (ξέρω και αλλα πολλά γι’ αυτήν την συνοικία γι αυτό το λέω…)

    Αγριο - Κερασο - Ζουζούνα

    Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2008 at 11:36 πμ

  14. geia sou,
    kanw kai egw sullogi apo koukles (exw kai mia pou de tin ithele pragmatika kanenas stin germania) elliniki apo porselani tou 1920 heubauch. exw peripou 50 alla opws egrapse kai o alexandros androulakis mou aresoun oi koukles pou exoun mia asximia panw tous.. simadi tou pws exoun zisei, paixthei kai agapithei….

    xairetismous apo tin gallia
    maria

    maria

    Πέμπτη, 9 Οκτώβριος 2008 at 3:27 μμ

  15. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
    ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΑ ΝΑ ΒΡΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΜΟΥ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΜΟΥ ΚΟΥΚΛΑ ROSANNA ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ.. 64 ΕΤΩΝ, ΕΠΕΣΑ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΟΝΤΩΣ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ. Η ΚΟΥΚΛΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΜΕΓΕΘΟΣ ΜΩΡΟΥ, ΜΕ ΑΛΗΘΙΝΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΤΣΙΝΟΡΑ – ΔΙΕΘΕΤΕ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΙ ΜΑΜΑ – ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ..ΙΑΤΡΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΡΩΤΑ ΑΠ’ΟΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΞΑΝΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΣΩΣΤΑ. ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ; ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΗΝ ΣΤΕΙΛΩ ΑΜΕΡΙΚΗ. ΓΙΑ ΜΕΝΑ, ΑΥΤΗ Η ΚΟΥΚΛΑ, ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΑ. ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΕΑ ΣΑΣ. ΦΙΛΙΚΑ, ΣΟΦΗ

    ΣΟΦΗ

    Κυριακή, 28 Δεκέμβριος 2008 at 9:18 μμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: