…της χτεσινής πορείας, ήταν –αναμφισβήτητα- αυτό του μπλοκ των εργαζομένων στο λιμάνι του Πειραιά:

«Εφραίμ, αλάνι, πάρε το λιμάνι»

και το εναλλακτικό του:

«Εφραίμ, θεέ, πάρε την Α.Ε.»

Είχαμε έμπνευση, οι π@@στηδες!!!!

Το είχα δει, εγώ, το όνειρο. Και η γιαγιά η Παναγούλα επέμενε πως τα όνειρα πρέπει να τα πιστεύουμε. Είδα, λέει, πως είχα μαγειρέψει μελιτζάνες ιμάμ. Ξέρετε, απ΄ αυτές που έφαγε και ο ιμάμης και μπαΐλντισε. Ωραίες τις είχα φτιάξει (όχι να το παινευτώ, αλλά μαγειρεύω εξαιρετικά, η αφιλότιμη!), με τη σαλτσούλα να κρατάει, να κάνουν βούτες ο σύζυγος και το παιδί να το φχαριστηθούν. Οι μελιτζάνες ιμάμ, λοιπόν, να τις τρως είναι απόλαυση, να τις ονειρεύεσαι είναι λαχτάρα.

Είδα, που λέτε, πως έφτιαξα ένα μεγάλο ταψί, το στόλισα και με ένα κινέζικο φαναράκι (απ’ αυτά τα κόκκινα με τις φούντες) και το πήγα πεσκέσι στον Διευθύνοντα Σύμβουλο και τον Πρόεδρο του ΟΛΠ. Τώρα θα μου πείτε «μελιτζάνες και μάλιστα με φούντες κινέζικες, είναι θανατερός συνδυασμός», αλλά δεν φταίω εγώ, το όνειρο ήταν τέτοιο.

Έφαγαν, λοιπόν, τις ωραίες μελιτζάνες οι τον ΟΛΠ διοικούντες, έκαναν και παπάρα στη σαλτσίτσα και μπαΐλντισαν, ως ήταν αναμενόμενο. «Άνοιξε κανένα παράθυρο, σκάσαμε εδώ μέσα», λέει ο Πρόεδρος στον Διευθύνοντα. Ανοίγει, που λέτε, ο Διευθύνων το παράθυρο και χλαπ! κάνει ένα ακροβατικό, που θα το ζήλευε και κινέζος ακροβάτης, και πηδάει έξω! «Πάει ο άνθρωπος», σκέφτηκα, «σάλταρε!» και ξύπνησα έντρομη και κάθιδρη. Δευτερόλεπτα μετά χτύπησε και το ξυπνητήρι για να πάω δουλειά.

Σηκώθηκα, πλύθηκα, ντύθηκα, στολίστηκα και νάμαι έτοιμη για το γραφείο. Στο δρόμο με μούντζωσε ένας και μούντζωσα πέντε. «Δεν ξεκινάει καλά η μέρα», μονολόγησα. Και βγήκα αληθινή, το κληρονομικό μου χάρισμα μέσα!

Εκεί, λίγο μετά τις 12, βγήκε φιρμάνι: «Σχολάτε, εντολή της Διοίκησης». Πολλοί ασυνείδητοι σκέφτηκαν πως ήταν εκ του πονηρού, για να κάνουν τη συνεδρίαση του Δ.Σ. κεκλεισμένων των θυρών (όπως γίνονται οι δίκες των κατά συρροή δολοφόνων και των κατά συρροή πολιτικών, ντε!), αλλά εγώ πολύ χάρηκα που θα σχόλαγα νωρίτερα, θα προλάβαινα να βάψω και το μαλλί, που έχει βγει η ρίζα και είναι μια αηδία και μισή. Άσε που θα είχαμε και «δεδικασμένο» και θα μπορούσαμε να σχολάμε ό,τι ώρα θέλαμε γενικώς. Αλλά πού να καταλάβουν οι συνάδελφοι, τους έχουν παραπλανήσει εντελώς οι συνδικαλιστές μας.

Για να μη σας τα πολυλογώ, δεν φύγαμε. Μέσα εμείς (εργαζόμενοι, συνδικαλιστές, Διευθύνων Σύμβουλος και Πρόεδρος), έξω άλλοι συνάδελφοι και τα ΜΑΤ. Σαν τους πολιορκημένους του Μεσολογγίου, ένα πράμα. Μια ομορφιά, σας λέω. Οι ώρες περνούσαν και άρχισα να πεινάω. Θυμήθηκα πως στο Μεσολόγγι είχαν αναγκαστεί να φάνε μέχρι ποντίκια και αναγκάστηκα να καταστήσω σαφές στους συναδέλφους πως εγώ ποντίκια αποκλείεται να φάω. «Καλά, θα σου παραγγείλουμε πίτσα», μου είπε κάποιος. Νάχα το ταψί μου με τις μελιτζάνες, μέχρι τη φούντα την κινέζικη θα έτρωγα…

Καθόμαστε, που λέτε, και περιμέναμε να περάσει η ώρα, να κάνει πως αρχίζει το ΔΣ και να το ματαιώσουμε και ξαφνικά σκάει η μπόμπα: «ο Διευθύνων Σύμβουλος και ο Πρόεδρος πήδηξαν από το παράθυρο!». Σκοτοδίνη μου ήρθε. Μιράκολο, μιράκολο, το όνειρο έβγαινε αληθινό! Ιδού το παράθυρο, ιδού και το πήδημα, οι μελιτζάνες και η κινέζικη φούντα έλειπαν μόνο! Στην αρχή δεν το πιστέψαμε, αποκλείεται, είπαμε, μεγάλοι άνθρωποι να πηδάνε από τα μπαλκόνια. Πω, πω πωωωωωωω! Τώρα το σκέφτηκα, κι άλλη προφητεία βγήκε αληθινή! Εκείνο, το σύνθημά μας: «ΛΙΜΑΝΙΑ ΠΟΥΛΑΤΕ, ΜΠΑΛΚΟΝΙΑ ΘΑ ΠΗΔΑΤΕ»! Καλά, έχω μείνει άναυδη, μιλάμε! Τελικά όλοι οι εργαζόμενοι στον ΟΛΠ έχουμε κληρονομικό χάρισμα, καταπληκτικό!

Κι όμως, κυρίες και κύριοι και αγαπητά μου παιδιά, έτσι έγιναν τα πράγματα. Φοβούμενοι ποιος ξέρει τι (τη δίκαιη οργή των εργαζομένων; την επαπειλούμενη επέμβαση των ΜΑΤ; την αντανάκλαση της εικόνας τους στον καθρέφτη;), άνοιξαν το παράθυρο, πήδηξαν στο μπαλκόνι και κατέβηκαν τη σκάλα κινδύνου για να διαφύγουν. Σκέτοι Ρόμποκοπ, λέμε. [Διευκρίνιση για τους μη κατέχοντες ξένες γλώσσες: Ρόμποκοπ = λέξη σύνθετη, το πρώτο συνθετικό είναι ρόμπα].

Και επειδή αντιλαμβάνομαι πως δύσκολα μπορείτε να πιστέψετε κάτι τέτοιο, ιδού και η ζωγραφιά που δημιούργησε αυτόπτης μάρτυς, νεαρότατης ηλικίας. Γιατί από μικρό κι από τρελό, μαθαίνεις την αλήθεια!

Μόλις συνήλθαμε από το σοκ, αναρωτηθήκαμε πού να έχουν πάει τα παλιόπαιδα τ’ ατίθασα! Ψάχναμε εμείς, ψάχνανε οι συνδικαλιστές, έψαχναν και οι βουλευτές, έψαχνε ο Δήμαρχος, έψαχνε και ο Νομάρχης, πουθενά! Άφαντοι! Αφού ψάξαμε καλά μέσα, είπαμε να κατέβουμε και κάτω, στον Επιβατικό Σταθμό, στην Κρουαζιέρα ντε! Κατέβηκαν οι συνδικαλιστές, οι βουλευτές, ο Δήμαρχος, ο Νομάρχης (α, ρε, αθάνατε Λογοθετίδη…), και τους αναζητούσαν. Συνάντησαν έναν διάσημο σουβλατζή του Πειραιώς (φημισμένα τα σουβλάκια του Καράμπαμπα στη Δραπετσώνα) και τον ρώτησαν αν ήξερε κάτι τις. Ιδέα δεν είχε ο μαγαζάτορας. Ξαφνικά, είδαν φως στο καφενείο και είπαν να μπουν. Και τι νομίζετε πως είδαν, με τα μεγάλα και ωραία μάτια τους; Το διορισμένα μέλη του ΔΣ του ΟΛΠ, καθισμένα σε καφάσια γάλακτος ΑΓΝΟ (άδεια, μάλλον το γάλα το ήπιαν στο τσακίρ κέφι), να συνεδριάζουν γύρω από δυο τραπεζάκια καφενείου. Πώς λέμε «μικροί-μεγάλοι στο καφενείο»; Αυτό ακριβώς!

«Αυτοί! Αυτοί!», φώναξε έντρομος διοπτροφόρος δικολάβος, ο οποίος λίγο πριν είχε μιαν άτυχη συνάντηση με τους εργαζομένους στον πάνω όροφο. «Αυτοί! Αυτοί!» σιγοντάρισαν και τα υπόλοιπα αγόρια της χορωδίας και τράπηκαν σε άτακτη φυγή. Και μόλις πάτησαν σε έδαφος σώο και ασφαλές, έστειλαν και μήνυμα πως –τάχα μου- την υπέγραψαν την παραχώρηση του λιμανιού στους Κινέζους.

Επειδή, όμως, κυρίες και κύριοι και αγαπητά μου παιδιά, αυτά δεν γίνονται ούτε στο Πεκίνο, κι επειδή οι εργαζόμενοι στον ΟΛΠ δεν προτίθενται να κάνουν τον Κινέζο, ο μόνος τρόπος να απαλλαγούν από εμάς (λέμε τώρα…) και να μπορέσουν να συνεδριάσουν ανενόχλητοι, είναι να μας δώσουν κανένα μήνα άδεια με αποδοχές και bonus, να πάμε καμιά ομαδική εκδρομή, να βάψω κι εγώ –επιτέλους- τη ρίζα.

Γιατί αλλιώς, ό,τι και να κάνουν, μπροστά τους θα μας βρίσκουν. Ούτε δίπλα τους, ούτε πίσω τους. ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ.

Σήμερα, Τετάρτη 8.10.2008 οι εργαζόμενοι στις Δημόσιες Επιχειρήσεις Κοινής Ωφέλειας (ΔΕΚΟ) απεργούν και διαδηλώνουν στο κέντρο της Αθήνας.

Το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Υπαλλήλων Λιμένων Ελλάδας αποφάσισε τη δυναμική συμμετοχή των εργαζομένων στα Λιμάνια της χώρας, σε αυτή την κινητοποίηση.

Συνεχίζουμε να αντιστεκόμαστε στην πολιτική του ξεπουλήματος της Δημόσιας Περιουσίας και στην ισοπέδωση των εργασιακών σχέσεων.

Οι εργαζόμενοι στα Λιμάνια δεν πρόκειται να συναινέσουν στο επιχειρούμενο ξεπούλημα των κερδοφόρων Σταθμών Εμπορευματοκιβωτίων (Σ.ΕΜΠΟ). Το ξεπούλημα αυτό συνδυάζεται με το διαχωρισμό των εργαζομένων σε νέους και παλιούς, και με τη ραγδαία επιδείνωση συνολικά των εργασιακών σχέσεων.

Με ενότητα και αποφασιστικότητα θα δώσουμε τη μάχη μέχρι τέλους για την υπεράσπιση της δημόσιας περιουσίας, και των εργασιακών σχέσεων και είναι σίγουρο ότι θα νικήσουμε.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Δ.Σ./ΟΜ.Υ.Λ.Ε., σε συνεδρίασή του στις 27.6.2008, αποφάσισε να κηρύξει 48ωρη απεργιακή κινητοποίηση την Πέμπτη 17.7 και την Παρασκευή 18.7. Αιτία είναι η μη εφαρμογή των διατάξεων των επιχειρησιακών ΣΣΕ για τους νεοπροσληφθέντες εργαζόμενους στον ΟΛΠ και ΟΛΘ.

Η πολιτική διαχωρισμού των εργαζομένων σε «νέους» και «παλιούς», που ακολουθούν η Κυβέρνηση και οι Διοικήσεις των Οργανισμών οδηγεί στην συνολική υποβάθμιση των μισθών και των εργασιακών σχέσεων των εργαζομένων στα δύο λιμάνια.

Το σχέδιο αυτό είναι μέρος της συνολικότερης στρατηγικής ξεπουλήματος των Σ.ΕΜΠΟ/ΟΛΠ και ΟΛΘ, καθώς και της ιδιωτικοποίησης των βασικών και στρατηγικών τομέων της οικονομίας.

Καλούμε τους εργαζόμενους στους ΟΛΠ και ΟΛΘ με την καθολική τους συμμετοχή στην 48ωρη απεργιακή κινητοποίηση να αποδοκιμάσουν τη συγκεκριμένη πολιτική της Κυβέρνησης και των Διοικήσεων ΟΛΠ και ΟΛΘ.

Τα νέα τα μάθατε, ναι;

Ε, μάθετε τώρα και τις νέες στάσεις, μη μας βρούνε απροπόνητους τα καινούρια αφεντικά! Για ένα φιλότιμο ζούμε…

(Πώς στα κομμάτια λένε το “Πονάω αλλά μ’ αρέσει” στα κινέζικα; )

******************

Επιπλέον, με υπερηφάνεια σας παρουσιάζουμε την υπερπαραγωγή 形聲字/形声字 轉注字/转注字. Ελληνικός τίτλος “Πόθοι κάτω από τις Γερανογέφυρες”.

Σενάριο-Σκηνοθεσία: COSCO

Άχου και με πονάνε τα λουμπάγκα μου την υπάλληλο, και πώς θα τραβάω στην ανηφόρα;

Έτσι, δε, κι είναι χοντρός ο Μανδαρίνος, χέσε μέσα Πολυχρόνη που δε γίναμε Ευζώνοι…

Μετά την κατάθεση των προσφορών για την εκποίηση του Σ.ΕΜΠΟ/ΟΛΠ στις 9.5.2008 έπεσαν οι μάσκες.

Η προσπάθεια της κυβέρνησης τον Σεπτέμβριο του 2006, να παραχωρήσει στους Κινέζους με διακρατική συμφωνία τον κερδοφόρο Σ.ΕΜΠΟ, είχε σκοντάψει στους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ίδιο εγχείρημα επαναλήφθηκε φέτος με την μάσκα του διεθνούς διαγωνισμού.

Στο διάστημα που μεσολάβησε από την προκήρυξη του διαγωνισμού μέχρι και την ημέρα λήξης της προθεσμίας για την υποβολή των προσφορών το ΥΕΝ και η Διοίκηση του ΟΛΠ προϊδέαζαν για «πάρτυ» προσφορών από τους διεθνείς port operators. Τελικά την Παρασκευή κατέληξαν με μία + μία προσφορά …κινέζικων συμφερόντων. Γνωρίζαμε τις απροκάλυπτες μεθοδεύσεις της κυβέρνησης. Το αποτέλεσμα τους ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ.

Αυτή η εξέλιξη έχει δημιουργήσει πολλά και αναπάντητα ερωτήματα. Τις επόμενες ημέρες όσο και αν κάποιοι επιχειρήσουν να οδηγήσουν το Σ.ΕΜΠΟ σε ένα αδιαφανές ξεπούλημα, θα δοθούν απαντήσεις.

Είναι σίγουρο ότι οι εξελίξεις στην υπόθεση των προσφορών δικαιώνουν τη δική μας στάση και τις δικές μας εκτιμήσεις. Αυτό θα γίνει ακόμη πιο καθαρό την επόμενη περίοδο.

Ο δρόμος του ξεπουλήματος των Σ.ΕΜΠΟ των λιμανιών αποδεικνύεται ιδιαίτερα δύσβατος για την κυβέρνηση.

Οι εργαζόμενοι στα Λιμάνια μετά από αυτή την εξέλιξη με περισσότερη αισιοδοξία, με εμπλουτισμένη στρατηγική, με νέα δυναμική θα αγωνιστούν ως την τελική ΝΙΚΗ, που δεν είναι άλλη από το ΣΤΑΜΑΤΗΜΑ του ξεπουλήματος των Σ.ΕΜΠΟ Πειραιά και Θεσσαλονίκης.

Οι εργαζόμενοι στα Λιμάνια συνεχίζουμε τον ΑΓΩΝΑ μας

με 24ωρη απεργία την Πέμπτη 15.5.

Παράλληλα την ίδια ημέρα απεργεί η ΟΜΕ-ΟΤΕ με αίτημα να σταματήσει το ξεπούλημα του ΟTΕ.

Επιπλέον η ΓΣΕΕ, αντιδρώντας στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, προκήρυξε 3ωρη στάση εργασίας 12.00 – 15.00 σε όλες τις ΔΕΚΟ και συλλαλητήρια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, συντονίζοντας έτσι τη δράση των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ που ήδη αγωνίζονται για αυτό το σκοπό.

Η ΟΜ.Υ.Λ.Ε. θα δώσει προτεραιότητα στη συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης. Για αυτό το λόγο καλούμε τα μέλη μας στον Πειραιά, σε συνεννόηση με τα Σωματεία τους, να δηλώσουν συμμετοχή για τη μεταφορά τους στη Θεσσαλονίκη, την Πέμπτη 15.5.2008 (αναχώρηση 6.00 π.μ. από τα Γραφεία της ΟΜ.Υ.Λ.Ε.).

Την ίδια ημέρα θα υπάρχει μπλοκ των εργαζομένων στα λιμάνια και στο συλλαλητήριο της Αθήνας που θα γίνει στις 12.30 στην Πλατεία Κάνιγγος.

Οι Συνάδελφοι που δεν θα μπορέσουν να έρθουν στη Θεσσαλονίκη, καλούνται να συμμετάσχουν στο συλλαλητήριο της Αθήνας.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ

ΤΟ Δ.Σ./ΟΜ.Υ.Λ.Ε.