Αίτηση για Νυχτερινή Έξοδο με Αγόρια
Αγαπητοί αναγνώστες και αναγνώστριες,
Σας είναι, πλέον, γνωστός ο κοινωνικός χαρακτήρας του βλογ τούτου καθώς και το γεγονός ότι μετέρχεται παντός είδους μεθόδων προκειμένου να συμβάλει στην ομαλότητα, εμπιστοσύνη, καλή συνεννόηση και αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των μελών ενός ζευγαριού.
Είναι αλήθεια, αγαπητοί, πως έρχονται φορές στη ζωή δύο ανθρώπων που συμβιώνουν που, ο ένας από αυτούς, αισθάνεται έντονα την ανάγκη να συναγελασθεί με άτομα του ιδίου, με αυτόν, φύλου.
Με εμάς τις γυναίκες τα πράγματα είναι απλά και απολύτως επιτρεπτά. Το πρόβλημα κάνει την παρουσία του όταν ο καλός μας θέλει να βγει με «τα παιδιά» (ενίοτε αποκαλούμενα ως «τα αγόρια»).
Εδώ τα πράγματα περιπλέκονται: είσαι εκ προοιμίου σίγουρη ότι η έξοδος θα περιλαμβάνει -το λιγότερο- αλκοόλ και πουτάνες. Και τότε αντιμετωπίζεις το μεγάλο δίλημμα: του το επιτρέπεις ή όχι; Αν κάνεις το μέγα σφάλμα να πεις «άσε τα σάπια, καλό μου, έχουμε πέντε μπουκάλια ουΐσκυ στο σπίτι και ξέρω κι εγώ να σου πάρω πίπα», κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς (από αυτόν και «τα αγόρια») ως: μέγαιρα, σκύλα, καταπιεστική, αρχιδοζουλήχτρα, ευνουχίστρια, μαλάκω, γαμώ την ώρα και τη στιγμή που σε γνώριζα και άλλα παρεμφερή (η σειρά είναι απολύτως ενδεικτική και ενδέχεται να εναλλάσσεται). Αν τον αφήσεις να βγει άνευ όρων, διατρέχεις τον κίνδυνο να στον φέρουν, τα άλλα ρεμάλια, λιάδα απ’ το ποτό και- το χειρότερο όλων- με σημάδια κραγιόν στον «μικρό» (σε μια εντελώς λαϊκή απόχρωση, εννοείται, που εσύ δεν θα τη φόραγες ΠΟΤΕ, καθώς το γούστο σου είναι μακράν καλύτερο). Τι κάνεις λοιπόν; Επιτρέπεις την έξοδο, ΑΛΛΑΑΑΑΑΑΑ με προϋποθέσεις. Και για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις και παρανοήσεις, κάποιες σκέφτηκαν πριν από μας για μας. Ιδού η «Αίτηση για Νυχτερινή Έξοδο με Αγόρια», η οποία, θαρρώ, πως καλύπτει όλες τις παραμέτρους. Εκτυπώστε τη και χρησιμοποιείστε τη. Εννοείται, ΟΧΙ παραπάνω από μια φορά το μήνα, έτσι;
(έφτασε ως εμένα με το e-mail, διαδώστε τη αρμοδίως)
Το βατραχάκι
Ήταν ένας τύπος του οποίου η γυναίκα είχε τα γενέθλια της. Γνωρίζοντας ότι της αρέσουν τα ζωάκια, πηγαίνει σε ένα πετ σοπ. Έχοντας δει πολλά ζώα, παίρνει το μάτι του και ένα βατραχάκι.
- Αυτό εδώ πόσο κοστίζει;
- Ξέρετε, το συγκεκριμένο ζωάκι είναι ξεχωριστό και κοστίζει 300 ευρώ, λέει ο πωλητής.
- Τόσο πολύ, γιατί;
- Ξέρετε, το συγκεκριμένο βατραχάκι κάνει πολύ καλές πίπες, λέει ο πωλητής.
Χωρίς να το σκεφτεί ο τύπος το αγοράζει. Το πάει στη γυναίκα του για δώρο, χωρίς εκείνη να εντυπωσιαστεί πολύ. Κάθε μέρα ο τύπος σχολώντας από τη δουλειά, έπαιρνε το βατραχάκι και πήγαινε στην τουαλέτα. Αυτό γινόταν αρκετό καιρό και η γυναίκα του είχε
παραξενευτεί. Μια μέρα λοιπόν την έστησε πίσω από την πόρτα για να κρυφακούσει. Ακούει λοιπόν:
- Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι, το σοτάρουμε σε λίγο λάδι και αφού το βάλουμε στην κατσαρόλα το ανακατεύουμε αργά. Ακούει αυτά η γυναίκα του και μπαίνει αιφνιδιαστικά στην τουαλέτα. Βλέπει το βατραχάκι να παίρνει πίπα στον άνδρα της και εκείνος να του διαβάζει τον τσελεμεντέ. Γυρίζει λοιπόν και της λέει:
- Έτσι και το μάθω και να μαγειρεύει, έχεις πάρει τον πούλο.
(ήρθε με e-mail)
Το μυρμήγκι
***Το έστειλε με e-mail ο φίλος Αείποτε. Τις ζωγραφιές τις έβαλα εγώ. Οποιαδήποτε ομοιότης με πρόσωπα, πράγματα και εργασιακούς χώρους, σας ορκίζομαι στην ομορφιά μου πως, ΔΕΝ είναι καθόλου συμπτωματική…
Την κολομπίνα μου μέσα!
Δεν καταλαβαίνω γιατί τον λοιδορούν όλοι. Ειλικρινά. Εμένα μου αρέσει. Με κάνει και γελάω (όταν δεν με κάνει να κλαίω). Θα μου πεις, τώρα, -και με το δίκηο σου- «οκ, είναι γελοίος, έπρεπε να είναι και Νομάρχης;». Δεν ξέρω τι να σου απαντήσω, παρά μόνο αυτό: κάποιοι τον ψηφίζουν, για!
Για σήμερα το βλογ σας έχει μιαν –ακόμα- αποκλειστικότητα. Αλλά πριν φτάσουμε εκεί (τα καλά τα φυλάμε για το τέλος…), ας δούμε μέχρι τώρα τα προηγούμενα επεισόδια της κωμωδίας (με προεκτάσεις τραγωδίας…)
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1: Ο ΨΩΜΙΑΔΗΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 2: Ο ΨΩΜΙΑΔΗΣ ΜΑΓΕΙΡΑΣ
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 3: Ο ΨΩΜΙΑΔΗΣ ΖΟΡΡΟ
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 4: Ο ΨΩΜΙΑΔΗΣ ΑΡΚΟΥΔΙΑΡΗΣ
(Εναλλακτικός τίτλος: Ο ΨΩΜΙΑΔΗΣΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ)
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 5: Ο ΨΩΜΙΑΔΗΣ ΓΑΜΠΡΟΣ
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 6: Ο ΨΩΜΙΑΔΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑ (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ)
Εμένα, πάντως, πιο πολύ με άρεσε το Ο ΨΩΜΙΑΔΗΣ ΒΕΛΟΥΤΕΛΑ του ταιριάζει περισσότερο, ε;
Ο Αχόρταγος
Τι σημαίνει η φράση «Αντε γαμήσου»;
Η φράσις «άντε γαμήσου» αποτελεί γλωσσολογικώς συνδυασμόν του επιφωνήματος άντε (εκ του άγω = φέρω, οδηγώ, άγετε, άετε, άϊτε, άϊντε, άντε) , και την προστακτικήν του ρήματος γαμέω-ώ (= νυμφεύομαι, και μεταγενεστέρως = κάνω σέξ). Το «άντε γαμήσου» αποτελεί σήμερον συχνοτάτην βαρείαν ύβριν των λεξιπενικών νεοελλήνων, συμπληρουμένη πλειστάκις διά της λέξεως «ρε μαλάκα», ή «μωρή».
Ως προς την εννοιολογικήν της υπόστασιν ισχύουν τα εξής: εάν η ύβρις «άντε γαμήσου» απευθύνεται προν άνδραν, ενέχει κυριολεκτικώς την έννοιαν της παραπομπής αυτού προς πρωκτικήν συνουσίαν, δηλαδή ο υβρίζων παραπέμπει τον αντίπαλον συνομιλητήν προς ομοφυλοφιλικήν πράξιν, συνεπώς η ύβρις εμπεριέχει στοιχεία λίαν αρνητικής τοποθετήσεως του ομιλητού επί της ομοφυλοφιλίας και σαφώς προσβάλει τον αποδέκτην ως αμφισβητούσα τον ερωτικόν του προσανατολισμόν. Η φράσις δηλαδή ταυτίζεται εννοιολογικώς με το «είσαι πούστης ρέ!» Μεταφορικώς όμως, μολονότι βαρεία, η ύβρις έχει ατονήσει συν τω χρόνω, με αποτέλεσμα σήμερον να σημαίνει απλώς «άει παράτα μας ρέ», «άσε μας ήσυχους», δηλαδή κατέστη πλέον soft ή light!
Αντιθέτως, εάν η ύβρις «άντε γαμήσου» εκστομίζεται προς γυναίκαν - σχετικώς ασύνηθες - εμπεριέχει το μήνυμα της παραπομπής της κυρίας προς ”θεραπευτικήν” ετεροφυλοφυλικήν συνουσίαν. Αυτό αυτοδικαίως ερμηνεύεται ως άποψις του ομιλητού περί πεοπενίας της κυρίας (πεοπενική κυρία = ερωτικώς εστερημένη). Δηλαδή η ύβρις «άντε γαμήσου» απλώς διατυπούμενη σημαίνει «άντε κυρία μου να κάνεις έρωτα μπάς και ηρεμήσεις και βάλεις μυαλό ». Αυτό καθομολογεί το γεγονός ότι εν τοις λαικοίς στρώμασι κυριαρχεί η άποψις ότι διά πάσαν νευρωσικήν ή ψυχοπαθολογικήν κακοδαιμονίαν των Ελληνίδων, πταίει πάντα η έλλειψις ερωτικών επαφών (σέξ).
Παραδείγματα:
1) Μαρία: «Δε στο δίνω ρε κάθαρμα το διαζύγιο. Θα σε ταλαιπωρήσω τέσσερα χρόνια και θα σου φάω και όλη την περιουσία!»
Κώστας: «Αντε και γαμήσου μωρή σκρόφα!».
2) Διαιτητής ποδοσφαίρου: «Επιμένω, έχεις κόκκινη κάρτα, ήταν φάουλ!»
Ποδοσφαιριστής: «Αντε γαμήσου ρε μαλάκα!».
3) Υπουργός: «Κύριε Πρωθυπουργέ, έχω αντίθετη άποψη, δεν θα ψηφίσω το Νομοσχέδιο»
Πρωθυπουργός: «Αντε γαμήσου ρέ μαλάκα, καραγκιόζη που έχεις και άποψη».
Απόσπασμα από το βιβλίο «Η Ψυχολογία των Ύβρεων και των
Ιδιωματισμών» του Δρ. Χαράλαμπου Γκούβα, εκδόσεις Ιδρύματος «Μουσείο
Τεχνών και Επιστημών Πρέβεζας», έτος 2002.
Ο γύρος του κόσμου σε 5 ημέρες
Εισαγωγή
Λένε πως η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Ομοίως, το καλό ταξείδι από το αεροπλάνο φαίνεται. Και τι καλό μπορεί να προκύψει όταν συνταξειδεύεις με τους αλλόφρονες μαθητές ενός σχολείου από το Ηράκλειο της Κρήτης, στην πρώτη τους εκπαιδευτική εκδρομή στην Ευρώπη; Απολύτως τίποτα, σας διαβεβαιώ, και δεν έχω κανένα λόγο να σας πω ψέματα. Γλώσσα δεν έβαλαν μέσα για τρεις ώρες, μάτι δεν κλείσαμε για τρεις ώρες επίσης. Και είχαμε ξυπνήσει αξημέρωτα…
Έδωσε ο θεός των δυτικών, που θα ανασταινόταν το βράδυ, και φτάσαμε. Οι οικοδεσπότες μας μας περίμεναν περιχαρείς, πήγαμε σπίτι, ξεφορτώσαμε και ξεχυθήκαμε να θαυμάσουμε τη Βρυξέλλα. Οι δύο μικρές να τη θαυμάσουν δηλαδή, γιατί οι υπόλοιποι τη θαυμάζουμε επί σειρά ετών. Να κάνω μια παρένθεση εδώ και να πω ότι σε αυτό το ταξείδι δεν είδα τίποτα που να μην είχα ξαναδεί. Σε όλα τα μέρη είχα πάει κατ’ επανάληψη στο παρελθόν, οπότε δεν είχα και κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Όσο για την παρέα… χμμ… κόψτε φάτσες και βγάλτε συμπέρασμα. Εσείς θα περνάγατε καλά με αυτούς τους τύπους;
Η διαδρομή
Επειδή όμως είμαι άτομο προσαρμοστικό (είδατε τι έπαθαν οι δεινόσαυροι που δεν προσαρμόστηκαν στις κλιματολογικές αλλαγές…), έκανα την καρδιά μου πέτρα και είπα να το διασκεδάσω. Πράγμα όχι ιδιαίτερα εύκολο, καθώς οι μικρές ήθελαν να δουν ΟΛΗ την Ευρώπη σε πέντε μέρες που, όπως μάλλιασε η γλώσσα μας να τους το λέει, δεν ήταν ανθρωπίνως δυνατόν. Παρ’όλα αυτά κάναμε την ανάγκη φιλοτιμία και διαμορφώσαμε το πρόγραμμά μας ως εξής:
Ημέρα Πρώτη: Βρυξέλλα.
Ημέρα Δεύτερη: Λονδίνο.
Ημέρα Τρίτη: Μπρυζ και Γάνδη.
Ημέρα Τέταρτη: Ντελφτ και Άμστερνταμ.
Ναι, πολύ σωστά μαντέψατε, γύρισα άρρωστη!
Ο καιρός
Συναντήσαμε όλα τα καιρικά φαινόμενα. Λιακάδα τρελή (όταν είμαστε μέσα), βροχή και χιόνι (όταν είμαστε έξω). Όπως παρατήρησα, ως γαλλοθρεμμένη κόρη καλής οικογενείας, «έκανε πάαρα πολύ κρύο». Όπως παρατήρησε η οικοδέσποινα, ως γαλλοθρεμμενότερη κόρη καλύτερης οικογενείας, «έκανε ψωλόκρυο».
Το φαγητό
Συνήθως τρώγαμε έξω. Κυριολεκτικά… και πάντα τα καλύτερα. Αν το φαγητό δεν είχε περιεκτικότητα χοληστερίνης πάνω από 80% δεν το βάζαμε στο στόμα μας!
Όσες φορές φάγαμε σπίτι, η οικοδέσποινα περνούσε ώρες στην κουζίνα και μας εμφάνιζε ευφάνταστα και πανδύσκολα στην προετοιμασία τους πιάτα, που εύφραιναν τον ουρανίσκο μας.
Και πάντα το υπέροχο γεύμα τελείωνε με γλυκό φτιαγμένο από τα χεράκια της!!!
Το ποτό
Ήπιαμε. Πολύ. Σε πολλά μέρη. Και όλα ατμοσφαιρικότατα.
Οι άλλες καταχρήσεις
Ναρκωτικά. Και πουτάνες. Χαμός.
Οι φιλοσοφικές συζητήσεις
Τα βράδια, όταν μαζευόμαστε σπίτι, χαλαρώναμε επί του καναπέως με ένα ποτάκι (ναι, τα παγάκια ήταν σε σχήμα Kitty…) και συζητούσαμε για τα μείζονα θέματα που απασχολούν την ανθρωπότητα, π.χ. είναι αλλήθωρος ο Emil ή όχι; (με ψήφους τέσσερις έναντι μιας, κηρύχθηκε αλλήθωρος).
Συμπέρασμα
Τελικά, θαύμα περάσαμε!!!
