Archive for the ‘Light’ Category
Πληρότητα
Όταν η λαλίστατη και τόσο εφευρετική με τις λέξεις δε βρίσκει τις κατάλληλες να εκφράσει όσα βιώνει, όσα αισθάνεται, όσα της συμβαίνουν, όταν ανακαλύπτει από την αρχή το σώμα της, σα να είναι καινούριο και άφθαρτο, προορισμένο μόνο για να σμίγει μαζί του, όταν η απόλυτη επιθυμία για τον άντρα έχει πρόσωπο και είναι το δικό του, όταν μετράει τους μεγάλους έρωτες της ζωής της και τους βγάζει μόνο τρεις (μα πώς νόμιζε πως ήταν περισσότεροι;), με τον πρώτο αποκλειστικά δικό της και τον δεύτερο δανεικό, όταν θέλει αυτός, ο τρίτος μεγάλος να είναι κι ο στερνός, γιατί τίποτα δεν του λείπει και τίποτα δεν υπάρχει που να θέλει παραπάνω, όταν νοιώθει πως το μοναχικό ταξείδι τελείωσε και πως μπορεί πια να κρεμάσει το σακίδιο γιατί έφτασε εκεί που έπρεπε, όταν μιλούν με τις ώρες κάτω από το γεμάτο φεγγάρι κι όταν, αργότερα, το παίρνουν στο κρεβάτι τους να φέγγει, για να μπορούν να βλέπουν ο ένας τα μάτια του άλλου, όταν, λοιπόν, συμβαίνουν όλα αυτά, πώς να τα περιγράψεις με μια λέξη;
Πληρότητα, ίσως;
Πληρότητα, ναι.
Μυρωδικά
Μαντζουράνα, βασιλικός, δυόσμος, μέντα, λεβάντα. Ένα ματσάκι πράσινο, μυρωδιές ακριβές, προσφορά στην όσφρηση, να την κεντρίσουν και να τη συνεπάρουν.
Μα το μόνο που εκείνη αντιλαμβάνεται καιρό τώρα, μαζί με όλες τις άλλες αισθήσεις, είναι η μυρωδιά του φρεσκοκομμένου βερύκοκου, η γλύκα της ελιάς, η σκληράδα του καρυδιού.
Και στο βάθος μια ρεματιά μ’ αηδόνια να κελαρύζει στα σύρματα του τηλεφώνου.
Το σημάδι
Έχω το σημάδι σου. Ξέρεις, όπως το μαρκάρισμα που κάνουν στα καπούλια των αλόγων με εκείνο το πυρωμένο σίδερο. Αυτό, που έχει τα αρχικά ή το έμβλημα του ιδιοκτήτη, και μένει πάντα εκεί, ανεξίτηλο, να τον δηλώνει.
Έχω το σημάδι σου. Μερικοί το βλέπουν αμέσως, άλλοι το ψηλαφίζουν τυχαία, σε κάποιους το δείχνω άθελά μου με μια μου απρόσεκτη κίνηση, ορισμένους τους καθοδηγώ εγώ πώς να το βρουν.
Έχω το σημάδι σου. Κι όποιος το δει δεν μπορεί παρά να καταλάβει πως η κούρσα στην οποία καλείται να ποντάρει είναι στημένη. Ο μόνος τρόπος να σωθεί είναι να μην στοιχηματίσει.
Έχω το σημάδι σου. Κι όμως, συνεχίζω να τρέχω, προσποιούμενη πως είμαι ένα ελεύθερο, άγριο άλογο.
Μου είπε
Μου είπε κάτι, που δεν μου το είχε πει ποτέ, κανείς.
-Πες μου, τι είναι αυτό που δεν σου αρέσει πάνω σου;
-Τι εννοείς;
-Ποιο είναι αυτό το σημείο στο σώμα σου που θα ήθελες να αλλάξεις, που δεν σου αρέσει καθόλου έτσι όπως είναι, που θα ήθελες να είναι αλλιώς;
-Γιατί;
-Για να το υιοθετήσω και να το λατρεύω.
Μιαν άλλη νύχτα μου είχε τραγουδήσει…





















