Sweeney Todd, ο δαιμονικός κουρέας της οδού Fleet - II
Ο Sweeney Todd παραβαίνει στα 14 του για πρώτη φορά το νόμο και ρίχνεται στη φυλακή. Εκεί θα μάθει να χειρίζεται καλά τα ξυράφια, καθώς θα γίνει βοηθός του κουρέα της φυλακής. παρακολουθούμε την πορεία του μετά την αποφυλάκιση, τον πρώτο του φόνο και την εγκατάστασή του στο μαγαζάκι της οδού Fleet.
Σήμερα στο “Έγκλημα και Τιμωρία” το δεύτερο μέρος.
Sweeney Todd, ο δαιμονικός κουρέας της οδού Fleet - I
Στην εισαγωγή του μιούζικαλ του Stephen Sondheim, Sweeney Todd, the Demon Barber of Fleet Street, ο θεατρικός συγγραφέας Christopher Bond αρχίζει λέγοντας στους αναγνώστες πως «ο Sweeney Todd είναι καθαρά φανταστικό πρόσωπο». Για δύο περίπου αιώνες οι θεατρόφιλοι και οι φανατικοί αναγνώστες φτηνών περιοδικών ιστοριών φρίκης και τρόμου, συναρπάζονταν με τα «κατορθώματα» του Sweeney Todd, του δολοφονικού κουρέα, ο οποίος ξεφορτωνόταν τους πελάτες του με μια αστραπιαία κίνηση του ξυραφιού του και είχε την ερωμένη του να σερβίρει τα απομεινάρια τους ως γευστικές κρεατόπιτες. Κανείς, όμως, από αυτούς δεν ήξερε με σιγουριά αν ο Sweeney Todd ήταν υπαρκτό πρόσωπο ή μύθος.
Στο “Έγκλημα και Τιμωρία” το πρώτο μέρος της ιστορίας του.
Ανάληψη κρατουμένων και λοιπές ιστορίες φυγής
4η Ιουλίου 2006. Κυριακή στην Αθήνα, βασιλεύουσα η μεσημεριανή ραστώνη, μπάνια στις κοντινές παραλίες για όσους ξέμειναν στην πρωτεύουσα, ράλι Ακρόπολις για τους οπαδούς του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Κάλυψη του αγώνα κι από αέρος. Ελικόπτερα πηγαινοέρχονται στον αττικό ουρανό, ώσπου ένα από αυτά κατευθύνεται προς τον Κορυδαλλό και – προσοχή! – προσγειώνεται στο προαύλιο της Δικαστικής Φυλακής προς έκπληξη όλων, υπαλλήλων και κρατουμένων. Για την ακρίβεια όχι όλων. Ο περιβόητος κακοποιός Βασίλης Παλαιοκώστας κι ο φίλος και συνεργός του Αλκέτ Ριζάι πιστοί στο ραντεβού τους, εφορμούν εν μέσω γενικής σύγχυσης, νέφους σκόνης, φασαρίας και προσπάθειας των υπαλλήλων να διακρίνουν τον Υπουργό Δικαιοσύνης να κατεβαίνει από το ελικόπτερο και απογειώνονται ελεύθεροι.
Οι ιστορίες δραπετεύσεων και οι προσπάθειες απόδρασης είναι τόσο παλιές όσο και οι φυλακές. Ο άνθρωπος εξακολουθεί να θεωρεί την ελευθερία του το ύψιστο αγαθό και να προσπαθεί να την ανακτήσει όταν του τη στερούν. Την πιο πάνω ιστορία απόδρασης, μαζί με άλλες, μας αφηγείται ο Διονύσης Χιόνης στο άρθρο του που αναδημοσιεύεται σήμερα στο “Έγκλημα και Τιμωρία”.
Η δολοφονία της Sylvia Marie Likens - III
Το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Sylvia Marie Likens στο σπίτι των Baniszewski και η δολοφονία της, η αποκάλυψη και η σύλληψη των ενόχων, η δίκη και οι καταδίκες τους καθώς και η μετέπειτα ζωή των πρωταγωνιστών αυτής της απίστευτης όσο και τρομακτικής ιστορίας, στο τρίτο και τελευταίο μέρος της υπόθεσης, που δημοσιεύεται σήμερα στο “Έγκλημα και Τιμωρία”.
O Kopoloso μας παρουσιάζει επίσης τα βιβλία και τις ταινίες που βασίστηκαν στην ιστορία της Sylvia και που αποδεικνύουν πως η ζωή και η πραγματικότητα ξεπερνούν και την πιο νοσηρή φαντασία.
Η δολοφονία της Sylvia Marie Likens - II
Στο “Έγκλημα και Τιμωρία” ο Maitre της αγωνίας Kopoloso, συνεχίζει την αφήγηση της ανατριχιαστικής ιστορίας της Sylvia Marie Likens. Στο σημερινό δεύτερο μέρος, μας εξιστορεί τα απίστευτα μαρτύριά της, όχι μόνο στα χέρια της Gertrude Baniszewski και των παιδιών της, αλλά και αρκετών παιδιών από τη γειτονιά, που περνούσαν καθημερινά από το σπίτι της Baniszewski, για να “παίξουν” με τη Sylvia.
Η δολοφονία της Sylvia Marie Likens - I
Φεγγάρι μου πούσαι ψηλά και χαμηλά κοιτάζεις
Και που φωτίζεις το blogroll, τα RSS, τις λίστες
Ρίξε το φως σου κι εδώ να, στο φτωχικό μπλογκάκι
Να λάμψει το ταλέντο ΤΟΥ που καρτερεί στη μπούκα.
Δώδεκα μήνους τόκρυβε, να μην του το ματιάσουν.
Το έπλυνε, τ’ αλάτισε, τόβαλε και στο μούσκιο
Και τώρα φτάνει η στιγμή που θα το φανερώσει.
Βαράτε κλαπατσίμπαλα ν’ ανοίξει η αυλαία
Να ξεμπουκάρει στο «Έγκλημα» και όποιον πάρει ο Χάρος.
Δεν είν’ η Composition Doll, μήτε ο πολύς ο Ράγκος
Ο Kopoloso είναι, ο Μaitre, και έγκλημα έχει γράψει.
Δώδεκα μήνους τόγραφε, το στόλιζε με λέξεις
Φωτογραφίες εύρισκε, από τις φρικαλέες
Κι ευθύς σαν το τελείωσε το έστειλε στο μπλόγκι.
Μην έγραψε για άλιεν, μην έγραψε για ζόμπι;
Μην έγραψε για μηχανές κιμά οπού σκουριάσαν;
Μηδέ για άλιεν έγραψε, μηδέ και για τα ζόμπι
Και μηχανές δεν είχανε στο έγκλημα ετούτο.
Μια κοπελίτσα σκότωσαν, μια χούφτα καλοπαίδια
Το πρώτο μέρος σήμερα, μα έχει και συνέχεια
Αργά να το διαβάζετε για να μας ε-φτουρίσει.
Κι ο Kopoloso σίγουρα θα μας ανατριχιάσει.
***
Στις 26 Οκτωβρίου 1965, ένας έφηβος τηλεφώνησε στο αστυνομικό τμήμα της Ινδιανάπολις και με νευρική φωνή, ανέφερε το θάνατο ενός κοριτσιού. Ο άγνωστος νεαρός, κατηύθυνε τους αστυνομικούς στον αριθμό 3850 της East New York Street όπου, όπως ισχυρίστηκε, θα έβρισκαν το πτώμα.
Όταν οι αστυνομικοί έφθασαν στο διώροφο ξύλινο σπίτι, βρήκαν τη 16-χρονη Sylvia Marie Likens να κείτεται νεκρή σ’ ένα βρώμικο στρώμα, που αποτελούσε τη μοναδική επίπλωση ενός από τα υπνοδωμάτια του επάνω ορόφου.
Στο “Έγκλημα και Τιμωρία” έχουμε τη χαρά να παρουσιάζουμε το πρώτο από τα τρία μέρη της ιστορίας της, δια χειρός Kopoloso. Μην το χάσετε!
Ποιός είναι ο Cesare Lombroso
O Cesare Lombroso (1835 – 1909), ιταλός πανεπιστημιακός καθηγητής και εγκληματολόγος, έγινε παγκοσμίως γνωστός για τις μελέτες και τις θεωρίες του πάνω στο πεδίο της χαρακτηρολογίας ή, αλλιώς, της σχέσης ανάμεσα στα πνευματικά και στα σωματικά χαρακτηριστικά. Τόνισε τη σημασία της επιστημονικής μελέτης του εγκληματικού μυαλού, η οποία αργότερα έγινε γνωστή ως εγκληματολογική ανθρωπολογία.
Στο “Έγκλημα και Τιμωρία” ξεκινάει μια νέα ενότητα με τίτλο “Ποιός είναι”. Σ’ αυτήν θα γνωρίζουμε ανθρώπους που συνδέονται, με τον ένα ή τον άλλον τρόπο, με το έγκλημα. Η αρχή γίνεται με το άρθρο της Μαίρης Μαρούλη για τον Lombroso.
