Her fucking cat
Ένας τύπος μισούσε θανάσιμα το γάτο της γυναίκας του και αποφάσισε να τον ξεφορτωθεί πηγαίνοντάς τον με το αυτοκίνητο 10 οικοδομικά τετράγωνα μακριά και αφήνοντάς τον στο πάρκο. Καθώς επέστρεφε στο σπίτι, ο γάτος ερχόταν από τον δρόμο. Την επόμενη ημέρα αποφάσισε να τον ξεφορτωθεί πηγαίνοντάς τον με το αυτοκίνητο 40 οικοδομικά τετράγωνα μακριά και αφήνοντάς τον. Καθώς επέστρεφε στο σπίτι, ο γάτος ερχόταν από τον δρόμο.
Συνέχισε αφήνοντας τον γάτο όλο και πιο μακριά, αλλά ο κωλόγατος πάντοτε επέστρεφε στο σπίτι.
Τελικά, αποφάσισε να τον οδηγήσει πολλά χιλιόμετρα μακριά, να στρίψει δεξιά, να οδηγήσει πολλά χιλιόμετρα, να στρίψει αριστερά, να οδηγήσει πολλά χιλιόμετρα, να περάσει την γέφυρα, να στρίψει δεξιά, να οδηγήσει πολλά χιλιόμετρα, ώσπου έφτασε σε ασφαλή απόσταση από το σπίτι του (κατά την γνώμη του) και εγκατέλειψε τον γάτο εκεί πέρα.
Μερικές ώρες αργότερα, τηλεφώνησε στο σπίτι του:
-Τζένη, ο γάτος είναι εκεί;
-Ναι, γιατί ρωτάς;
Έξω φρενών ο τύπος απαντά:
-Για φέρτον στο τηλέφωνο τον πούστη,… χάθηκα και θέλω οδηγίες.
(ήρθε με e-mail)
Χα, χα τέλειο! Γι’ αυτό αγαπώ τις γάτες
alepou
Κυριακή, 18 Μαΐου 2008 στίς 12:18 μμ
Εμ ο άνθρωπος προσπάθησε ν’ αποφύγει τις ακρότητες.
Η τέλεια δουλειά γίνεται ως εξής:
Καθαρίζεις με φόλα το γάτο και πετάς το πτώμα του στον κήπο του γείτονα που δεν χωνεύεις για να του αποδώσεις ευθύνες.
Τί γίνεται αλήθεια ο γάτος σας; Καλά; καλά;
nik-athenian
Κυριακή, 18 Μαΐου 2008 στίς 12:33 μμ
Aχ τετοια κανουν και φαινονται ποση ιδεα εχουν απο γατες.
φιλια
φαραωνα
Κυριακή, 18 Μαΐου 2008 στίς 2:34 μμ
Ώστε τα γατιά έχουν έμφυτο το ένστικτο προσανατολισμού? Μήπως τότε σε κάθε άντρα ή έστω στους περισσότερους να χαρίζαμε από ένα, να μη χάνονται γενικώς και ειδικώς?
renata
Κυριακή, 18 Μαΐου 2008 στίς 2:41 μμ
Λατρεύω τα κατσούλια κι ως εκ τούτου, άνθρωπος πλήρης αντιφάσεων γαρ, έχω …σκύλο. Το σκύλο δε τοιούτον ουδεμία κατα καιρούς συμβία μου απεπειράθη να ξεφορτωθεί. Μονίμως εμένα διαλέγαν αντ’ αυτού! (όπως το έλεγε ο Τρικούπης: “Ανθ’ ημών Γουλιμής!”.) Και μήτε και ‘γω έβρισκα ποτέ το δρόμο να γυρίσω πίσω. (Μονίμως αλλού -γι’ αλλού- επέστρεφα, και έμενα, μέχρι να με ξαναδιώξουν, και να …ξαναχαθώ!
Υ.Γ. Τώρα πια δεν δύναμαι να χαθώ. Ουχί διατί δεν ευρίσκεται συμβία τινά δια την …”απώλεσή” μου, αλλά διότι ο σκύλος μου -που εν τέλει είναι σκυλίτσα, και δη λυκοσκυλίτσα- έτεκεν μόλις ψες εννέα (9) κουταβάκια! Ως πολύτεκνος πλέον (ή έστω …”πολυκούταβος”) δεν μπορώ να βρεθώ στους πέντε δρόμους… Έχω ένα στόμα και δέκα …μουσούδια να ταΐσω!
Lardigos
Κυριακή, 18 Μαΐου 2008 στίς 6:04 μμ
@Αλεπού, εντάξει, είναι ξύπνια ζωντανά, αλλά τα σκυλάκια είναι πιο σαλιάρικα!
@Νίκο, πάτε φιρί-φιρί να πάψετε να είστε ο αγαπημένος μου Σχολιαστής Ελευθέρας Βοσκής. Και, ναι! ΟΙ ΓΑΤΟΙ μου είναι μια χαρά! Τς! (άκου φόλα στα γατούλια!!!!)
@Φαραώνα, πες τα, ντε!
@Ρενάτα, τα γατιά το έχουν έμφυτο, οι άντρες πάλι νομίζουν πως το έχουν. Γι αυτό το 99% από αυτούς αρνείται να ζητήσει πληροφορίες όταν χαθούν. Πόσα και πόσα βράδυα δεν έχουμε περάσει να κόβουμε βόλτες σε γειτονιές όπου “κάπου εδώ γύρω” είναι αυτό που ψάχνουμε;
@Lardigos, να τα χαίρεστε τα κουταβούλια σας. ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΦΩΤΟ!!!!
Nina C
Δευτέρα, 19 Μαΐου 2008 στίς 12:04 πμ
Ο … κύβος , ερρίφθη …. Χάρισμά σας ο Nik-Athenian , Composition μου …. Να τον πάρετε και στο σπίτι σας , να σας γράφει ΙΔΙΟΧΕΙΡΩΣ , πως να φολιάσετε επιτυχώς τον Τούλη και τον Ρούλη σας … και πως , να εκνευρίσετε επιτυχώς τους … αχώνευτους γειτόνους σας …
Α πα , πα …. τί πήγα να πάθω ….
Λοιπόν … Πρέπει επειγόντως να προστεθεί και 11η εντολή στις γνωστές 10 ….
“Ουκ επιθυμήσεις σχολιαστή της συμπλόγκερ σου” …. Αμήν .
silia
Δευτέρα, 19 Μαΐου 2008 στίς 12:07 πμ
Θα σας την αποστείλω τη φωτο τάχιστα. Να δω μόνο πώς θα “στριμώξω” και τα εννιά -ζωή να ‘χουνε- σε κοντινό πλάνο! Αλλά τι λέω ο κουτεντές! Εδώ χωρέσανε στη δόλια τη κοιλίτσα της για δυο ολάκερους μήνες, και δε θα βολευτούν σε ένα ….ενσταντανέ;!
Lardigos
Δευτέρα, 19 Μαΐου 2008 στίς 12:26 πμ
@Silia, αντιλαμβάνομαι πως ζηλεύετε θανατερά αλλά δείξτε λίγη αυτοσυγκράτηση και αξιοπρέπεια, τς!
@Lardigos, αναμένω εναγωνίως τα σκυλούλια!!!
Nina C
Δευτέρα, 19 Μαΐου 2008 στίς 8:13 πμ
[...] http://ninac.wordpress.com/2008/05/18/her-fucking-cat/ [...]
διακοπτουμε τη σειρα ‘οτι θυμαμαι χαιρομαι’ για ανεκδοτακι « reminicence
Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2008 στίς 2:44 πμ
γατος ο γατουλης! χεχεχε..
leila
Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2008 στίς 9:07 πμ
Τις Θεοποιήσατε πια αυτές τις γάτες…(συγνώμη για την σημερινή ξινίλα)…
island
Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2008 στίς 6:49 μμ
Χαχαχαχαχαχα τέλειο!!!!
Σοφία
Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2008 στίς 12:28 πμ