Mai 1968 – Un hommage
Soyez réalistes, demandez l’impossible.
On achète ton bonheur. Vole-le.
Sous les pavés, la plage !
Lisez moins, vivez plus.
L’ennui est contre-révolutionnaire.
Nous ne voulons pas d’un monde où la certitude de ne pas mourir de faim s’échange contre le risque de mourir d’ennui.
C’est possible: on fabrique, on vend, on se paie!
Ceux qui font les révolutions à moitié ne font que se creuser un tombeau.
On ne revendiquera rien, on ne demandera rien. On prendra, on occupera.
Depuis 1936 j’ai lutté pour les augmentations de salaire. Mon père avant moi a lutté pour les augmentations de salaire. Maintenant j’ai une télé, un frigo, une VW. Et cependant j’ai vécu toujours la vie d’un con. Ne négociez pas avec les patrons. Abolissez-les.
Le patron a besoin de toi, tu n’as pas besoin de lui.
Travailleur: Tu as 25 ans mais ton syndicat est de l’autre siècle.
Veuillez laisser le Parti communiste aussi net en sortant que vous voudriez le trouver en y entrant.
Ni Dieu ni maître !
Soyons cruels !
Comment penser librement à l’ombre d’une chapelle ?
Il est interdit d’interdire.
Et cependant tout le monde veut respirer et personne ne peut respirer et beaucoup disent ” nous respirerons plus tard “. Et la plupart ne meurent pas car ils sont déjà morts.
Dans une société qui a aboli toute aventure, la seule aventure qui reste est celle d’abolir la société.
L’émancipation de l’homme sera totale ou ne sera pas.
La révolution est incroyable parce que vraie.
Cours, camarade, le vieux monde est derrière toi !
Il est douloureux de subir les chefs, il est encore plus bête de les choisir.
Un seul week-end non révolutionnaire est infiniment plus sanglant qu’un mois de révolution permanente.
La poésie est dans la rue.
L’alcool tue. Prenez du L.S.D.
Debout les damnés de l’Université.
Même si Dieu existait il faudrait le supprimer.
Travailleurs de tous les pays, amusez-vous !
Pouvoir à l’Imagination
(Πηγή: Bibliothèque nationale de France)
Είναι πολύ αργά πια , για να απολαύσω με την ησυχία μου , αλλά και να σχολιάσω κάτι για τον Μάη του ‘68 ….
Αύριο … Θα επανέλθω αύριο .
Καληνύχτα .
silia
Παρασκευή, 2 Μαΐου 2008 στίς 1:25 πμ
Νομίζω ότι είσαι η πρώτη που ξαναφέρνει τον τελευταίο καιρό στη μνήμη μας εκείνα τα γεγονότα μέσα από τη δύναμη των σκίτσων και των συνθημάτων.
Ήταν τα χρόνια που τα φίλτρα του μυαλού μου έβλεπαν στα σκίτσα αυτά και στα συνθήματα, εντιμότητα, πειστικότητα, φαντασία, όνειρα για πραγμάτωση. Αισθανόμουν ότι κάποιοι προσπαθούσαν με ειλικρινια να πετύχουν κάτι αξιόλογο.
Από τότε πέρασαν δεκαετίες. Στο μεταξύ, ή τα μάτια μου μεταδίδουν στο μυαλό μου παραπλανητικές πληροφορίες ή το μυαλό μου έχει γίνει τρομερά δύσπιστο ή και τα δύο.
nik-athenian
Παρασκευή, 2 Μαΐου 2008 στίς 1:39 πμ
Ευτυχώς που είναι ….εικονογραφημένο (τα Γαλλικά μου είναι λίγο καλύτερα από τα Κινέζικα).
Εγώ μένω στο κίνημα που είναι ελπιδοφόρο πάντα, ασχέτως αν οι πρώτοι που το πούλησαν, επικερδώς, είναι οι ‘πρωταγωνιστές’ του. Εξ άλλου, έχουμε και το ‘Πολυτεχνείο’ μας…
Κωστής Γκορτζής
Παρασκευή, 2 Μαΐου 2008 στίς 8:45 πμ
Πολύ θα ‘θελα να ζούσα εκείνη την εποχή -ως ενήλικας- από πολύ κοντά!
Έξοχο το αφιέρωμα!
renata
Παρασκευή, 2 Μαΐου 2008 στίς 1:25 μμ
δλδ Βιβλιοθήκη Francois Mitterand είναι η πηγή;
πολύ καλό αφιέρωμα!
Кроткая
Παρασκευή, 2 Μαΐου 2008 στίς 6:05 μμ
Εξαιρετικο αφιερωμα! Ασε πο ξαναθυμηθηκα και τα Γαλλικα μου – μεχρι λεξικο ανοιξα!!!
ΖΕΤΤΑ
Παρασκευή, 2 Μαΐου 2008 στίς 7:46 μμ
@Silia, θα σας αναμένουμε με ανοιχτάς αγκάλας! (λέμε τώρα…)
@Νίκο, το συγκεκριμένο το είχα στο μυαλό μου καιρό να το κάνω έτσι, μόνο με τις αφίσσες και τα συνθήματα της εποχής, δηλαδή, έμενε μονάχα να βρω το -οπτικό- υλικό. Ως προς την αίσθηση που μένει, συμφωνώ απολύτως μαζί σας.
@Κωστή, και γαλλικά δι΄αρχαρίους παραδίδουμε. Να τα ψιθυρίζεις στη ναυαρχέσσα να πάθει τρομώδες παραλήρημα!
@Krot, η σωστή διατύπωση είναι: ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ πολύ καλό αφιέρωμα! Τσ!
@Zέττα, δεν λέτε που είχαμε προνοήσει να το ετοιμάσουμε μέρες πριν και να το βάλουμε στην auto-ποστιέρα! Διαφορετικά…. ξέρετε εσείς… πού καιρός για αφιερώματα τη σήμερον ημέρα, με τα ρεμάλια της Φωκίωνος Νέγρη που έχουν μαζευτεί στο Νησί και μας παρασύρουν σε ακόλαστες τσιπουροποσίες και άλλα όργια (ενίοτε και σεξουαλικά)!
Nina C
Παρασκευή, 2 Μαΐου 2008 στίς 8:28 μμ
το Lutta Continue το ξέρω !
το πήραν οι Durutti Collumn και το ‘καναν αριστούργημα , το LC
κατά τα άλλα είστε βλόγερ των σούπερ-πρότζεκτς
Κ.Κ.Μοίρης
Παρασκευή, 2 Μαΐου 2008 στίς 8:37 μμ
Το σχόλιο , που υποσχέθηκα :
Αρχές του ‘70 στη Θεσσαλονίκη . Πηγαίνω με τον “Μεγάλο έρωτα” της εποχής , στον κινηματογράφο “ΘΥΜΕΛΗ” να δούμε μια ταινία , που δεν ξέραμε καν το περιεχόμενο της …. “Φράουλες και αίμα” … Το αίσθημά μου , ένα φτωχόπαιδο , που “φίλησε” τον κώλο της Χούντας για μια θέση δουλειάς (εντάξει … δεξιός , συμπαθών ήταν) … Ο κινηματογράφος μικρός , γεμάτος φοιτητές … Αρχίζει η ταινία … Μάης του ‘68 … φοιτητικό κίνημα … Επανάσταση … ξύλο … αίμα … Μου λέει το αίσθημα :
- Πάμε να φύγουμε … Θα πέσει ξύλο εδώ μέσα … δεν το ήξερα …
-ΟΧΙ …. (εγώ) .
Κάθησε κι αυτός στα αυγά του (μου είχε …αδυναμία , βλέπεις ) . Σε κάποια φάση σηκώνονται όλοι και αρχίζουν να χειροκροτούν … Σηκώνομαι κι εγώ … “Κάτσε κάτω” αυτός …. Τίποτα εγώ … Σηκώνεται και … χειροκροτάει κι αυτός (είπα , … μου είχε αδυναμία) …..
Στο διάλειμμα , “μπουκάρουν” καμιά 20ριά Ασφαλίτες και όποιον … αρπάξει ο Χάρος … Μας δείραν του χαμού … Ούτε προσαγωγές , ούτε τίποτα … Μόνο ξύλο … της αρκούδας …. Τί να πει και το … “αίσθημα ;… Εγώ είμαι δικός σας , μη με βαράτε ; … δεν γινόταν … Άρπαξε το ξύλο του και το βούλωσε . … Ωστόσο την άλλη κιόλας μέρα , …. απολύθηκε …. κρίμα … είχε και οικογένεια … παντρεμένος (μικροπαντρεμένος) με ένα 4χρονο κοριτσάκι ….
————————————-
Κοίτα τί θυμήθηκα τώρα … Πιο πολύ γι αυτόν μίλησα παρά για τον Μάη του ‘68 …
Ας είναι ….
————————————
Υπέροχη , Νίνα , όπως πάντα … (εσύ μου έδωσες το … ελεύθερο να το λέω αυτό το “υπέροχη” πολλές φορές) .
silia
Παρασκευή, 2 Μαΐου 2008 στίς 9:22 μμ
@ΚΚΜ, μόνο τούτο έχω να πω: παραμένετε ο “φλώρος” που είσαστε, όταν εγώ ξημεροβραδιαζόμουν στην ΚΝΕ!
@Silia, από την (εξαιρετική, όπως πάντα γμτ) αφήγησή σας κρατάω μόνο ΕΝΑ από όλα τα αποτρόπαια: ΚΑΘΙΣΑΤΕ ΣΕ ΔΕΞΙΟ!!!!! ΚΑΘΙΣΑΤΕ ΣΕ ΔΕΞΙΟ!!!! Πάω να πιω μια σόδα για να το χωνέψω!
(για να αποφορτίσω λίγο το συγκινησιακό κλίμα… )
Nina C
Παρασκευή, 2 Μαΐου 2008 στίς 9:38 μμ
Έλα βρε Νίνα … Ηρέμησε , χαλάρωσε … Και βέβαια κάθησα σε δεξιό … Κάθησα , γιατί όπως ξέρεις εγώ δεν είμαι φαν του “ένα γρήγορο στα ό ρ θ ι α ” … πάντα κάθομαι (τουλάχιστον) …
Και γιατί γλυκειά μου ; Εσύ δεν “κάθησες” ποτέ σε δεξιό ;;; … Όχι ;;;… Α , ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΧΑΝΕΙΣ …. (πως βάζουν bold στα σχόλια ρε γαμώτο ; ) ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΧΑΝΕΙΣ !!! (ας το ξαναπώ για … εμπέδωση) . Τί , μόνο σε αριστερούς κάθεσαι , ή βαριά – βαριά , σε κανέναν Πασόκο (στην μεγάλη ανάγκη , λέμε ;;; ) … Α χα χα χα !!!! Εμ , πέστο γλυκειά μου …. Τώρα κατάλαβα γιατί υποφέρεις από τα νεύρα σου …
————————————————
Για το ξύλο που πρόκειται να φάω μετά από όλες αυτές τις μαλακίες , που είπα , σας παρακαλώ να μου κλείνετε ραντεβού … Ένας – ένας … Όχι όλοι μαζί , γιατί θα με … ξεκάνετε .
silia
Σάββατο, 3 Μαΐου 2008 στίς 2:03 πμ
Εξαιρετικά κομψά και ΔΥΝΑΤΑ συνθήματα. Αν έχεις έμπνευση … !!
(και δίκιο, βεβαίως-βεβαίως)
silia,
Τουλάχιστον, μάθατε το μάθημά σας;
Όλοι έχουμε κάνει σφάλματα στο παρελθόν.
Υποθέτω είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που λες “Σκάσε, χρυσό μου, και συγκεντρώσου στο πήδημα!”.
[Για τους άντρες που προσπαθούν να κάνουν τον παραλληλισμό, είναι σαν να πηδάς ξανθιά μοντέλα που προσπαθεί να σου εξηγήσει τον ωροσκόπο της.]
espοir
Δευτέρα, 5 Μαΐου 2008 στίς 9:01 μμ