Shine on, you crazy diamond!

Αγαπητοί αναγνώστες και αναγνώστριες,

Σας είναι, πλέον, γνωστός ο κοινωνικός χαρακτήρας του βλογ τούτου καθώς και το γεγονός ότι μετέρχεται παντός είδους μεθόδων προκειμένου να συμβάλει στην ομαλότητα, εμπιστοσύνη, καλή συνεννόηση και αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των μελών ενός ζευγαριού.

Είναι αλήθεια, αγαπητοί, πως έρχονται φορές στη ζωή δύο ανθρώπων που συμβιώνουν που, ο ένας από αυτούς, αισθάνεται έντονα την ανάγκη να συναγελασθεί με άτομα του ιδίου, με αυτόν, φύλου.

Με εμάς τις γυναίκες τα πράγματα είναι απλά και απολύτως επιτρεπτά.  Το πρόβλημα κάνει την παρουσία του όταν ο καλός μας θέλει να βγει με «τα παιδιά» (ενίοτε αποκαλούμενα ως «τα αγόρια»).

Εδώ τα πράγματα περιπλέκονται:  είσαι εκ προοιμίου σίγουρη ότι η έξοδος θα περιλαμβάνει -το λιγότερο- αλκοόλ και πουτάνες.   Και τότε αντιμετωπίζεις το μεγάλο δίλημμα:  του το επιτρέπεις ή όχι;  Αν κάνεις το μέγα σφάλμα να πεις «άσε τα σάπια, καλό μου, έχουμε πέντε μπουκάλια ουΐσκυ στο σπίτι και ξέρω κι εγώ να σου πάρω πίπα», κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς (από αυτόν και «τα αγόρια») ως: μέγαιρα, σκύλα, καταπιεστική, αρχιδοζουλήχτρα, ευνουχίστρια, μαλάκω, γαμώ την ώρα και τη στιγμή που σε γνώριζα και άλλα παρεμφερή (η σειρά είναι απολύτως ενδεικτική και ενδέχεται να εναλλάσσεται).  Αν τον αφήσεις να βγει άνευ όρων, διατρέχεις τον κίνδυνο να στον φέρουν, τα άλλα ρεμάλια, λιάδα απ’ το ποτό και- το χειρότερο όλων- με σημάδια κραγιόν στον «μικρό» (σε μια εντελώς λαϊκή απόχρωση, εννοείται, που εσύ δεν θα τη φόραγες ΠΟΤΕ, καθώς το γούστο σου είναι μακράν καλύτερο).  Τι κάνεις λοιπόν;  Επιτρέπεις την έξοδο, ΑΛΛΑΑΑΑΑΑΑ με προϋποθέσεις.  Και για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις και παρανοήσεις, κάποιες σκέφτηκαν πριν από μας για μας.  Ιδού η «Αίτηση για Νυχτερινή Έξοδο με Αγόρια», η οποία, θαρρώ, πως καλύπτει όλες τις παραμέτρους.  Εκτυπώστε τη και χρησιμοποιείστε τη.   Εννοείται, ΟΧΙ παραπάνω από μια φορά το μήνα, έτσι;

(έφτασε ως εμένα με το e-mail, διαδώστε τη αρμοδίως)