Η δολοφονία της Sylvia Marie Likens - I
Φεγγάρι μου πούσαι ψηλά και χαμηλά κοιτάζεις
Και που φωτίζεις το blogroll, τα RSS, τις λίστες
Ρίξε το φως σου κι εδώ να, στο φτωχικό μπλογκάκι
Να λάμψει το ταλέντο ΤΟΥ που καρτερεί στη μπούκα.
Δώδεκα μήνους τόκρυβε, να μην του το ματιάσουν.
Το έπλυνε, τ’ αλάτισε, τόβαλε και στο μούσκιο
Και τώρα φτάνει η στιγμή που θα το φανερώσει.
Βαράτε κλαπατσίμπαλα ν’ ανοίξει η αυλαία
Να ξεμπουκάρει στο «Έγκλημα» και όποιον πάρει ο Χάρος.
Δεν είν’ η Composition Doll, μήτε ο πολύς ο Ράγκος
Ο Kopoloso είναι, ο Μaitre, και έγκλημα έχει γράψει.
Δώδεκα μήνους τόγραφε, το στόλιζε με λέξεις
Φωτογραφίες εύρισκε, από τις φρικαλέες
Κι ευθύς σαν το τελείωσε το έστειλε στο μπλόγκι.
Μην έγραψε για άλιεν, μην έγραψε για ζόμπι;
Μην έγραψε για μηχανές κιμά οπού σκουριάσαν;
Μηδέ για άλιεν έγραψε, μηδέ και για τα ζόμπι
Και μηχανές δεν είχανε στο έγκλημα ετούτο.
Μια κοπελίτσα σκότωσαν, μια χούφτα καλοπαίδια
Το πρώτο μέρος σήμερα, μα έχει και συνέχεια
Αργά να το διαβάζετε για να μας ε-φτουρίσει.
Κι ο Kopoloso σίγουρα θα μας ανατριχιάσει.
***
Στις 26 Οκτωβρίου 1965, ένας έφηβος τηλεφώνησε στο αστυνομικό τμήμα της Ινδιανάπολις και με νευρική φωνή, ανέφερε το θάνατο ενός κοριτσιού. Ο άγνωστος νεαρός, κατηύθυνε τους αστυνομικούς στον αριθμό 3850 της East New York Street όπου, όπως ισχυρίστηκε, θα έβρισκαν το πτώμα.
Όταν οι αστυνομικοί έφθασαν στο διώροφο ξύλινο σπίτι, βρήκαν τη 16-χρονη Sylvia Marie Likens να κείτεται νεκρή σ’ ένα βρώμικο στρώμα, που αποτελούσε τη μοναδική επίπλωση ενός από τα υπνοδωμάτια του επάνω ορόφου.
Στο “Έγκλημα και Τιμωρία” έχουμε τη χαρά να παρουσιάζουμε το πρώτο από τα τρία μέρη της ιστορίας της, δια χειρός Kopoloso. Μην το χάσετε!
ε, που’ν’το?
δεν είναι εκεί!
Кроткая
29 Απρ 08 at 12:29 π.μ.
Χρόνια Πολλά και πάντα με καλούς συνεργάτες στη διήγηση του εγκλήματος.
nik-athenian
29 Απρ 08 at 10:19 π.μ.
@Κροτ, εκεί είναι, λέμε. Ξανακοίτα! Τς!
@Νίκο μου, ευχαριστώ πολύ, νάσαι καλά με τους δικούς σου. Εσένα πότε θα σε πείσω να μου γράψεις ένα έγκλημα;
Nina C
29 Απρ 08 at 11:15 π.μ.
Χρόνια πολλά και καλά και καλές εμπνεύσεις.
Πέτυχα στην Παροικιά το Γιάννη με καποιους κοινούς μας γνωστούς, είδες μικρός που έιναι ο κόσμος?
Ελπίζω να είσαι καλά και σε φόρμες για περισσότερες εξιχνιάσεις μεταπασχαλινές
http://www.u-hoo.gr/gianniskafatos
Giannis Kafatos
29 Απρ 08 at 5:12 μ.μ
ποιός kopoloso ?
ο ΔΙΚΟΣ μου με την νεραιδόσκονη και τους μογγόλους ταχυδακτυλουργούς ?
α-πο-κλεί-ε-ται !
αυτός το αίμα δεν μπορεί να το δει ούτε σε ντιβιντί και τη μπριζόλα του την τρώει αφού πρώτα της ρίξει δυό ναπάλμ (από τις μικρές)
κυρία NinaC μας εμπαίζετε ή σας εμπαίζει
(χρόνια πολλά , btw)
Κ.Κ.Μοίρης
29 Απρ 08 at 5:56 μ.μ
@Γιάννη μου, είμαι σίγουρη πως περάσατε εξαιρετικά! Και του χρόνου να είμαστε άπαντες γεροί και να ξαναχαρούμε! Φιλιά στα μωρά σου!
@ΚΚΜ, ναι, ναι ο δικός σας/μας Kopoloso, ο οποίος καθόλου αθώος του αίματος δεν είναι. Η νεραϊδόσονη, γνωρίζετε καλώς, πως δεν είναι παρά ένα παραπέτασμα καπνού. Ποιός έκοψε κομματάκια τους μογγόλους ταχυδακτυλουργούς και τους στοίβαξε συλλήβδην σε ένα container? Ποιός έκανε το διδακτορικό του στα ζόμπι? Ποιός μου έστειλε εμένα συνταγή κανιβαλιστική “κωλομέρι στο φούρνο με κρεμμύδια”? Ε? Ποιός?
(Χρόνια Πολλά στα μούτρα σας)
Nina C
29 Απρ 08 at 7:07 μ.μ
Έξοχο, έξοχο! Τον παρέσυρες κι αυτόν !
renata
29 Απρ 08 at 8:01 μ.μ
@Renata, εσύ κι η Krot να δω πότε θα ενδώσετε!
Nina C
29 Απρ 08 at 11:11 μ.μ
Το μόνο που με κρατά είναι πως δε γνωρίζω τόσο καλά αγγλικά ώστε να μεταφράσω σωστά.
Κατά τ’ άλλα αν θες υποστήριξη άλλου είδους εδώ ΄μαι! 
renata
29 Απρ 08 at 11:19 μ.μ
Κι εκεί που το βλέπεις να κολυμπάει μέσα στη νεραϊδόσκονη και στο γκλίτερ και λες “άχου το, τι αθώο παιδάκι είναι αυτό”, ξαφνικά βγάζει το στιλέτο και το καρφώνει στην καρδιά του ανυποψίαστου αναγνώστη.
Ο Κopolozo στα εκλήματα;
Πάει χάλασε και ο νεραϊδόκοσμος!
:p
Allu Fun Marx
30 Απρ 08 at 12:02 π.μ.
@ Allu Fun Marx , να δείτε που στο τέλος θα αποκαλυφθεί πως είχε κρυμμένες νεράιδες στο υπόγειο του σπιτιού του και πως θα έκανε και μισή ντουζίνα παιδιά μαζί τους…
Κ.Κ.Μοίρης
30 Απρ 08 at 8:52 π.μ.
afm & kkm, δεν έχω υπόγειο. Στον καταψύκτη τις φυλάω.
Νίνα, η χαρά για τη φιλοξενία είναι όλη δική μου!
kopoloso
5 Μάι 08 at 11:17 π.μ.