Μεγάλη Παρασκευή
Στο Νησί από χθες το απόγευμα, αρκετά νωρίς για κάνουμε μια γρήγορη καθαριότητα και τον απαραίτητο πασχαλιάτικο στολισμό. Μη φανταστείτε τίποτα σπουδαίο, κεριά κυρίως, σε διάφορα χρώματα κι αρώματα και καλή διάθεση, απαραίτητη για να περάσεις καλά.
Αν και είναι ο τρίτος χρόνος που έχω το σπίτι στο Νησί, είναι μόλις το δεύτερο Πάσχα που θα περάσω εδώ. Πέρυσι ήμουν αλλού…
Η φύση εδώ είναι πανέμορφη και ανυπομονώ για τον αποψινό εκκλησιασμό. Πάντα πηγαίνω στην εκκλησία τη Μεγάλη Παρασκευή, όχι για το θρησκευτικό μέρος της τελετουργίας, αλλά για το καθαρά λαογραφικό, καθώς και για την υπέροχη ατμόσφαιρα. Μ’ αρέσει να είμαι σε κάποια εκκλησία, σε μέρος εξοχικό, και να παρακολουθώ τη λειτουργία πάντα από το προαύλιο της εκκλησίας, ακόμα κι αν το κρύο είναι τσουχτερό. Εκεί, με το φως από το κερί να τρεμοπαίζει μπροστά στο πρόσωπό μου, απολαμβάνω τον Επιτάφιο Θρήνο με μάτια κλειστά, ρουθούνια ολάνοιχτα στις μυρωδιές της άνοιξης που κατακλύζουν τη νύχτα, και την καρδιά και το μυαλό στραμμένα στους ανθρώπους που αγαπώ.
Έτσι κι απόψε, θα πάμε με τους φίλους να κοινωνήσουμε της μαγείας της Μεγάλης Παρασκευής και να ακούσουμε το «Αι γενεαί πάσαι» από την υπέροχη γυναικεία χορωδία της εκκλησίας του Άη Νικόλα, εδώ στο Νησί.
«Αι γενεαί πάσαι, ύμνον τη Ταφή σου, προσφέρουσι Χριστέ μου.
Καθελών του ξύλου, ο Αριμαθείας, εν τάφω σε κηδεύει.
Μυροφόροι ήλθον, μύρα σοι, Χριστέ μου, κομίζουσαι προφρόνως.
Δεύρο πάσα κτίσις, ύμνους εξοδίους, προσοίωμεν τω Κτίστη.
Ους έθρεψε το μάννα, εκίνησαν την πτέρναν, κατά του ευεργέτου.
Ιωσήφ κηδεύει, συν τω Νικοδήμω, νεκροπρεπώς τον Κτίστην.
Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;
Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον τους δούλους».
Και μετά στου Λευτέρη, στο «Ακρογιάλι», για το τελευταίο δείπνο με νηστίσιμα, θαλασσινά δηλαδή.
Κι αύριο θ΄ αναστήσουμε.
Ποιο ειναι το ομορφο νησι?
Καλη ανασταση!
σήμερα τρώνε φακές χωρίς λάδι, ντροπή σας!!!
kai meta ton epitafio petame kai 2 kalamarakia aladwta sto mantemi kai katebazoume kai 2-3 tsipoura…
Kalh mas Anastash.
I.
Με το καλό ν’ αναστήσουμε! Ν’ αναστηθούμε όμως προβλέπεται ποτέ? εεεεεεεε?
Εν χριστώ αδελφή Nina C, πέρασα για να σας ευχηθώ καλό σαββατοκύριακο.
Καλή Ανάσταση
@Κάβειρε, τι ερώτηση είναι αυτή; Ένα είναι το Νησί: η Αρχαία Επίδαυρος, φυσικά! Τς!
@Κροτ, δεν τις τρώμε τις φακές, αφού!
@Ικδ, σωστό σας βρίσκω! Κι ας λέει η Κροτ για φακές!
@Renata, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, βρε! Σμουτσ!
@hdd345f, χαχαχχαχαχαχαχαχαχχαχαχαχαχαχχαχαχα, γκουχ γκουχ, εεεεχμμμ συγγνώμη, πνίγηκα από το λιβάνι… καλό Πάσχα να έχουμε, αδελφέ, και να υποδεχθούμε την Ανάσταση του Κυρίου με ψυχή καθαρή και γεμάτη Αγάπη. (μα τι γράφω η γυναίκα; ας με σταματήσει κάποιος!)
@Νεφελόεσσα, καλή ανάσταση κορίτσι μου, να είσαι πάντα γερή και δυνατή!
Να περάσετε καλά!! Με το καλό να μας ξανάρθετε! θυμίζω κάτι που διάβασα στη blogoγειτονιά μας
ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΣΙΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΟΦΗΣ ΛΙΤΟΤΗΣ
ΚΑΙ ΕΓΕΡΣΙΣ ΕΩΘΙΝΗ ΕΣΤΙ ΜΑΚΡΟΒΙΟΤΗΣ
γραμμένο σε τοίχο μοναστηριού κάπου στη Πελοπονησο.
Πρεσβύωψ
@Πρεσβύωπά μου, δεν έχω σωσμό η αμαρτωλή! Μόνο 1 στα 4 πιάνω, αυτό της “εωθινής εγέρσεως”. Τα υπόλοιπα άστα να πάνε!