Το όνειρο
Θα σου πω για το όνειρο που είδα.
Είχα, λέει, με κάποιον απροσδιόριστο τρόπο, γίνει αόρατη. Ίσως να είχα φάει ή πιει κάτι, όπως η Αλίκη, μόνο που αντί να αυξομειώνεται το ύψος μου, εγώ έγινα αόρατη.
Και ήρθα στο σπίτι σου, πάλι με έναν απροσδιόριστο τρόπο. Μπήκα μέσα, σαν κυρία, κάθισα στο σαλόνι σας, δίπλα στο τζάκι, περιπλανήθηκα στα δωμάτια, διόρθωσα εκείνη την κουρτίνα που κρέμεται μήνες τώρα.
Εσύ με έβλεπες, πανικοβλήθηκες, σου εξήγησα πως δεν με έβλεπε κανείς άλλος και να μην ανησυχείς.
Καθίσατε στο τραπέζι για φαγητό, κάθισα δίπλα σου σε μια καρέκλα. Κανείς δεν έδειχνε να με βλέπει, κανείς άλλος εκτός από σένα. Απολάμβανα την κάθε στιγμή, να σε βλέπω να κινείσαι στο χώρο σου, να μιλάς με τους ανθρώπους σου, και να μου ρίχνεις κλεφτές ματιές.
Ξαφνικά, η γυναίκα σου άφησε ένα πιάτο μπροστά μου, με σέρβιρε κανονικά, σαν να ήμουν καλεσμένη στο τραπέζι σας. Πάγωσα, κι εσύ μαζί μου.
«Με βλέπεις; Με ακούς;», της ψιθύρισα.
Με κοίταξε κατάματα. «Ό,τι αγαπάμε ή μισούμε πολύ, καταλαμβάνει ολόκληρο το οπτικό μας πεδίο, δεν μας επιτρέπει να βλέπουμε άλλα πράγματα, είναι διαρκώς μπροστά στα μάτια μας. Φυσικά και σε βλέπω. Σε έχω πολύ μισήσει», μου απάντησε.
Ο μικρός σου γιος έβαλε κρασί στο ποτήρι μου. «Κι εσύ με βλέπεις;», ρώτησα ακόμα πιο έκπληκτη.
«Τα παιδιά βλέπουν ό,τι βλέπουν και οι γονείς τους», αποκρίθηκε. «Ο πατέρας μου σε βλέπει επειδή σ’ αγαπάει, η μάνα μου επειδή σε μισεί. Εγώ σε βλέπω απλά, επειδή σε βλέπουν αυτοί».
Μια πόρτα άνοιξε και μπήκε η αδελφή σου. Μου έδωσε το χέρι της σε χειραψία. «Εσύ, γιατί με βλέπεις;», ρώτησα παραιτημένη.
«Όταν κάτι το βλέπουν όλοι οι υπόλοιποι, ακόμα κι αν δεν το βλέπεις εσύ αρχικά, αποκτά υπόσταση και τότε γίνεται ορατό και στα δικά σου μάτια», είπε.
Εσύ δεν είπες τίποτα.
Και μετά, ξαφνικά, βρέθηκα αλλού. Δεν θυμάμαι αν έφυγα μόνη μου ή με έδιωξες.
Ξύπνησα με ένα παράπονο στα χείλη. Η γυναίκα σου δεν είχε μόνο εσένα που αγαπώ, είχε και την καλύτερη ατάκα στο όνειρο. Δεν είναι δίκαιο, σου λέω, κανείς δεν μπορεί να τα έχει όλα!
Εγώ πάλι νομίζω ότι το ζήτημα δεν είναι αν μπορεί κανείς να τα έχει αλλά αν δικαιούται να τα έχει όλα.
Καλημέρα
Νεφελόεσσα
21 Απρ 08 at 12:52 π.μ.
σημασία έχει να έχεις αυτά που θεωρείς σημαντικά.
Кроткая
21 Απρ 08 at 12:53 π.μ.
Μα καλά… Δεν τη βλέπουν την κουρτίνα που κρέμεται σαν κουρέλι; Ε, μα… Ήμαρτον πια.
Myshkin vs Raskolnikov
21 Απρ 08 at 12:59 π.μ.
@Νεφελόεσσα, καλώς σε και πάλι!
Φαντάζομαι πως οι πάντες δικαιούνται τα πάντα, ή έτσι νομίζουν τουλάχιστον. Επειδή όμως δεν τα έχουν, νοιώθουν αδικημένοι όταν βλέπουν άλλους να τα απολαμβάνουν.
@Κροτ, συμφωνώ. Και το πρόβλημα υπάρχει όταν δεν τα έχεις.
@ΜvsR, από όοοοοολο το όνειρο η κουρτίνα σας εντυπωσίασε; Ήμαρτον πια!
Nina C
21 Απρ 08 at 1:03 π.μ.
Ax βρε Νινα ολα καλα αλλα την κουρτινα τι την ηθελες?Εχω εμμονη με τις κουρτινες που κρεμονται σαν παρταλια…κι η γυναικα του…ε ! ειπε το καλυτερο ,τωρα τι να κανουμε δηλαδη.
φαραωνα
21 Απρ 08 at 1:37 π.μ.
Χμ…Μου άξιζε και με το παραπάνω. Δεν αναλογίστηκα τις πιθανές προεκτάσεις του ποστ. Πάω να χωθώ σε καμιά τρύπα. Ευχαριστώ για… ξέρετε…(που με προστατεύσατε)
Myshkin vs Raskolnikov
21 Απρ 08 at 3:16 π.μ.
Είναι απ’ αυτά τα όνειρα που μοιάζουν για αλήθεια!
αλεπού
21 Απρ 08 at 10:17 π.μ.
Χμμμμμ….
Κωστής Γκορτζής
21 Απρ 08 at 10:49 π.μ.
Σημερα που ξαναπερασα ξερεις τι διαπιστωσα?
Παντρεμενη μια ζωη ημουν ….γιατι παντα υποστηριζω τις γκομενες δεν καταλαβα.
πφ!
φιλι
φαραωνα
21 Απρ 08 at 12:11 μ.μ
Dolly, τότε αναθεωρείς τις προτεραιότητές σου! Αν πχ είναι σημαντικό για σένα να πας στο φεγγάρι, αλλά σε έχει απορρίψει η ΝΑΣΑ λόγω μυωπίας, αλλάζεις στόχο: πας μέχρι την Καλιφόρνια βρε αδερφέ!
Ρασκόλνικοφ, αιτούμαι στην οικοδέσποινα να βάλει μοδερέησιον μόνο για τα δικά σας σχόλια! α, μα πια!
Φαραώνα, κι εγώ το ίδιο!!!! Παντρεμένη όχι δλδ, ποτέ, αλλά ας πούμε “επίσημη” -και συνήθως είμαι με το μέρος της… μαιτρέσσας!!
Να το κοιτάξουμε, ε?
Кроткая
21 Απρ 08 at 12:24 μ.μ
@krot
πώς σου φαίνεται ο τίτλος “επίσημη μαιτρέσσα”;
αλεπού
21 Απρ 08 at 1:13 μ.μ
Τα είδα όλα!
stixakias
21 Απρ 08 at 1:20 μ.μ
από το πόρνη καλύτερο, Αλεπού!
Кроткая
21 Απρ 08 at 1:40 μ.μ
…ας μη σχολίασω… Απλά θα συμφωνήσω με την Κροτ ΜΟΥ!
goudaki
21 Απρ 08 at 2:36 μ.μ
Ναι μεν…αλλά στην τελική, δικό σου ήταν το όνειρο κι εσύ το σκηνοθέτησες…
An-Lu
21 Απρ 08 at 2:41 μ.μ
Υπάεχουν και χειρότερα
Να θέλεις δηλαδή να σε δουν και να μη σε βλέπουν
αλέξανδρος ανδρουλάκης
21 Απρ 08 at 3:08 μ.μ
Τα όνειρα πάντα κρύβουν πολλά για τον εαυτό μας και τους άλλους!…
EYES OF TRUTH
21 Απρ 08 at 5:25 μ.μ
οι καλύτερες ατάκες λέγονται από αυτούς που γελάνε τελευταίοι…
πάντα…
και ιδιαίτερα σε ‘όνειρα’ σαν αυτό…
την καλησπέρα μου κούκλα…
γιώργος
21 Απρ 08 at 6:08 μ.μ
@Φαραώνα μου, ε, εντάξει, της την έδωσε της κοπέλας!
@MvsR, άτακτο εσείς κουτάβι, το τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο είναι μακράν καλύτερο!
@Alepou, όλα τα όνειρα έχουν μια δόση αλήθειας, ακόμα και τα πιο σουρεαλιστικά!
@Κωστή μου, έχει κάτι ο λαιμός σας;
@Φαραώνα, μάλλον γιατί έχετε νοοτροπία και συμπεριφορά ερωμένης (γεγονός που σας καθιστά απέίρως πιο γοητευτική και ενδιαφέρουσα για το σύντροφό σας) και ουχί νομίμου συζύγου!!!!
@Κροτ, Αλεπού, όπως και να αποκαλέσετε εαυτούς, είστε και θα παραμείνετε πόρνες! Το είπαν και οι άγιοι πατέρες!
@Στιχάκια, έλεος πλέον! Σκατά αόρατη ήταν!
@Γκουδάκι, να τη χαίρεσαι την Κροτ ΣΟΥ!
@Αν Λου, στο επόμενο θα κάνω καλύτερη κατανομή ρόλων!
@Αλέξανδρε, ουχ! Αυτό είναι, όντως, πολύ χειρότερο!!!
@Eyes of Truth, και για τις επιθυμίες μας και τους φόβους μας ομοίως. Καλωσορίσατε!
@Γιώργο, φιλί!
Nina C
21 Απρ 08 at 7:39 μ.μ
τούτο δω ήταν ένα ζημιάρικο κείμενο
κι αυτό το “δεν μπορεί να τα χει κανείς όλα” πάντα με ισοπεδώνει
Κ.Κ.Μοίρης
21 Απρ 08 at 9:29 μ.μ
Θα συμφωνήσω με τον Κ.Κ.Μοιρή. Εγώ τα θέλω όλα. Εκτός από ένα άντρα που ενώ αγαπά κάποια άλλη μένει μαζί μου από καθήκον ή συνήθεια. Αυτό το θεωρώ κατάντια.
QueenElisabeth
21 Απρ 08 at 10:04 μ.μ
Πρασινοτάτη, κι ο ΚΚΜ έτσι έλεγε και δες πού κατάντησε!
Ντόλυ, έχω το Γκουδί με το μέρος μου -και μην υπεκφεύγεις!
Кроткая
21 Απρ 08 at 11:22 μ.μ
@Κροτ: Τι έπαθε καλέ που συχνά-πυκνά είναι με τη Μόνικα; Μια χαρά είναι ο κύριος Μοιρής!
QueenElisabeth
21 Απρ 08 at 11:28 μ.μ
@ΚΚΜ, μη μιλάτε εσείς, που μας έχετε σακατέψει με τα δωμάτια των ξενοδοχείων σας! Τς!
@Μεγαλειοτάτη, μην προφέρετε το όνομα του κ. Μοίρη με γαλλική προφορά. Τονίζεται στην παραλήγουσα!
@Krot, allez, ust, λέμε!
@Μεγαλειοτάτη, να γράψετε 100 φορές “Δεν θα ξαναπώ Μοιρή τοn Μοίρη”
Nina C
22 Απρ 08 at 11:38 π.μ.
Whoops! Αν σας πω πως δεν το είχα προσέξει ποτέ θα με πιστέψετε; Με τους τόνους δεν τα πάω καθόλου καλά, και κάποιον κύριο Λέων (τον ξέρετε φαντάζομαι) εγώ τον έλεγα πάντα Λεών…
Δεν θα ξαναπώ Μοιρή τοn Μοίρη
Δεν θα ξαναπώ Μοιρή τοn Μοίρη
Δεν θα ξαναπώ Μοιρή τοn Μοίρη
Δεν θα ξαναπώ Μοιρή ……………..
QueenElisabeth
22 Απρ 08 at 3:40 μ.μ
Πρασινοτάτη, καλά, δεν βλεπεις τα χάλια του ΚΚΜ??
Ντόλυ, θες να πω και τα δικά σου?!
Кроткая
23 Απρ 08 at 12:05 π.μ.