Η παλέτα του έρωτα
Η φήμη του Μονάχου ως καλλιτεχνούπολης προσελκύει το μοσχοβίτη ζωγράφο Wassily Kandinsky (1866 – 1944), όπως και πολλούς άλλους καλλιτέχνες. Ο Kandinsky αρχίζει το 1896 τις σπουδές του στη βαυαρική μητρόπολη. Το 1901 ιδρύει την καλλιτεχνική ομάδα «Φάλαγγα», ενώ παράλληλα διδάσκει σε μια σχολή ζωγραφικής. Εκεί σπουδάζει και η 25χρονη ζωγράφος Gabriele Munter (1977 – 1962).
Σύντομα η Gabriele και ο Wassily γίνονται ζευγάρι, παρά το γάμο του με μια ξαδέλφη του στη Μόσχα. Από το 1904 μέχρι το 1907 το ζευγάρι ταξειδεύει στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αφρική, συλλέγοντας υλικό για την τέχνη τους.
Χωρίς να έχουν παντρευτεί ζουν μαζί και κυκλοφορούν δημόσια σαν ζευγάρι. Η κοινή καλλιτεχνική τους ενασχόληση κάνει την σχέση τους ακόμα πιο ζωντανή. Συχνά ποζάρουν ο ένας για τον άλλο, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα έργα όπως αυτό του Kandisky
ή ετούτο της Munter.
Την άνοιξη του 1909 η Gabrielle αγοράζει ένα σπίτι στη βαυαρική πόλη Murnau. Οι συμπατριώτες και συνάδελφοι του Kandisky, Alexei Jawlensky και Marianne von Werefkin ανήκουν στους τακτικούς επισκέπτες του σπιτιού, που οι ντόπιοι αποκαλούν πλέον «Ρωσικό Οίκο», μαζί με τον επίσης συμπατριώτη τους χορογράφο Alexander Sakharoff και τη βαυαρή σύζυγό του χορεύτρια Clotilde von der Planitz.
Η γοητευτική φύση μαγεύει σύντομα τους πάντες. Σ’ αυτή την ειδυλλιακή περιοχή συμβιώνουν η Gabriele και ο Wassily, ενθουσιασμένοι από την αγροτική τέχνη. Ο Wassily διακοσμεί το σπίτι με έπιπλα αυτού του στυλ. Η Gabriele ανακαλύπτει τη ζωγραφική σε γυαλί (Hinterglasmalerei). Εμφανίζονται συχνά σαν κλασικό βαυαρικό ζευγάρι και υποδέχονται τους καλεσμένους τους φορώντας τις παραδοσιακές τοπικές ενδυμασίες.
Το 1910 ο Kandinsky δημιουργεί στη βαυαρική πρωτεύουσα την πρώτη του αφηρημένη ακουαρέλα. Εδώ τον βλέπουμε στο γραφείο του διαμερίσματός τους στην Εμίλενστράσε, στο Μόναχο, φωτογραφημένο από την Gabriele.
Το 1912 η Gabriele ζωγραφίζει τον Wassily και την κοινή τους φίλη Erma Bossi, την ώρα που πίνουν καφέ στον «Ρωσικό Οίκο».
Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος αναγκάζει τον Wassily να γυρίζει στη Ρωσία, αφήνοντας όλα τα μέχρι τότε έργα του στο Μόναχο. Όταν η Gabriele μαθαίνει από τρίτους ότι εκείνος ξαναπαντρεύτηκε και δε θέλει να έχει καμία επαφή μαζί της, καταρρέει, ψυχικά και σωματικά, και δεν μπορεί να δουλέψει για χρόνια. Η έμπνευση που της έδινε το σπίτι στο Murnau, γίνεται πόνος αβάσταχτος και βαθιά πικραμένη από την προδοσία του Wassily δεν μπορεί πλέον να μείνει στο «Ρωσικό Οίκο». Δεν θα επιστρέψει εκεί παρά σχεδόν μια εικοσαετία αργότερα, το 1931, με τον νέο της σύντροφο, Johannes Eichner.
Στο μεταξύ ο Wassily, μη συμφωνώντας με τις επίσημες θεωρίες περί τέχνης στη Μόσχα, επιστρέφει στη Γερμανία το 1921, όπου διδάσκει στο Bauhaus από το 1922 μέχρι το κλείσιμό του από τους Ναζί το 1933. Δε θα συναντηθεί ούτε μια φορά με τη Gabriele. Θα φύγει για τη Γαλλία, όπου θα ζήσει για το υπόλοιπο της ζωής του, έχοντας αποκτήσει τη γαλλική υπηκοότητα το 1939.
Με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, το 1933, τα έργα της Munter καθώς και αυτά των ζωγράφων φίλων της, χαρακτηρίζονται «εκφυλισμένα» και κατάσχονται. Οι πίνακές της, όπως και αυτοί του Kandinsky, κρύβονται στο υπόγειο του σπιτιού μέχρι το τέλος της φασιστικής περιόδου. Όλο αυτό το διάστημα η Gabriele αναγκάζεται να ζωγραφίζει πίνακες με λουλούδια, τους οποίους ανταλλάσσει με τρόφιμα.
Συνεχίζει να ζωγραφίζει και αναδεικνύεται σε μια από τις μεγαλύτερες γερμανίδες εξπρεσιονίστριες. Θα πεθάνει στον «Ρωσικό Οίκο», το σπίτι που επί σειρά ετών στέγασε το μεγάλο της έρωτα με τον Wassily Kandinsky.
Χμμμ…Μεγάλοι έρωτες, μεγάλοι σαν καράβια. Και τα ναυάγια τους μεγάλα κι αυτά. Αλλά τι στο δαίμονα! Μεσολαβεί πάντα το ταξίδι, έτσι δεν είναι;
konidaris
Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008 στίς 8:09 πμ
“Χωρίς να έχουν παντρευτεί ζουν μαζί και κυκλοφορούν δημόσια σαν ζευγάρι.” Πόρνες δηλαδή κι αυτοί ε;
αλεπού
Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008 στίς 1:36 μμ
κοίτα και μου άρεσε ο Καντίνσκυ. Να της φερθεί έτσι της κοπέλας, αίσχος!
Кроткая
Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008 στίς 1:40 μμ
ti apaisios tipos, den tha xanaparaponetho gia to kerato pou efaga kapote!
offshore
Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008 στίς 2:49 μμ
Πολύ ενδιαφέρουσα ζωή. Όπως πολλών καλλιτεχνών άλλωστε. Πάντως για όσους εστιάζετε στο χωρισμό, οφείλω να σημειώσω ότι μεταξύ καλλιτεχνών τα θέματα του έρωτα και της ζωής τείνουν να έχουν μία κάπως μεγαλύτερη ελαστικότητα και ελευθερία. Ελάχιστοι καλλιτέχνες μπορούν να εγλωβιστούν στη ρουτίνα της μονογαμίας.
Myshkin vs Raskolnikov
Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008 στίς 3:08 μμ
Να φανεί τόσο δειλός που να το μάθει εκείνη από τρίτους? Κι όλα αυτά τα χρόνια μετά ούτε μαι κουβέντα? Πφ! Άντρας … κατ’ όνομα μόνο!
renata
Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008 στίς 3:19 μμ
Ρασκόλνικοφ, θα λέγατε το ίδιο αν ήσασταν στη θέση της Γκαμπριέλε?
Кроткая
Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008 στίς 5:44 μμ
Κροτ, μα ούτε στη θέση του Βασίλι είμαι, αφού.
Νίνα, ξέρω, ξέρω, πάλι θα μας εγκαλέσετε που επιδιδόμαστε σε διάλογο εδώ.
Myshkin vs Raskolnikov
Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008 στίς 5:48 μμ
@Παναγιώτη, το έχουν πει κι οι ποιητές, πάντα και μόνο το ταξείδι έχει σημασία!
@Αλεπού, ναι, όπως εσείς και η Κροτ!
@Krot, τι να περιμένεις από Ρώσσο;
@Offshore, είδατε; Γίνονται και εις Παρισίους!
@MvsR, προσωπικά ουδόλως με απασχολεί το θέμα του χωρισμού, μέσα στη ζωή και το πρόγραμμά της είναι κι αυτά. Μόνο που πρέπει να γίνονται με παρρησία και face to face, κατά την ταπεινή μου γνώμη.
@Ρενάτα, εμ… Ακριβώς!
@Κροτ, άντρες…
@MvsR, σας εγκαλώ που επιδίδεστε σε διάλογο εδώ! :p
Nina C
Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008 στίς 8:46 μμ
Ουουουουουουου σατανάδες!
Καλό Σαββατοκύριακο!
N.Ago
Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008 στίς 9:44 μμ
Ρασκόλνικοφ, σωστά μεν, πλην όμως επικροτείτε -ή έστω δικαιολογείτε- την εντελώς κιοτίδικη συμπεριφορά του!
Ντόλυ, για να προσέχουμε πώς μιλάμε για τους ρώσσους! κι εγώ ρώσσα είμαι!!!
Кроткая
Σάββατο, 12 Απριλίου 2008 στίς 12:36 πμ
@N.Ago, χάλια, χάλια!
@Krot, για αυτό το είπα, βεβαίως βεβαίως…
Nina C
Σάββατο, 12 Απριλίου 2008 στίς 7:37 πμ
Εγώ, μένω να κοιτάζω λίγο παραπάνω την 7η εικόνα (διπλή φωτογρ. του Κ. και τριπλή της G.) …
…. Αυτή , η Gabriele , … κατηφής , σκυθρωπή , σύννους (ίσως) , με μια σκιά στο βλέμμα και μια ελαφριά θλίψη στις γωνίες του στόματος της … Μπορεί να είναι καλλιτέχνις , αλλά δεν παύει να είναι μια μετρημένη (κρυφοπουριτανή, ίσως)κεντρωευρωπαία γυναίκα , που νοιώθει “ταγμένη” , να νοιάζεται για όλα ….
Και έρχομαι σ’ αυτόν … τον Wassily Kandinsky …. Α,… ο Wassily…. Συμφωνώ με τον Myshkin vs Raskolnikov , για την κάπως μεγαλύτερη ελαστικότητα και ελευθερία στα θέματα του έρωτα που έχουν οι καλλιτέχνες . Και έρχομαι να προσθέσω την … “πινελιά” (λέξη) “Οι Ρώσοι” … Στο πρόσωπο του Kandinsky, βλέπω τον … Ρώσο” … Προσωπείο έκφυλο (μην το παίρνετε με την κακή του έννοια) , , βλέμμα παρεκτροπής . Μοιάζει απόλυτα , μ’ αυτό , που είναι ο κάθε Ρώσος … Σφόδρα συναισθηματικός , έως και … παράφορος , πλάνος , χαλαρός και ελευθεριάζων στα ήθη , περιπαθής έως και … ακραίος κάποτε … Τα σαρκώδη χείλια , το ελαφρά εκφυλο βλέμμα , το περιπεκτικό ελαφρό μισοκλεισμένο ένα μάτι (πρόσεξέ το … πρέπει να το προσέξεις πολύ για να το “δεις”) … Ο Wassily…. δεν κρύβει ποιος είναι … και η Gabriele δεν είναι ανόητη , όσο κι αν είναι ερωτευμένη … Είναι μια πανέξυπνη κεντροευρωπαία και ξέρει το σενάριο που παίζεται και το “παίζει” μέχρι τέλους … άριστα … ΔΕΝ είναι θύμα … Ξέρει πολύ καλά την … πορεία και την κατάληξη …
——————————–
Θέλω πριν “κλείσω” αυτό το “σεντόνι” , να σας πω τί απ’ όλα , μου έκανε εμένα περισσότερη εντύπωση και να σας παρακαλέσω να επικεντρωθείτε κι εσείς λίγο παραπάνω σ’ αυτό :
“…Οι πίνακές της, όπως και αυτοί του Kandinsky, κρύβονται στο υπόγειο του σπιτιού μέχρι το τέλος της φασιστικής περιόδου. Όλο αυτό το διάστημα η Gabriele αναγκάζεται να ζωγραφίζει πίνακες με λουλούδια, τους οποίους ανταλλάσσει με τρόφιμα….”
… Φοβάται τόσο πολύ το φασιστικό καθεστώς ; … ή φροντίζει με αγάπη τα πολύτιμα “παιδιά” τους … αυτά που ο “Ρώσος καλλιτέχνης” , άφησε ανέμελα .. πίσω του ;…. Η απόλυτη γυναίκα – μάνα …. και ο απόλυτος Ρώσος καλλιτέχνης .
Αυτά …
silia
Σάββατο, 12 Απριλίου 2008 στίς 1:08 μμ
[...] ενώ σχτίστηκε και με σημαντικούς καλλιτέχνες, όπως ο Kandinsky (οι δυο τους, μαζί με τον Feininger και τον Jawlensky αποτέλεσαν [...]
Art does not reproduce the visible, it makes visible* « Кроткая
Σάββατο, 26 Απριλίου 2008 στίς 2:14 πμ