Το 2000 λοιπόν…
Οι βινιέτες που ανακάλυψα και σας παρουσιάζω σήμερα, είναι πολύ πιθανόν να είχαν σχεδιαστεί (ενδεχομένως ως κάρτες συλλογής) για να συνοδεύουν προϊόντα διατροφής, που την εποχή εκείνη άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους συσκευασμένα στην Ευρώπη.
Στη συνέχεια εμφανίστηκαν, πάνω σε ξύλινα πάνελς, ως διακοσμητικά στοιχεία σε διάφορα θέατρα. Απεικονίζουν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι των αρχών του 19ου αιώνα φαντάζονταν πως θα ήταν η ζωή το 2000.
Παντός είδους εφευρέσεις και αυτοματισμοί, προορισμένοι να κάνουν ευκολότερη την καθημερινή ζωή, αλλά και άλλοι, περισσότερο επιστημονικοί και εξειδικευμένοι, βρίσκονται εδώ, γεννημένοι από τη φαντασία του καλλιτέχνη, η οποία όμως δεν έχει προχωρήσει τόσο, ώστε να επηρεάσει και την ενδυμασία των ανθρώπων. Το 2000 οι άνθρωποι εμφανίζονται ντυμένοι όπως στη Belle Epoque!
Δημιουργός τους είναι ο Villemard, έτος δημιουργίας τους το 1910 και οι χρωμολιθογραφίες παρουσιάζονται σε μιαν έκθεση της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας (μαζί με άλλα εκθέματα)με τον τίτλο «Ουτοπία – Όνειρα και Εφιάλτες».
Αξίζει να παρατηρήσουμε πως ο καλλιτέχνης πιστεύει ότι το 2000 θα υπήρχε περισσότερη κίνηση και δράση στον αέρα, παρά στο έδαφος. Βλέπουμε παντός είδους πτητικές συσκευές, ατομικές και μαζικής μεταφοράς. Τα θυρωρεία των σπιτιών βρίσκονται στις ταράτσες και οι κάτοικοι των σπιτιών χρησιμοποιούν τον «καθελκυστήρα» (DESCENSEUR)για να κατεβούν στα διαμερίσματά τους. Οι τροφές είναι χημικές και έχουν τη μορφή χαπιών, οι τροχονόμοι και οι πυροσβέστες δουλεύουν κι αυτοί στον αέρα, οι κατασκευές κτηρίων και ενδυμάτων είναι απολύτως αυτοματοποιημένες, καθώς και μια σειρά μικρών, καθημερινών ασχολιών. Ακόμα και η μάθηση γίνεται αυτόματα.
Μπορεί σήμερα οι εικόνες αυτές να μας προκαλούν χαμόγελο, όμως η αλήθεια είναι πως ο καλλιτέχνης δεν έπεσε και πολύ έξω στις προβλέψεις του!
Αχά! Ώστε ο Jules Vernes δεν ήταν ο μόνος ονειροπόλος με φαντασία up to the point…
το καράβι που πετάει είναι τέλειο!!!!
Oι πυροσβεστες με τα φτερα νυχτεριδας ειναι ολα τα λεφτα…
Καλη Κυριακη
Καλή Κυριακή, κορίτσια! Εμένα μου φάνηκαν πολύ σκιαχτικά εκείνο με το σχολείο, που τα βιβλία μπαίνουν στη μηχανή του κιμά για να διοχετευτούν ως μασημένη γνώση στους μαθητές και το άλλο, όπου ο κόσμος πηγαίνει να δει σαν σε θέαμα ένα άλογο!!! Ένα ωραιότατο σχόλιο για το πώς στην υπερβολική χρήση της τεχνολογίας ελλοχεύει ο κίνδυνος να απομακρυνθούμε από τη φύση και ό,τι την εκπροσωπεί.
Καταπληκτικές οι βινιέτες
Πώς θα ένιωθαν άραγε οι άνθρωποι εκείνης της εποχής αν μπορούσαν να μας δούνε;
Όλες οι βινιέτες (πλην μίας, αν δεν απατώμαι) αποπνέουν την αισιοδοξία των ανθρώπων του 19ου αιώνα ( ή έστω του εμπνευστή των χρωμολιθογραφιών ) για το -κατ’ αυτούς - επερχόμενο αύριο του 20ου. Κι αν όχι αισιοδοξία, τουλάχιστον μια χαρωπή προσμονή της εξέλιξης σίγουρα την αποτυπώνουν. Εμείς όμως, άνθρωποι του “ληγμένου” πια εικοστού αιώνα και του νηπιακού εικοστού πρώτου, τι είδους βινιέτες θα κατασκευάζαμε για να εικονίσουμε το μέλλον μας; Κάτι μου λέει ότι δε θα ήμασταν και τόσο …χαρωποί!
Περαστικα! Ευτυχως συνηλθες και επανηλθες με τις ωραιες και αισιοδοξες (για την εποχη τους - οπως παρατηρει και ο Lardigos )βινιετες. Θελω να προσθεσω οτι αν και τα περισσοτερα απ αυτα που παρουσιαζουν εχουν ηδη πραγματοποιηθει, αν υπηρχαν αυτα τα νυχτεριδοφτερα για τους πυροσβεστες ισως να μην ειχε καει η μιση Ελλαδα. Αυτα και καλη εβδομαδα για αυριο (με τη νεα ωρα)
@Αλεπού, μάλλον φρικαρισμένοι και σοκαρισμένοι.
@Lardigos, εγώ είμαι σίγουρη!
@Ζέττα, ακόμα βήχω και ρουφάω μύτη. Αλλά αύριο γραφείο αναγκαστικά…
Magnifique
ΚΑ-ΤΑ-ΠΛΗ-ΚΤΙ-ΚΑ!!!!!!!!!!!!
@ΜvsR, μόλις τώρα απεγκλώβισα στο σχόλιό σας από τη χοάνη του antispam!!! Οπότε το “κορίτσια” που αναφέρω δεν απευθύνεται ΚΑΙ σ’ εσάς!!!
@An-Lu, maiw oui!
@Αλέξανδρε, κι εμένα μου άρεσαν πολύ!
Καλά .. οι ιπτάμενοι πυροσβέστες , όλα τα λεφτά .
Εξαιρετικό ποστ . Εξαιρετικό .
Σε φθονώ Composition (όταν τα πράγματα είναι σοβαρά την λέω “Composition” … έτσι για να της την σπάω) …. Σε φθονώ και υποκλίνομαι στο μεγαλείο των αναρτήσεών σου …
Αλλά συνάμα , ΕΠΙΜΕΝΩ …. Είμαι πιο όμορφη από σένα … (έπρεπε κάτι να πω , για να σώσω τον πληγωμένο μου εγωισμό) .