Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα…*
Αγαπητέ κ. Αναστασόπουλε,
Κατ’ αρχάς έρχομαι να ερωτήσω δια την υγείαν σας, η οποία εύχομαι να είναι καλή γιατί σέρνονται ιώσεις. Κατά δεύτερον να σας ευχαριστήσω για την προσωπική επιστολή που μου αποστείλατε, η λήψη της οποίας με πλημμύρισε με αίσθημα ευφορίας και ρίγη συγκίνησης διαπέρασαν το κορμί μου. Για πρώτη φορά στην υπαλληλική μου καριέρα, κοτζαμάν Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΛΠ, απευθύνθηκε σ’ εμένα για να ζητήσει άφεση αμαρτιών, εεεε….. συγγνώμη, “για να με ενημερώσει πλήρως και ουσιαστικώς και για να ζητήσει την ουσιαστική μου στήριξη” στις αποφάσεις του.
κ. Αναστασόπουλέ μου, πολλά χρόνια θα ζήσετε! Εκτός από το κληρονομικό χάρισμα που διαθέτω, σας σκεφτόμουν έντονα λίγο πριν πάρω την επιστολή σας. “Βρε συ”, μου είπα, ¨βρε συ, γάιδαρε”, (μου μιλάω άσχημα όταν είμαι εκνευρισμένος), “βρε συ, τόσον καιρό γίνονται κοσμοϊστορικά γεγονότα, κι εσύ δεν έστειλες ένα γράμμα, μια γραφή, ένα e-mail, ένα μήνυμα με ταχυδρομικό περιστέρι, ένα σήμα καπνού έστω, σ’ αυτόν τον άνθρωπο που αναλώνει τη ζωή του για σένα και το λιμάνι. Τόσος πόνος, τόση πίκρα, τόσο δάκρυ (εκ μέρους του) και ούτε ένα ευχαριστώ (εκ μέρους σου); Ουστ, ρεμάλι”. Αυτά μου είπα και στρώθηκα να σας γράψω το μεγάλο μου ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κ. Αναστασόπουλέ μου, που δώσατε ξανά νόημα στη ζωή μου, που με κάνατε να αισθανθώ πάλι παλληκαράκι.
Ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να φάω -και να δώσω- ξύλο στα ΜΑΤ, με τα οποία είχα να αντιπαρατεθώ από τη δεκαετία του ‘80.
Ευχαριστώ που μου ξαναθυμίσατε την απίστευτη, σχεδόν ερωτική, αίσθηση των δακρυγόνων. Δάκρυσα από συγκίνηση.
Ευχαριστώ που μεσολαβήσατε να τα ξαναβρώ με τον συνάδελφο Θανάση. Είχαμε τσακωθεί για τα πολιτικά αλλά, χάρη σ’ εσάς, δώσαμε τα χέρια. Βλέπετε, οι εμπνευσμένες σας ενέργειες απαξίωσης του λιμανιού και του προσωπικού του, μας έφεραν πιο κοντά. Και μετά σου λένε για το χρυσό…
Ποτέ, κ. Αναστασόπουλέ μου, οι σχέσεις με τους συναδέλφους δεν ήταν καλύτερες! Τώρα περνάμε τα απογεύματά μας μαζί, περπατώντας στους δρόμους του Πειραιά με αποφασιστικό βήμα -εξαίρετη γυμναστική-, ενώνουμε τις φωνές μας σε μιαν εξαίσια χορωδία που αποδοκιμάζει εσάς, τον υπουργό σας και την κυβέρνησή σας.
Σας ευχαριστώ που δώσατε νέα πνοή στο συνδικαλισμό μας και αναζωπυρώσατε τη μαχητικότητά μας. Μας είδατε, αλήθεια, στην Πλατεία Κοραή; Μας ακούσατε κάτω από το γραφείο σας; Είμαστε ΟΛΟΙ εκεί: νεοδημοκράτες, πασόκοι, αριστεροί, όλοι μια φωνή και μια γροθιά. Και στα μπλουζάκια μας, κ. Αναστασόπουλε, δεν είχαμε τα σηματάκια των κομμάτων μας, αλλά το σήμα του ΟΛΠ.
Γιατί, σε αντίθεση μ’ εσάς κ. Αναστασόπουλε, για μας το λιμάνι είναι το ψωμί των παιδιών μας και όχι εντεταλμένη αρπαχτή. Στη δική μας πλάτη στηρίζεται όλα αυτά τα χρόνια, τα δικά μας χέρια το σήκωσαν ψηλά, με τη δική μας καρδιά ζει.
Σας ευχαριστώ για άλλη μια φορά, που μου τα θυμίσατε όλα αυτά. Θα τα πούμε, κ. Αναστασόπουλε, θα με βρείτε μπροστά σας, απέναντί σας.
Υ.Γ.: Βέβαια, “παίζει” και το ενδεχόμενο, όλα αυτά να μην τα κάνετε για μένα, απλά να είστε λίγος ως κηπουρός, για τον μεγάλο κήπο που είναι ο ΟΛΠ. Γι αυτό θέλετε να τον κάνετε παρτέρι, για να τον φέρετε στα μέτρα σας…
*Ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ο.Λ.Π. απευθύνθηκε με επιστολή του προσωπικά σε κάθε έναν από τους εργαζόμενους στον Ο.Λ.Π. Η επιστολή έφτασε σπίτια μας με ταχυμεταφορέα. Το ανωτέρω κείμενο αποτελεί απάντηση σε αυτή την επιστολή και κυκλοφόρησε σήμερα στα μαίηλ των υπαλλήλων του Ο.Λ.Π.
Ε, να τον ευχαριστήσουμε κι εμείς τότε που κάποτε δουλέψαμε για 14 μήνες σε κάποιο ταξιδιωτικό γραφέιο εκεί στο λιμάνι και τα βλέπαμε όλα αυτά από κοντά.
Καλημέρα και καλή εβδομάδα.
Μαρία
Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2008 στίς 11:56 πμ
Την επιστολή από τον κ. Αναστασόπουλο την έλαβα πριν 10 περίπου ημέρες.Από την πολύ συγκίνηση για την τιμή που έκανε σε όλους τους εργαζόμενους έτρεμαν τα χέρια μου και αντί να την ανοίξω την έσκισα.Ελπίζω να μας ξαναστείλει.
Η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι θλιβερή και πολύ μεγάλη για να την κάνουμε καρναβάλι.
Δημήτρης
Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2008 στίς 1:26 μμ
Το σχόλιο στο Υ.Γ. για τον κηπουρό και τον κήπο δένει και με το γεγονός ότι ο αξιότιμος πρόεδρος είναι απόφοιτος της Γεωπονικής.Ήμαρτον πια με τους άσχετους ουρανοκατέβατους που ορίζουν τις τύχες μας.Τώρα νευρίασα.Πάω για δουλειά να ηρεμήσω.
Δημήτρης
Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2008 στίς 1:36 μμ
Σταματήστε αυτή τη στιγμή να ξεπουλάτε όσα ανήκουν σε όλους μας!
Οι δημόσιες επιχειρήσεις, τα λιμάνια, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας ανήκουν στους πολίτες και όχι στους εκάστοτε κυβερνώντες.
Είναι ντροπή να δωρίζετε κάτι που δεν σας ανήκει,
στους πολιτικούς σας φίλους
ή έστω σ όποιον σας δώσει τη μεγαλύτερη μίζα.
Είναι ντροπή να λέτε ότι το κάνετε για το καλό μας.
Μια μέρα θα λογοδοτήσετε, που είστε τόσο “idiots”, τόσο “ιδιώτες”…
VITA MI BAROUAK
Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2008 στίς 2:58 μμ
Μου θύμισες την επιστολή του αείμνηστου (ναι , καλά διάβασες… “αείμνηστου”) Γιώργου Γεννηματά πριν από 25 ; … 26 ;… – δεν θυμάμαι πια – χρόνια :
“Φίλε γιατρέ , εντάξου στο ΕΣΥ , για να …. μπλα μπλα ….”
Και … εντάχθηκα … και ;….
Δεν θέλω να πω , πως οι επιστολες μοιάζουν … Αν μη τι άλλο ο μακαρίτης ο Γεννηματάς , είχε όραμα …. Είχε , και μην διαμαρτύρεστε . Τώρα , το γιατί όλα έγιναν “σκατά” , αυτό είναι μια απορία που για να απαντηθεί χρειάζεται τόνους μελάνης , ειλικρίνειας και ήθους …
Έτσι , επειδή γράφεις γι αυτή την επιστολή , θυμήθηκα κι εγώ την επιστολή που έλαβα πριν 25 ;… 26 ;… χρόνια …
silia
Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2008 στίς 3:31 μμ
τι λες βρε παιδί μου! τέτοια μεγαλεία, ε???
ετόσα λεφτά που ξοδέψανε στο κούριερ, δεν ξέρανε να τα κάνουν κάτι άλλο? ή θα σας τα παρουν με μορφή κρατήσεων??
Кроткая
Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2008 στίς 4:36 μμ
Κούριερ?!! Τςςςς! Αυτό θα πει εξέλιξη! Όραμα για τον τόπο!
renata
Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2008 στίς 6:14 μμ
Eιμαστε μαζι σας!
Kaveiros
Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2008 στίς 8:56 μμ
Κηπουρός;
Ο Επίπονος Κηπουρός;
Και εμείς μαζί πάντως! Δεν το ‘χουμε για πούλημα τη δ-ο-υ-λ-ε-ι-ά σας, το σ-π-ί-τ-ι μ-α-ς, το μοναδικό κερδοφόρο παρόν και μέλλον!
Μετά τιμής
θερντ τζενερέισον Πειραιώτισσα και απ’ τσι δυο μπάντεσ!
Άντε
PS: Btw, εκείνη την Παρασκευή που έπεσε το βρομόξυλο συνάντησα την πορεία στο Δημοτικό Θέατρο και, για να είμαι ειλικρινής, μου έκαναν εντύπωση δύο πράγματα. Πρώτον, η ηλικιακή σύνθεση της πορείας, και, δεύτερον, ότι τα πράγματα ήταν αρκετά ήσυχα. Κατέβηκα για ελάχιστα λεπτά μαζί σας, στο εντελώς ξεκάρφωτο, μέχρι το ύψος της Αγίας Τριάδας. Και γυρίζοντας σπίτι, μου ‘ρθε το δακρυγόνο από την TV… Πώς το κάνανε, μωρέ; Ακόμη δεν το χωράει το μυαλό μου… αλλά, εντάξει, δεν είναι και το μόνο…
aaduck
Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2008 στίς 9:32 μμ
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να “απαντήσει” κανείς στον κ. Αναστασόπουλο (παρόλο που ο εν λόγω κ. δεν είναι το πρόβλημα αλλά μέρος του προβλήματος, απο κάπου πρέπει να ξεκινήσει κανείς.)
Αντιπαρέρχομαι τους ήπιους τόνους και παραθέτω κατευθείαν μια βάναυση και αρκετά απάνθρωπη απάντηση στα γράμματα του κ.:
Να μαζέψετε χρήματα εσείς οι παραλήπτες (μπορούμε να βοηθήσουμε κι απο τα μπλογκ) , να του αγοράσετε μερικά πολύ καλά βιβλία. Ή να τα δωρίσετε απο τη βιβλιοθήκη σας ( κι εδώ μπορούμε να βοηθήσουμε).
Να γίνει ένα πακέτο με 60-70- 100 βιβλία που θα πάνε σπίτι του με κούριερ. Για ανθρωπιστικούς λόγους βέβαια, καλό θα ήταν αυτός που θα του τα παρέδιδε να ήταν και γιατρός.
αλέξανδρος ανδρουλάκης
Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2008 στίς 1:21 πμ
Καϋμένε …Αναστασόπουλε, τί σου ‘μελλε να πάθεις!
dimitris-r
Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2008 στίς 10:47 πμ
Εγώ θα του απαντούσα με ένα τραγουδάκι…
Απολαύστε το. Κάντε το και σύνθημα του αγώνα σας. Ταιριάζει γάντι
Στο ’πα και στο ξαναλέω, στο γιαλό μην κατεβείς ] 2x
Κι ο γιαλός κάνει φουρτούνα και σε πάρει και διαβείς ] 2x
Κι αν με πάρει, πού με πάει, κάτω στα βαθιά νερά ] 2x
Κάνω το κορμί μου βάρκα και τα χέρια μου (τα χεράκια μου) κουπιά
Το μαντήλι μου πανάκι, μπαίνω βγαίνω στη στεριά
Στο ’πα και στο ξαναλέω, μη μου γράφεις γράμματα ] 2x
γιατί γράμματα δεν ξέρω και με πιάνουν κλάματα ] 2x
stixakias
Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2008 στίς 12:30 μμ
γιατι κατι μου λεει οτι θα λαβουμε κι αλλες τετοιες επιστολες τωρα που εκανε την αρχη. γιατι αραγε καποιοι απο εμας τους εργαζομενους του ολπ ετρεξαν να τα πουν με τον αναστασοπουλο γεγονος αυτο που γραφω και ελαβε χωρα αυτην την εβδομαδα.γιατι αραγε ετρεξε ο υπουργος να τα πει με την κυβερνητικη επιτροπη και να παμε στην διαδικασια του κατεπειγοντος νομοσχεδιου. ειδομεν ? tmargaris@gmail.com
tmargaris
Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2008 στίς 12:55 μμ
Να χαρώ εγώ πνεύμα αδούλωτο και αγωνιστικό!!!
@Μάργαρη, συνάδελφοι είμαστε;;;;
Nina C
Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2008 στίς 3:24 μμ
ΜΑΣ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΛΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΩΝ 5.
superuser
Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2008 στίς 6:25 μμ
@Superuser, μωρό μου, θυμάμαι πως είχαμε κι εμείς έφεση στις επιστολές!
Nina C
Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2008 στίς 6:32 μμ
ναι νινα συναδελφοι ειμαστε
tmargaris
Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2008 στίς 7:13 μμ
εγώ πάντως σήμερα παρέλαβα επίσημα αυτή την επιστολή. Οπότε μπορώ και επίσημα να δηλώσω διχασμένη προσωπικότητα που κάποιο άγνωστο κομμάτι του ευατού μου αποκρύβει στοιχεία και παραπλανά τα υπόλοιπα κομμάτια μου. Ευτυχώς που ήρθε αυτό το γράμμα να με ενημερώσει….
Καλή κυρία θα σας κάνουμε το blog χάλια έτσι και του στείλουμε μία απάντηση. Εγώ δυστυχώς δεν διαθέτω το χιούμορ του “υπάλληλου ολπ”, αλλά κάτι θα φτιάξω τις επόμενες ημέρες αν δεν εχετε αντίρηση.
Το άλλο καλό της επιστολής του “υ.ο.” είναι ότι διευρύνει τις κοινωνικές μας σχέσεις, (στη νινα αναφέρομαι, γνωρίζεις και κόσμο που δεν ήξερες βλέπε @margaris)
franab
Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2008 στίς 6:11 μμ
@Μάργαρη, να γνωριστούμε τότε, βρε!!
@Franab, be my guest! Το blog στη διάθεσή σας. Είναι, εξάλλου, ένας τόπος δημόσιου διαλόγου και έχει φιλοξενήσει στα σχόλιά του και αντίθετες απόψεις.
Nina C
Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2008 στίς 9:18 μμ
εις αυριον τα σπουδαια μιας και ο Υ.Ε.Ν εχει ραντεβου με τους συνδικαλιστες μας για να τους ανακοινωσει τα νεα απο την κυβερνητικη συσκεψη
και εικαζω οτι θα περασε και απο την κοπη της πιτας της δακε για να δωσει ενα στιγμα των προθεσεων του που ειναι αγνες.
tmargaris
Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2008 στίς 11:42 μμ
να τα πουμε νινα στο σεμπο ειμαι καθε μερα
tmargaris
Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2008 στίς 11:43 μμ
μονο που και εκει δεν σταθηκε ιδιαίτερα τυχερός γιατί από ότι φαίνεται πολλοί δεν πήγαν καθόλου
franab
Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2008 στίς 8:26 πμ
Ποιός τολμάει να πάει αφού τέτοιες παρέες είναι που σου βγάζουν το όνομα και άντε μετά να αποδείξεις ότι δεν είσαι κροκόδειλος.(εκτός αν είσαι οπότε δεν σε νοιάζει)
Δημήτρης
Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2008 στίς 12:49 μμ
δυσκολεύομαι να μην αρχίσω να χουλιγκανίζω υπέρ των εργαζομένων στη ΔΕΗ, αλλά ειλικρινά μου φτιάξανε την ημέρα σήμερα
franab
Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2008 στίς 11:55 πμ
Κάνε λίγο υπομονή και θα τα δεις και στον Πειραιά.
Δημήτρης
Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2008 στίς 10:42 πμ
kai poy na deite kai to apisteyto thrasos tis neas epistolis anastasopoyloy.
tmargaris
Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2008 στίς 3:42 μμ
Οι αγάπες τελείωσαν.Τατάνες στα κρεβάτια σας .
Διχασμένη προσωπικότητα πρέπει να είναι ο πατερούλης.
Δημήτρης
Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2008 στίς 6:12 μμ