Τα ψίχουλα
Το προηγούμενο βράδυ η σιωπή του Ν. ήταν εκκωφαντική. Τόσο που η Α. έκλεισε με τα χέρια της τ’ αυτιά της και χώθηκε κάτω από το πάπλωμα στο κοινό τους κρεβάτι, τραβώντας το μέχρι πάνω απ’ το κεφάλι της. Όταν ξύπνησε, εκείνος είχε φύγει.
Η Α. τριγύρισε στα δωμάτια. Το μόνο δικό του που είχε απομείνει στο σπίτι, ήταν λίγα ψίχουλα στο τραπέζι της κουζίνας, «μαδημένα» από το κουλουράκι που είχε βουτήξει στον πρωινό του καφέ. Σάλιωσε τον δείκτη της και τα μάζεψε ένα-ένα. Στη συνέχεια κοίταξε το δάχτυλό της. Το έφερε στο στόμα.
«Τώρα, το μόνο που μένει είναι να το χωνέψω», συλλογίστηκε.
‘…λίγα ψίχουλα αγάπης σου γυρεύω,
κι’ως την άλλη μου ζωή θα σε λατρεύω…’
εύχομαι η Α. να χωνεύει εύκολα τα ψίχουλα…
την καληνύχτα μου κούκλα…
γιώργος
12 Νοέ 07 at 12:14 π.μ.
χμμμμ….
Кроткая
12 Νοέ 07 at 1:06 π.μ.
χμ x2…
(σιγά μην αφήσω την κροτ να μου κλέψει το σχόλιο)
QueenElisabeth
12 Νοέ 07 at 1:15 π.μ.
Κάποια πράγματα …. κάποιες “ιστορίες” , δεν … χωνεύονται με τίποτα …
Τι κάνεις τότε ; Πας μόνος (η) στο μπάνιο , ανοίγεις το καπάκι της τουαλέτας και εκεί μεσα … ξερνάς αυτό το …. “αχώνευτο” , που σου κάθησε στο στομάχι …. Έτσι απλά …. Εντάξει , δεν λέω , μια … ψιλοαδιαθεσία , έως και ψιλοπεθαμενιά , θα την έχεις για κάποιο διάστημα …. Αλλά κάποτε όλα θα στρώσουν , και όλα θα ξεχαστούν …. Και επειδή ο άνθρωπος είναι …. ον κοιλιόδουλον , θα ξανατραβήξει τότε στην κουζίνα και θα … χλαπακιάσει ό,τι νόστιμο βρεί μπροστά του .
Ποτέ , μα ποτέ δεν κρατάμε “αχώνευτα” πράγματα μέσα μας …. Ποτέ … Γιατί τότε παθαίνουμε στο τέλος ….”δηλητηρίαση” και να οι πόνοι , και νά οι διάρροιες και να που είμαστε πια για …. χέσιμο …
Συγγνώμη για τις απρεπείς εκφράσεις (ψιλοαδιαθεσία , κουζίνα , νόστιμο ) που χρησιμοποίσα , αλλά ήσαν απαραίτητες για την κατανόηση του όλου θέματος .
Καλημέρα .
silia
12 Νοέ 07 at 1:37 π.μ.
Καλύτερα ψίχουλα ή τίποτα;
Εκτός από θέμα αυτοσεβασμού είναι και θέμα αισθητικής.
Myshkin vs Raskolnikov
12 Νοέ 07 at 4:46 π.μ.
μόνο μια καλημέρα…
ας μην πω περισσότερα τώρα…
φιλιά.
δημήτρης αθηνάκης
12 Νοέ 07 at 8:59 π.μ.
χμμμ…
τα εφτά θανάσιμα αμαρτήματα συμπυκνωμένα :
απληστία (τράβηξε το πάπλωμα πάνω απ το κεφάλι της, τί θα περίσσευε για τον έρμο τον διπλανό της
λαιμαργία (μα και τα ψιχουλάκια πιά
οκνηρία (ούτε κουβέντα στο κρεβάτι ; ούτε ένα sms με αποδέκτη το διπλανό κομοδίνο τέλος πάντων ; μα τι ζευγάρι ήταν αυτό
οργή (δεν φτάνει που κοίταξε λοξά το δάχτυλο, το τιμώρησε βάζοντάς το και στο στόμα η ουφάλα)
ζήλεια (ο καργιόλης το φαγε όλο το κουλουράκι για να μη φάει κι αυτή μια μπουκίτσα όταν ανοίξει τα μάτια της)
λαγνεία (δεν τρώμε έτσι τα ψιχουλάκια κυρία μου, ώρες είναι να έβαλε και το δάχτυλο μέχρι το λαρύγγι της…)
αλαζονεία ( δεν κλείνουμε τα αυτιά μας προσβάλλοντας την πολιτισμένη σιωπή του άλλου, τσ..τσ..)
ελπίζω να με καταλαβαίνετε…
Κ.Κ.Μ.
12 Νοέ 07 at 9:03 π.μ.
Πωπω καψούρα!
Δεν είμαι σίγουρη ότι θα μάζευα τα ψιχουλάκια με το δάχτυλο. Μάλλον θα έβριζα μέσα μου που έκανε ψίχουλα.
Πρώτον είμαι σιχασιάρα και δεύτερον αντιπαθώ τους σιωπηλούς κι’αδιάφορους άντρες. Τρίτον αν ήμουν τόσο καψούρα θα σηκωνόμουν από το κρεββάτι να πιούμε μαζί τον καφέ και θα τον τάιζα τα κουλουράκια. (Δεν θα με πείραζε που θα πέφτανε ψίχουλα)
Αλλά όταν έχεις τέτοιο βαθμό καψούρας … ναι ίσως. Το βρήκα γλυκό εκ μέρους της όταν το διάβασα.
Μπονζούρ & καλή εβδομάδα.
φιλιά
ellinida
12 Νοέ 07 at 10:27 π.μ.
Ευτυχώς που πρόλαβε να φύγει ο Ν.!
Έτσι ορεξάτη όπως ξύπνησε η άλλη, ήταν ικανή να τον καταπιεί ολόκληρο και μετά να κατεβάζει τη μια σόδα μετά την άλλη για να (τον) χωνέψει.
kopoloso
12 Νοέ 07 at 10:54 π.μ.
Το βράδυ σιωπούνε, από τον πρωινό καφέ τα ψίχουλα.
Μα τι ανοικοκύρευτοι ήρως είναι αυτοί που έχεις στις ιστορίες σου!!!
mpampakis
12 Νοέ 07 at 11:44 π.μ.
τα σέβη μου στον Κ.Κ.Μ. …
υπέροχος!
δημήτρης αθηνάκης
12 Νοέ 07 at 11:45 π.μ.
Ντόλυ,μετά λύπης μου παρατηρώ πως έχει ένα κοινό χωρίς καμία ευαισθησία και συμπόνια!
Σκληρό και άτεγκτο!
Να το απολύσεις!!!
Кроткая
12 Νοέ 07 at 12:20 μ.μ
σουσαμάκι είχε;
είναι ωραίο το σουσαμάκι….
stixakias
12 Νοέ 07 at 1:27 μ.μ
χτυπηστε μας αλυπητα σαν τα χταποδια με τα post αυτου του ειδους…καραγουσταρουμε κι αρνουμαστε να πιουμε σόδα
norma
12 Νοέ 07 at 3:38 μ.μ
έχεις αφήσει λίγα ψύχουλα από χτες το μεσημέρι που δημιουργήσαμε!
αλεπού
12 Νοέ 07 at 3:43 μ.μ
Τα ψίχουλα δε χορταίνουν όμως, κούκλα μου.
renata
12 Νοέ 07 at 4:03 μ.μ
@Κromk , και ευαίσθητοι και συμπονιάρηδες είμεθα…και την μύγα έχουμε…
αλλά προκειμένου να με ρουφήξει και μένα η Α. σαν μαύρη τρύπα, όφειλα να παρέμβω
(dolly μην την ακούτε, προστατέψτε την ελεύθερη διακίνηση ιδεών στη δημοκρατική σας γιάφκα)
Κ.Κ.Μ.
12 Νοέ 07 at 6:11 μ.μ
Αυτή είναι γυναίκα! Όχι σαν τη δικιά μου που όταν δει ψίχουλο μετακομίζω για ένα μήνα!
konidaris
12 Νοέ 07 at 6:13 μ.μ
Δεν μου ήρεσε. Μου δημιούργησε ενα σφιξιμο στο στομάχι κι έναν φόβο για τα ψίχουλα. Μην τα πειράξετε τα ψίχουλα , Ντολ, μαζεψτε τα βαλτε τα σ ένα σακουλάκι και φυλάξτε τα εν ανάγκη στο ψυγείο , ή πάνω στο τζάκι σαν τη στάχτη του νεκρού.
ριτς
ΥΓ. Ελπίζω να μην σημαίνει κάτι στην πραγματικότητα όλο αυτό, γιατί τότε το σχολιο μου προτιμώ να αφαιρεθεί.
ritsmas
12 Νοέ 07 at 6:58 μ.μ
KKM, όλα επιτρέπονται σε αυτή τη δημοκρατική γιάφκα, εκτός από το να μου αντιμιλάτε!
Кроткая
12 Νοέ 07 at 7:04 μ.μ
Ψυχρά ψήγματα ψιχίων ψυχής…
Myshkin vs Raskolnikov
12 Νοέ 07 at 8:24 μ.μ
Τα πιο δυσκολα,στο τελος……..
Kaveiros
12 Νοέ 07 at 9:36 μ.μ
Ασκήσεις ύφους;
Allu Fun Marx
12 Νοέ 07 at 11:16 μ.μ
Βαρυστομαχιάζεις καμμιά φορά και με τρίμματα γλυκού.
Άσε την πικράδα…
Καπετάνισσα
12 Νοέ 07 at 11:31 μ.μ
Λοιπόν, απαντάμε συλλήβδην, καθότι κάνει νύχτα και μάλιστα πολλή!
Το καταπληκτικό αυτό πόνημα (ναι, ντε, για το αποπάνω λέω!) ουδόλως έχει να κάνει με υπολείμματα αγάπης με τα οποία βολευόμαστε κ.ο.κ. Αντιθέτως, σηματοδοτεί με τρόπο ε-ξαι-ρε-τι-κό (μόνη μου τα λέω, μόνη μου τ’ ακούω) το τέλος, το οριστικό και αμετάκλητο, αυτό που δεν αφήνει πίσω του ούτε το παραμικρό ίχνος.
Κατά τα λοιπά, και σουσαμάκι είχε, και παρακαλώ τους αναγνώστες να μην ενθαρρύνουν τους ΚΚΜ και Κopoloso. Δεν ξέρετε μέχρι ποίου σημείου μπορούν να φτάσουν,ακόμα και χωρίς την έγκρισή σας, πολλώ δε μάλλον με αυτή!
Composition Doll
13 Νοέ 07 at 2:56 π.μ.
Παλι δεν κατάλαβα, αλλά δεν εχει σημασία. Πάμε γι αααλλλααα τώρα.
ritsmas
13 Νοέ 07 at 10:41 π.μ.