Η Οδύσσεια μιας Ξεριζωμένης – Παρτ Ουάν
Εισαγωγή
Στη Θεσσαλονίκη έχω πολλούς φίλους: οικογενειακούς, φίλους από τα χρόνια της νιότης και των σπουδών, διαδικτυακούς κ.λ.π. Ανομοιογενείς παρέες, που δεν μπορώ να συνδυάσω πάντα κι έτσι τους βλέπω σε διαφορετικές στιγμές. Για το λόγο αυτό προτιμώ πάντα να μένω σε ξενοδοχείο και να αρνούμαι τις προσφορές των φίλων για φιλοξενία στα σπίτια τους. Έτσι διατηρώ την αυτονομία μου και έχω και μεγαλύτερη ευελιξία στον προγραμματισμό.
Στο δρόμο για το χοτέλ
Στη Θεσσαλονίκη καταλύω σε δυο ξενοδοχεία, τα ίδια πάντα: στο Ηλέκτρα ή στο Εγνατία Πάλας. Είναι κεντρικά –πράγμα που με βολεύει ιδιαίτερα- και, μετά από τόσα χρόνια, έχουν μάθει τις –όχι πολλές είναι η αλήθεια- ιδιοτροπίες μου και ιδιαίτερες επιθυμίες. Οι φίλοι με βρίζουν πάντα που «πετάω» τόσα λεφτά, εγώ όμως έχω βολευτεί.
Ένας από τους φίλους, λοιπόν, πήρε πρωτοβουλία σε αυτή την επίσκεψη και τηλεφώνησε περιχαρής για να μου την ανακοινώσει. «Αυτή τη φορά δεν θα ξοδέψεις μαλακισμένα λεφτά, σου έκλεισα δωμάτιο στο ξενοδοχείο ενός πελάτη μου». Ανοίγει παρένθεση. Να σημειώσω εδώ ότι ο φίλος είναι πολιτικός μηχανικός και είχε κάνει την επίβλεψη στην ανακαίνιση του ξενοδοχείου. Η διευκρίνιση κρίνεται αναγκαία, για να μην φανταστείτε κι εγώ δεν ξέρω τι, ως προς το επάγγελμα του φίλου. Κλείνει η παρένθεση. Ρώτησα ποιο ήταν το ξενοδοχείο και έλαβα ως απάντηση ένα όνομα που αγνοούσα παντελώς. Διαμαρτυρήθηκα ότι θέλω οπωσδήποτε το ξενοδοχείο μου να βρίσκεται στο κέντρο, για να πηγαίνω παντού με τα πόδια. Η αποστομωτική του απάντηση «στο κέντρο είναι, πουλάκι μου, Κομνηνών και Τσιμισκή» μου έκοψε τη φόρα. Με διαβεβαίωσε πως είναι πολύ καλό (έψαξα κι εγώ στο ιντερνέτι και βρήκα να το δίνουν πέντε αστέρων) και ησύχασα. Να πω ότι ο φίλος μου ανέφερε ότι ενίοτε το επισκέπτονται και ζευγαράκια (γεγονός που δεν με θορύβησε, καθώς αυτό γίνεται σε όλα τα ξενοδοχεία πλέον), με ενθουσίασε και η «φιλική» τιμή (στο 1/3 των προηγουμένων που πήγαινα) και συμφώνησα. Που να μην έσωνα…
Οι υποψίες, όχι πολύ έντονες είναι η αλήθεια, άρχισαν να με ζώνουν από τη στιγμή που βγήκα από το αεροδρόμιο και μπήκα στο ταξί. «Πού πάμε;» ρώτησε ο νεαρός οδηγός. Έδωσα όνομα και διεύθυνση ξενοδοχείου. Με κοίταξε εξεταστικά μέσα από τον καθρέφτη. «Πρώτη φορά στην πόλη μας;», ερωτά. «Όχι δα, είμαι σχεδόν επίτιμη πολίτισσα», απαντώ. Με ξανακοιτάζει, πιο εξεταστικά. «Έχετε ξαναμείνει σ’ αυτό το ξενοδοχείο;», ερωτά διερευνητικά, ανασηκώνοντας το δεξί φρύδι. «Όχι, πρώτη φορά», απαντώ η αθώα παιδίσκη, «ένας φίλος μου το έκλεισε». Ο ταξιτζής χαλαρώνει και ξεσπά σε γέλια. «Χαχαχα, πλάκα σε κάνανε, κοπελιά, πλάκα σε κάνανε! Πάρε τηλέφωνο να σε πούνε σε ποιο ξενοδοχείο να πάμε».
Με όση αξιοπρέπεια και σοβαρότητα μου είχε απομείνει, τον διαβεβαίωσα ότι ΕΚΕΙΝΟ ήταν το ξενοδοχείο μου και απέκλεισα κάθε άλλη συζήτηση γυρνώντας το κεφάλι επιδεικτικά προς τη μεριά του παραθύρου.
Στο χοτέλ
Τα ευτράπελα συνεχίστηκαν στη ρεσεψιόν, όταν η κοπέλα που καθόταν εκεί κοίταξε μία εμένα, μία τη βαλίτσα μου, μετά ξανά μία εμένα και, τέλος, το κενό πίσω από την πλάτη μου, σαν να περίμενε και κάποιον ακόμα να προβάλει.
«My name is Doll. Composition Doll. Έχω κάνει μια κράτηση», της είπα γλυκά. Ορκίστηκε στην ομορφιά μου πως ουδεμία κράτηση είχε γίνει στο όνομά μου, ούτε στο όνομα του φίλου μου, ούτε σε κανένα άλλο όνομα του τηλεφωνικού καταλόγου γιατί, απλούστατα, το συγκεκριμένο ξενοδοχείο δεν έκανε κρατήσεις. Και δεν έκανε κρατήσεις γιατί, απλούστατα πάλι, ήταν ξενοδοχείο για ζευγάρια. Προσέξτε, όχι ΚΑΙ για ζευγάρια. ΜΟΝΟ για ζευγάρια. Υπάρχει διαφορά και μάλιστα ειδοποιός. Γι αυτό και φρίκαρε η κοπελιά στη ρεσεψιόν και δεν ήξερε πώς να με χειριστεί. Μέχρι να επικοινωνήσει με τον ιδιοκτήτη, ο οποίος της επιβεβαίωσε την κράτηση, με έβαλε να δω ένα dvd με τα δωμάτια για να διαλέξω ποιο ήθελα. Ξέχασα να σας πω πως το ξενοδοχείο είχε «θεματικά» δωμάτια, το καθένα δηλαδή είχε το δικό του μοναδικό ύφος, προσεγμένο μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια: από τα έπιπλα και τα υφάσματα που το έντυναν, μέχρι τα μικροαντικείμενα που συμπλήρωναν τον διάκοσμο. Εξήγησα στην –στα όρια του πανικού- ρεσεψιονίστα, πως ουδόλως με ενδιέφερε το στυλ του δωματίου, αρκεί να είχε ένα μικρό ψυγείο, ώστε να βάζω το φρέσκο γάλα που χρειάζομαι μόλις ανοίξω τα μάτια μου. Με ενημέρωσε ότι αυτό δεν θα ήταν πρόβλημα, μια και αρκετά δωμάτια είχαν μίνι-μπαρ. Διάλεξε ένα και μου έτεινε το κλειδί. Πριν προλάβω να το πάρω, το ξανατράβηξε πίσω αναφωνώντας: «α, όχι! Αυτό δεν έχει ντουλάπα. Εσείς χρειάζεστε και ντουλάπα, ε;» κι έριξε μια ματιά στη σεβαστού μεγέθους βαλίτσα μου. Δεν απάντησα. Δεν είχα πια κουράγια.
Στο δωμάτιο
Τελικά μου έδωσε ένα κλειδί και με ενημέρωσε πως το δωμάτιο λεγόταν Africa. Και, πράγματι, σκέτη Άφρικα ήταν. Τι λεοπαρδαλέ κουρτίνες και κλινοσκεπάσματα, τι αραπίνες λάγνες ερωτιάρες στους τοίχοι, τι κούτσουρα διάσπαρτα στα έθνικ κιλίμια, να σακατεύεις αστράγαλο σε κάθε βήμα και να βλαστημάς σε όλες τις αφρικανικές διαλέκτους, τι καλάμια να καβαλάς αν σου έκανε κέφι, μια χλίδα αφρικάνικη σας λέω! Για να μη μιλήσω για την τηλεόραση που, εκτός των άλλων, είχε και τρία κανάλια με εκπαιδευτικό πρόγραμμα, Ντοκυμαντέρ έδειχνε, ξέρετε, για την αναπαραγωγή του ανθρωπίνου είδους και τα σχετικά.
Άδειασα τη βαλίτσα, άλλαξα και βγήκα για τον πρώτο καφέ στη Θεσσαλονίκη. Μόλις θα άρχιζα να συναντώ τους φίλους μου. Για να μη σας κουράσω, δεν θα μας απασχολήσουν εδώ οι συναντήσεις με φίλους οικογενειακούς και προσωπικούς, θα περιοριστούμε σε αυτές με φίλους-βλόγερς.
Οι φίλοι μου: αυτή, αυτός και τα μυστήρια
Α) Αυτή
Η πρώτη που συνάντησα ήταν η Silia, που «κατηφόρισε» μέχρι τη Θεσσαλονίκη για να βρεθούμε. Δεν θα σας πω πως είναι μια γοητευτική γυναίκα που διηγείται ιστορίες με τρόπο μαγικό, ούτε πως είναι ένας υπέροχος, ζεστός, γλυκός άνθρωπος. Και δεν θα σας τα πω αυτά γιατί, απλούστατα, άλλαξα γνώμη. Και άλλαξα γνώμη γιατί με πήγε για καφέ. Αυτό από μόνο του κακό δεν είναι. Το κακό είναι ότι ήρθε και κάθισε στο διπλανό τραπεζάκι ο Γιωργάκης με την κουστωδία του. Και να οι φωτογράφοι και οι κάμεραμεν, να οι κυρίες να τον σαλιώνουν με τα φιλιά τους, να οι παρατρεχάμενοι να κοιτάζουν τριγύρω ως περισκόπια υποβρυχίων. Όμως το χειρότερο δεν είχε έρθει. Γυρνώντας να βρίσω χυδαία τη Silia για την επιλογή της καφετέριας, τη βλέπω να κοιτάζει λιγωμένα το Γιωργάκη και την ακούω να μου λέει: «Μα δεν είναι γλύκας; Πολύ μ’ αρέσει!». Την πήρα και φύγαμε άρον-άρον.
Πήγαμε να φάμε στο «Κουρδιστό Γουρούνι». Θες το προηγούμενο κακό συναπάντημα, θες το όνομα του μαγαζιού, γεγονός είναι πως καθόμουν σ’ αναμμένα κάρβουνα Έχει γούστο, έλεγα μέσα μου, να επιλέξει αυτό ακριβώς το μαγαζί ο Μπένι για να γευματίσει. Με την κρυφοπασόκα που συνέτρωγα και με τη γκαντεμιά μου, όλα ήταν δυνατά. Ευτυχώς το γεύμα μας ολοκληρώθηκε χωρίς απρόοπτα και ήταν απολαυστικό, όπως και η κουβέντα που το συνόδευσε. Μερίμνησε γι αυτό ο Άη Δημήτρης, μεγάλη η χάρη του!
Β) Αυτός
Αυτός είναι ο Κωστής ΜΟΥ. Γι αυτόν έχω γράψει ΕΔΩ. Δεν ήταν, λοιπόν, δυνατόν να είμαι στη Θεσσαλονίκη και να μην τον δω, και αυτόν και τη Νανούκα. Τι τόθελα, χριστιανοί; Γιατί δεν καθόμουν στ’ αυγά μου; Έπρεπε να με υποψιάσει το γεγονός ότι επέμειναν να περάσουν από το ξενοδοχείο, παρ’ όλο που πρότεινα να συναντηθούμε σε όποιο σημείο της πόλης ήταν πιο βολικό γι αυτούς. Όμως όχι, ήθελαν να έρθουν να με πάρουν από το ξενοδοχείο. Κολακεύτηκα που οι φίλοι μου δεν ήθελαν να ταλαιπωρηθώ. Αμ δεν ήξερα, δε ρώταγα; Τα κίνητρά τους ήταν εντελώς σκοτεινά. Κατ’ αρχήν δεν περίμεναν να κατέβω, ανέβηκαν εκείνοι στο δωμάτιο. Ο ναυαρχούκος έκανε ενδελεχή και εμπεριστατωμένο έλεγχο σε όλο το χώρο και κατέληξε ότι πολύ του αρέσει. Στη συνέχεια μου έδωσε χαρτζιλίκι να πάω για καφέ και κανένα σινεμά, όσο εκείνος και η Νανά του θα εξέταζαν την ποιότητα των λεοπαρδαλέ σεντονιών και θα παρακολουθούσαν ένα πρόγραμμα στην εκπαιδευτική τηλεόραση. Μόνο η υστερία που με έπιασε και η κατάποση δύο χαπιών τους απέτρεψε από το να πραγματοποιήσουν το σχέδιό τους. Με πήραν και φύγαμε για το «Kitchen Bar», όπου θα συναντούσαμε και το ένα από τα δύο μυστήρια.
Γ) Τα Μυστήρια
Μυστήριο Πρώτο: ο Yiannish. Από τους πρώτους φίλους στο χώρο των βλογς, δεν είχαμε καταφέρει να συναντηθούμε μέχρι τώρα. Βρεθήκαμε δυο φορές στο διάστημα της παραμονής μου, μία με τους ναυαρχαίους και μια μόνοι μας. Μου αποκάλυψε πως ήμουν το πρώτο άτομο από τα βλογς που συναντούσε. Κατέληξε πως ήταν σίγουρος ότι δεν ήθελε να γνωρίσει άλλο. Αναρωτιέμαι γιατί…
Μυστήριο Δεύτερο: ο Diastimata. Τον συνάντησα μόνο και μόνο επειδή απείλησε κατά σειρά να: πηδήξει από το Λευκό Πύργο, φουντάρει στο Θερμαϊκό, αυτοπυρποληθεί μπροστά απ’ την Αγιά-Σοφιά. Δεν είχα χρόνο για ανακρίσεις και τα σχετικά, οπότε συμφώνησα να βρεθούμε. Ας πρόσεχα. Με ένα ηλίθιο χαμόγελο με ενημέρωσε ότι τελείωνε τη δουλειά του γύρω στις 12 (ναι, παιδιά, για τα μεσάνυχτα μιλάμε…) και ότι γύρω στις 12.30’ θα ήταν στο χοτέλ μου για να πάμε όπου θέλαμε. Εγώ το μόνο μέρος που ήθελα να πάω ήταν το κρεβάτι μου και το κατέστησα σαφές. Η συνάντησή μας, λοιπόν, έγινε επί της κλίνης μου και διήρκεσε τόσο ώστε να κάνει τον ρεσεψιονίστα να παρατηρήσει τον Diastimata με θαυμασμό τύπου «γρήγορο πιστόλι ο έτσι!».
ΤΕΛΟΣ ΠΑΡΤ ΟΥΑΝ. ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΑΡΤ ΤΟΥ, ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΣΜΙΛΟΔΟΝΤΑ.
ήδη ρίγησα…
Κ.Κ.Μ.
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 8:29 πμ
!!!!!!!!
1) ήσουν στην πόλη μου
2)ξέρεις πόσο θέλω να σε δω
3) ΚΑΙ γιόρταζα
4) ΚΑΙ με ξέχασες!!!!!
alkyoni
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 8:29 πμ
@ΚΚΜ. στη θέση σας, εκτός από ρίγη θα είχα ΚΑΙ πυρετό…
@Αλκυόνη,
1.ναι, ήμουν στην πόλη σου (όπως κι εσύ στη δική μου πολλές φορές πριν)
2.δεν ξέρω, φαντάζομαι τόσες φορές που έχεις έρθει θα μπορούσες να με έχεις δει
3.Χρόνια πολλά, να είσαι γερή και χαρούμενη
4. σε αυτό έχεις δίκηο, αλλά σε σκέφτομαι πάντα ως “Αλκυόνη”.
Composition Doll
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 9:29 πμ
Εγώ ανεβάζω σιγά σιγά ΚΑΙ πυρετό…
kopoloso
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 10:00 πμ
@Κοπολόζο, εσείς βρίσκεστε στο δρόμο το σωστό, τον πρόστυχο…
Composition Doll
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 10:13 πμ
ok, entaxei ola auta…
alla TI MOY EFERES?????
ts ts tsssss…!
skarthali.wordpress.com
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 10:15 πμ
@Τη μανούλα, Σκαρθάλι, τη μανούλα πίσω! Δεν αρκεί αυτό; τς τς τς…
Composition Doll
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 10:24 πμ
Πρίαμος ή Πρίαπος είναι το όνομα του ξενοδοχείου;
αλεπού
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 10:47 πμ
Δεν σε πιστεύω ότι έμεινες στον Πρίαμο!
Αυτές είναι εμπειρίες, όχι αστεία! Πολλά φιλιά…
georgia
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 11:25 πμ
Για τις κυρίες που επισκέπτονται μόνες το ξενοδοχείο …Πρίαπος, στις στάνταρ υπηρεσίες του δωματίου Africa, εκτός από ψυγείο, μίνι μπαρ, ντουλάπες και… εκπαιδευτική τηλεόραση, συμπεριλαμβάνεται και ο νεαρός Αφρικανός κύριος Acoumba Nas Klirino.
Εσένα σε κορόιδεψαν ή μας γράφεις μισές αλήθειες;
Allu Fun Marx
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 11:32 πμ
@Alepou, Πρίαμος. Ο Πρίαπος είναι στο μυαλό σας…
@Τζώρτζια, πού τον ξέρετε εσείς τον Πρίαμο; Τι να υποθέσω;;;
@ΑΦΜ, πού τον ξέρετε εσείς τον Acoumba; Τι να υποθέσω;;;
Composition Doll
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 11:38 πμ
Να υποθέσετε ότι -σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς- έχω και μια 2η δουλειά: εργάζομαι ως βοηθός τηλεσκηνοθέτη στις κινηματογραφήσεις που κάνουμε στα θεματικά δωμάτια του Πρίαμος. Την δουλειά μας μπορείτε να την βρείτε σ΄όλα τα καλά dvd club… Η σειρά των dvd μας έχει τον τίτλο “Hot Salonica nights”.
Η συλλογή μας βρίσκεται ήδη στο Νο 112
Allu Fun Marx
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 11:54 πμ
έβγαλες τα εξοδά σου τουλάχιστον;
Λουίζα Κορνάρου
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 12:00 μμ
@ΑΦΜ, φαινόμουν καλά ή με “μάσκαρε” ο Acoumba;
@Λουΐζα, δεν ξέρω, θα δείξει. Έχω ραντεβού με τον τηλεσκηνοθέτη το απόγευμα να συζητήσουμε την αμοιβή μου!
Composition Doll
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 12:08 μμ
Αντιγράφω κι εγώ την αλήθεια που κατέθεσα στο προπροηγούμενο ποστ σου αλλά ουδείς με πίστεψε…
“Λοιπόν, θα σας αποκαλύψω ότι:
Ο Καναρούμπας είναι Αφρικανός Φύλαρχος-Μάγος, τον οποίον η εξ όλης και προ όλης Κούκλα είχε κρύψει στη ντουλάπα του δωματίου Αφρικανικού οίκου αντοχής (ομού μετά αλλιγάτορος του οποίου η ουρά εξείχε αποκαλυπτικά -αν δεν ήταν η ‘ουρά’ του Φυλάρχου Καναρούμπα-) στο οποίο μας προσκάλεσε για ξενάγηση!
Άσεμναι φωτογραφίαι κορνιζαρισμέναι, η Τηλοψία αναμμένη με πρόγραμμα ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ή ‘Συνιστάται Ιατρική Επιτήρηση’, το κόκκινο βρακί επί της οροφής της κουνουπιέρας του τετρακιονοφόρου κρεβατιού, τα σεντόνια ανάκατα και το φιλοθεάμον κοινό στα μπαλκόνια απέναντι, μας υποψίασαν ότι μάλλον δεν παρακολουθούσε -η Κούκλα- την αναμετάδοση της δοξολογίας στον Άγιο Δημήτριο, μεγάλη η χάρη του 26 του Οκτώβρη ανήμερα.
Το τι έκανε, ας το ανεβάσει σε ποστ άμα τη επιστροφή της!!!!”
Να προσθέσω ότι αφικνούμενοι στη ρεσεψιόν του εν λόγω οίκου αντοχής, η ρεσεψιονίστ, όταν της δηλώσαμε ότι πηγαίνουμε στην κυρία Doll στο δωμάτιο 403, μας κοίταξε από πανω ως κάτω, μας ενέκρινε προφανώς για το τρίο που υπέθεσα ευλόγως ότι επίκειται στας Αφρικάς, και τηλεφώνησε στην εξ όλης λέγοντας χαμηλοφώνως ‘έρχονται, κρύψε τον Καναρούμπα στην ντουλάπα και βγάλε τον κροκόδειλο στο μπαλκόνι’.
Η χρηστών ηθών συμβία μου έπαθε λόξυγκα άμα τη όψει του δωματίου-οάσεως Νοτίου Σουδάν με πινελιές Απάτσι Αμερικής και γι αυτό ζήτησα από την Doll να πάει διακριτικά να αγοράσει τσίχλες από το περίπτερο στην Τσιμισκή καθότι η θεραπεία του λόξυγκα απαιτεί ιδιάζουσα διαδικασία. Πριν προλάβω να την εφαρμόσω, ο λόξυγκας κόπηκε -μαζί με την ανάσα μας- από το μέγεθος της …ουράς του Καναρούμπα που εξείχε της ντουλάπας.
Ευτυχώς και είχα μεριμνήσει να φοράω το τσίγκινο σωβρακάκι που μου έμεινε από την σταδιοδρομία μου στο Ναυτικό! Για να συνέλθουμε, πήραμε την κυρία DOLL στο Kitchen Bar όπου παρήγγειλε -οποία έκπληξη-
Κα πουτσί νο Φρέντο. Έναν Κρύο δηλαδή μετά συγχωρήσεως.
Αποτέλεσμα; Η συμβία θέλει να ανοίξει κι αυτή μπλογκ. Και να κλείσουμε το Μεσαιωνικό Δωμάτιο του οίκου αντοχής ανήμερα της Αναστασίας της Φαρμακο…τέτοιας που γιορτάζει.
Κωστής Γκορτζής
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 12:09 μμ
τςτςτςτς…
αμπιλιβαμπολ!
αλλο τιποτες δεν θα πω…
εκτος απο πολλα φιλια… και να ‘σαι παντα (οπου κι αν εισαι…) καλα!!!
Βασιλική
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 12:24 μμ
Ντόλυ:
Θεά, θεά!
Και τι ερμηνεία!
Δεν ξέρω τι να θαυμάσω περισσότερο… Την άρθρωση του λόγου ή την εξάρθρωση του περί ου ο λόγος Acoumba.
Σταματάω εδώ.
Περισσότερες λεπτομέρειες στο “Hot Salonica nights-# 205″ στις μικρές οθόνες σας.
Allu Fun Marx
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 12:30 μμ
Έλα βρε που το κάνεις και θέμα! ίσα ίσα, που οι φίλοι σου σε σκέφθηκαν, επειδή εμείς οι χαμουτζήδες λέμε συνέχεια ότι η Σαλλλλλλλλονίκη είναι ερωτική πόλη, κατάλαβες;
Καλό μήνα
dimosthenis
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 12:49 μμ
μου εφτιαξες τη μερα!
.
πριν γινουν αυτες οι περιφημες ανακαινισεις στα ξενοδοχεια της θεσαλονικης, υπηρχαν πολλα μικρα ξενοδοχεια,παρακμιακα μεν αλλα καθαρα, φτηνα και πολυ ζεστα στο κεντρο της θεσαλονικης.
μούργος
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 1:02 μμ
Σωστά το είχε πει ο ποιητής λοιπόν…
“κάτω από φώτα κόκκινα κοιμάται η Σαλονίκη…”
stixakias
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 1:31 μμ
χμμμ…
σας βρήκα λίγο επιθετική , τα βάλατε με όλο το πάνελ και βγήκατε θριαμβεύτρια αλλά κάτι μέσα μου λέει πως κι αυτό δεν σας αρκεί
θα περιμένω και το παρτ βου πριν ολοκληρώσω την κριτική μου για την ερμηνεία σας
Κ.Κ.Μ.
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 1:34 μμ
χαχαχαχαχα καλά παιδί μου στο Έρατώ της Θεσσαλονίκης σε έστειλε ο φίλος σου? Πάλι καλά να λες που δεν σε βάλανε στο bondage room……
ethan
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 3:32 μμ
Να υποθέσεις ότι έχω μείνει στο ακριβώς απέναντι υπέροχο Luxembourgh! Τσ, τσ, τσ…Πώς μπορεί να σου βγει τ’ όνομα όμως!
georgia
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 3:45 μμ
άπαιχτο άπαιχτο το χοτέλ, τα σέβη μου, υποκλίνομαι μόνο σ εσένα μπορούσε να συμβεί….
Demetrio
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 5:02 μμ
Στην πρώτη φωτογραφία είναι γνωστό το καΐκι ή μου φαίνεται;
Μ’ αυτό δεν πήγαινε πάντα ο Αντρέας;
Το κόκκινο στρινγκ;
Τί έγινε το κόκκινο στρινγκ;
karvouna
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 5:26 μμ
Μια χαρά πέρασες λοιπόν!
Σμουτς!
Έξοχαα, Κούκλα μου!
renata
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 5:36 μμ
Εγώ επιμένω στο ότι θέλω αποκλειστική φωτογραφία του Καναρούμπα…
QueenElisabeth
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 5:37 μμ
@Kωστή, ό,τι και να λες κανείς δεν σε πιστεύει. Είδα κι έπαθα να σας ξεκολλήσω από κει μέσα!!!
@Βασιλική, αμπιλίβαμπλ δε λες τίποτα!
@ΑΦΜ, έτσι ντε, γιατί είχα και μιαν ανησυχία!
@Δημοσθένη, κατάλαβα, κατάλαβα…
@Μούργο, ακριβώς απέναντι έχει ένα που, εξωτερικά τουλάχιστον, φαίνεται πολύ όμορφο. θα το εξερευνήσω next time!
@Στιχάκια, από τη ζωή βγαλμένα τα ποιήματα λέμε!!!
@ΚΚΜ, δεν ξέρω αν θα το αντέξετε το παρτ του. Είστε και μεγάλος άνθρωπος…
@Ήθαν, είχε και τέτοιο;;;; ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΤΟ ΕΔΕΙΞΑΝ;;;;
@Τζώρτζια, κι εκεί μπαινόβγαινε κόσμος…
@Demetrio, και να σημειωθεί πως καθόλου δεν το επιδίωξα…
@Κάρβουνα, αναφορικά με την πρώτη σας ερώτηση θα σας γελάσω και δεν θάθελα.. Όσο για την τύχη του κόκκινου βρακιού, αναμείνατε στις οθόνες σας.
@Ρενάτα, πραγματικά πέρασα πολύ καλά!
@Μεγαλειοτάτη, υπομονή. Μετά τα μεσάνυχτα σας έχω κάτι πολύ καλύτερο, as far as Kanarubas is concerned…
Composition Doll
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 5:48 μμ
Only with Dolly!!!!!!!
Waiting for the red string adventures!
An-Lu
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 5:57 μμ
Μεγάλο μα τον τουτάτι!! Θα επανέλθω μεταμεσονύκτια..:):)
για την ώρα καλησπέρα και καλό μηνά!!!:):)
koulpa
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 6:38 μμ
Ως προς την επιλογή του ξενοδοχείου από τους φίλους σας δε μας είπατε. Τελικά ποιες ήταν οι προθέσεις των; Πλάκα σας κάνανε;(Αχ! αυτός ο πληθυντικός με περιορίζει την έκφραση…!)
Myshkin vs Raskolnikov
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 8:18 μμ
@Αν Λου, χε χε χε…
@Κούλπα, καλώς τον! Τι μας φέρατε από την Καλαμάτα;
@Myshkin vs Raskolnikov, κοιτάξτε… Οι φανερές προθέσεις ήταν να μας εξυπηρετήσουν και να μείνουμε σε ένα καλό ξενοδοχείο (πέντε αστέρων επαναλαμβάνω) σε πολύ καλή τιμή. Οι σκοτεινές, δεδομένου ότι είμεθα και πολύ ωραίες γυναίκες (ο πληθυντικός είναι μεγαλοπρεπείας), τι να σας πω… Δεν δόθηκε ευκαιρία να τις διαπιστώσω, ήμουν απασχολημένη με το κυνήγι του σμιλόδοντα!!!!! Παρακαλώ να μου μιλάτε στον ενικό, είναι ένα δικαίωμα που αναγνωρίζω στους σχολιαστές ελευθέρας βοσκής (είδατε το λινκ;)!!!! Εκφραστείτε ελεύθερα, λοιπόν!!
Composition Doll
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 8:44 μμ
χαχαχα..μα πως τα λετε..:):)
Αναμένουμε τη συνέχεια:):)
koulpa
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 8:44 μμ
@Κούλπα, εγώ καλά τα λέω. Εσείς τι μας φέρατε από την Καλαμάτα;;;;
Composition Doll
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 8:48 μμ
κάνω πως δεν διάβασα , παίρνω το χάπι της πίεσης , βάζω τα πρσβυωπικά και αναμένω ξαναμμένος
Κ.Κ.Μ.
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 9:03 μμ
κάνω πως δεν διάβασα , παίρνω το χάπι της πίεσης , βάζω τα πρεσβυωπικά και αναμένω ξαναμμένος
Κ.Κ.Μ.
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 9:04 μμ
@ΚΚΜ, πολύ ξαναμμένο σας βρίσκω. Επαναλαμβάνεσθε…
Composition Doll
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 9:10 μμ
Οφείλω μια … εξήγηση στο πλήθος των θαυμαστών και funs μου , που τυχαία , επισκέπτονται και το δικό σας μπλογκ κυρία Doll μου ….
Όντως καλοί μου άνθρωποι …. Όδήγησα την … αθώα “ερυθρά” , κ. Composition σαν αμνό στην σφαγή και με ύπουλο κρυφό τρόπο στο … μάτι του Κυκλώνα , που λέγεται “ΓΠΣΘΑΑΤΑΔΜΧ”, δηλαδή “Γιωργάκης περιοδεύων στην Θεσσ/νίκη – Αριστοτέλους – ανήμερα του Άη-Δημήτρη μη χέσω” …..
Όμως καλοί μου φρικαρισμένοι μου άνθρωποι … Το έκανα για τον καημένο τον Γιωργάκη , που είναι κι αυτός μπλόγκερ και έπεσε στα τέσσερα (μη γελάσει κανείς …. κάηκε)και φίλησε τους … κάλους των ποδιών μου (μάλιστα έχω και να σκάσει από την ζήλια του , όποιος δεν έχει – κάλους) και εκλιπάρησε :
- Καντε κυρία Σίλια να ΤΗΝ δω από κοντά (την Doll)και ο Θεός να σας αξιώσει ποτέ πια να μην ξαναπροβληματιστείτε μπροστα στην κάλπη …
Ας δω , μια φορά εκείνο το σπιρτόζικο μάτι ΤΗΣ (ένα δεν έχει ; ) κι ας μου πάρει και ΤΡΕΙΣ επιπλέον ψήφους ο Μπένι στις 11-11-07 … Ας χαϊδέψω με το βλέμμα μου την θεϊκή της σιλουέτα , πριν την μαγαρίσει ο Καναρούμπας και φθάνω μέχρι στην … ακρότητα , να μην ευχηθώ “χρόνια πολλά” του Σημίτη στη γιορτή του ….
Έλεος κυρία Σίλια μου …. Έλεος , κάνετε κάτι …. Και όλα αυτά για εκείνη την Μαργαρίτα στο κούτελο της στο Avatar …. Την ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ !!! λέω …. που μου θυμίζει την …. Μητέρα ….
……………….
Εσείς , τι θα κάνατε καλοί μου άνθρωποι , μπροστά σε τέτοια ικεσία ; Τι ;;;….
—————————-
Και δεν είμαι “Κρυπτοπασόκα” ….
Κρυπτοπαπανδρεακιά είμαι …..
——————————
Καλώς επέστρεψες γλυκειά μου Composition ….
Για την … άλλη φορά , που θα βρεθούμε , να δεις τι θα σου έχω ….
Φιλιά .
silia
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 9:14 μμ
Επιτρέψτε μου να επιμείνω στον πληθυντικό ευγενείας και, κυρίως, θαυμασμού. Άλλωστε ο περιορισμός συναντάται μόνο όταν υιοθετώ (δυστυχώς τεχνηέντως και ουχί φυσικά) τη μακεδονική (μου) ντοπιολαλιά. Αφήστε που ο ενικός περιορίζει το ύφος και φτωχαίνει το λεξιλόγιο.
Myshkin vs Raskolnikov
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 9:15 μμ
Τι περιμένατε.. μαντίλι ή σύκα;..:):)
Κι εγώ μόνο τον εαυτόμου έφερα.. και κατά τι ελατωμένο..:):)
koulpa
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 9:21 μμ
ε αφαιρέστε λοιπόν το 50% μου , μη γινόμεθα ρεζίλι μπρος σε τόσο κόσμο
Κ.Κ.Μ.
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 9:35 μμ
@Silia, μα γιατί δεν μου το είπατε; Καημό το έχω να δω τον Γιωργάκη στα τέσσερα, μου κάνει πολύ kinky! Εξάλλου πάντα συμπαθώ τα αγοράκια που αγαπάνε τη μανούλα. Ας λέγατε, κι εσείς, μια κουβέντα να μην τον αγριοκοιτάζω, να του κάνω κι ένα πατ πατ στο κεφαλάκι. Μα τι άνθρωπος είστε; τς τς τς….
“Και δεν είμαι “Κρυπτοπασόκα” ….
Κρυπτοπαπανδρεακιά είμαι …..”
Αυτό για καλό μας το είπατε;;;;
@Myshkin vs Raskolnikov, όπως αισθάνεστε να πράξετε!
@Κούλπα, μαντήλι, φυσικά. Δεν είναι καιρός για σύκα!
@ΚΚΜ, αν θεωρείτε αυτό ρεζίλεμα, αναρωτιέμαι πώς θα αποκαλούσατε αυτό που σας περιμένει after midnight….
Composition Doll
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 9:42 μμ
Η πιο ομορφη πολη του κοσμου…αααχχχ ποσο υπεροχα εχω περασει εκει…
antisynaspismos
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 10:07 μμ
@Antisynaspismos, ναι, αλλά απ’ ότι βλέπω δεν σας ωφέλησε ο Βαρδάρης!
Composition Doll
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 10:11 μμ
105 λεπτά μείνανε να μάθω τι έγινε!
Δε μου λες για πιο προσωπικές αφηγήσεις πότε?
renata
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 10:16 μμ
@Renata, εντός του π/σ/κ, ενδεχομένως. Κατά τα λοιπά, είμαι μεγάλη συγγραφέας η π’τάνα!!! Κάνω το αναγνωστικό μου κοινό να μετράει τα λεπτά μέχρι το επόμενο πόνημά μου!!!
Composition Doll
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 10:21 μμ
Είσαι, είσαι! Αφού το ξέρεις!
"Ta apothéose quotidienne"
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 10:26 μμ
χε χε χε
Composition Doll
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 10:29 μμ
By the way, το μεσάνυχτα το δικό σας είναι δέκα η ώρα το βραδάκι δικό μου… Δε χρειάζεται πια να βρυκολακιάζω για να δω νέο ποστ!
QueenElisabeth
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 10:40 μμ
@Μεγαλειοτάτη, γι αυτό σας στείλαμε στην Ινγκλετέρα, για να μας διαβάζετε χωρίς να ξενυχτάτε!
Composition Doll
Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 στίς 10:59 μμ
όταν λέμε μεσάνυχτα , εννοούμε μεσάνυχτα κυρία μου…:-((
Κ.Κ.Μ.
Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2007 στίς 12:01 πμ
@KKM, χάλια η πρεσβυωπία σας, χάλια! Τραβάτε πάνω, καλέ!
Composition Doll
Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2007 στίς 12:04 πμ
ΓΚΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ!!!!!!!!!!!
Кроткая
Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2007 στίς 10:14 μμ
Τι θες, Κροτ; Ε;
Composition Doll
Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2007 στίς 11:09 μμ