Nέα ένοικος στο Hotel Memory
Απάντησε με ένα χαμόγελο, που όμως το μάντευες παρά το έβλεπες, στο καλωσόρισμα του υπαλλήλου υποδοχής.
«Madame Daphne D’ Arabal», είπε με ελαφριά βραχνάδα στη φωνή.
«Σας περιμέναμε, Κυρία. Όλα είναι έτοιμα», αποκρίθηκε ο υποχρεωτικός υπάλληλος.
«Και το δωμάτιο?»
«Το 21306, η σουίτα Vernal Equinox, αυτή που ζητήσατε. Θα μείνετε καιρό μαζί μας?».
«Ελπίζω ναι», απάντησε η γυναίκα υπογράφοντας στο βιβλίο με μια κομψή υπογραφή.
Στον ανελκυστήρα συναντήθηκε με έναν άντρα. «Γρηγόρης Ζερβός, καλώς μας ήλθατε» της συστήθηκε. Του χαμογέλασε αδιόρατα, κλίνοντας ελαφρά το κεφάλι.
Ο γκρουμ άνοιξε την δίφυλλη πόρτα της σουίτας και βγήκε για να μεταφέρει τα μπαούλα στο δωμάτιο. «Μα τι κουβαλάει, η γυναίκα, εδώ μέσα?», σκέφτηκε κοπιάζοντας. Τραβώντας την καρφίτσα που συγκρατούσε το καπέλο στα μαλλιά της, η Daphne D’Arabal το έβγαλε και κοίταξε το νεαρό αγόρι. «Τη ζωή μου, και στα συρτάρια τους τις αναμνήσεις μου» του είπε, «γι αυτό να είσαι πολύ προσεκτικός».
Έβγαλε τις γόβες της και πλησίασε στο παράθυρο. Φαινόταν η θάλασσα, όπως της είχαν υποσχεθεί. «Το Hotel Memory θα είναι, πλέον, το σπίτι σου Δάφνη. Κοίτα να το αγαπήσεις για να σε αγαπήσει και αυτό», είπε στον εαυτό της.
Καλή διαμονή !!!
Τί άλλο θα κάνετε επιτέλους, αγαπητή κυρία,ποιων άλλων μεθόδων θα μετέρθετε πια, για να καταφέρετε να με…χουφτώσετε;
Δεν ξέρω γιατί αλλά είδα τον εαυτό μου να περπατά στο διάδρομο του ξενοδοχείου ντυμένος γκρουμ με μια μονοκανη καραμπίνα κριμένη κάτω απ το τραπεζάκι που σέρνω…
Καλορίζικη
Και το λέει κάποια που ξέρει πόσο υπέροχη φιλοξενούμενη είστε.
Αυτό τώρα με υπόσχεση μοιάζει, με απειλή, με δήλωση, θα μας γελάσω και δεν το συνηθίζω.
@Μάρκο, σας ευχαριστώ.
@Αθήναιε, για εσάς μπορώ να κάνω τα πάντα. Ακόμα και να κυλιστώ στα πατώματα του Hotel Memory!
@Vita, αν στη θέση της μονόκανης είχες τσεκούρι, θα ήσουν ίδιος ο Νίκολσον στη “Λάμψη”!!!
@Οίστρε, με έχετε κακομάθει… :))))
@Στέφανε, χεχε, ακούγεται απειλητικό, πράγματι… :pp
να υποθέσω πως δεν θα είναι τα βράδια της Πέμπτης…
(μάλιστα 3 τελίτσες!)
φαντάζομαι ότι κι εκεί θα τους θαμπώσεις με το πνεύμα σου.
πρόσεξε μόνο μην φας καμιά τούμπα από τα σάλια που σου τρέχουν.
Μια στο φιλοξενείο, μια στο Hotel Memory…
Τςτς τς! Όλοι υποκλίνονται στο ταλέντο σου, κούκλα μου. Αυτό το βιλίο σου, που παραπονιέται κι η φίλη μας, πότε θα το γράψεις καλέ; :))
@Allmylife, φυσικά και δεν θα είναι!
@Λένα Χριστοφόρου (λέμε τώρα..), don’t you worry, pussy… Φοράω παπουτσάκια με αντιολισθητικές σόλες. :))
@Ρενάτα, σου ετοιμάζω ένα έγκλημα μούρλια!!!
Φιλοξενείο, Χοτέλ Μέμορυ έχεις πάρει τους δρόμους κανονικά. Πότε θα σε δει λίγο το σπίτι σου, ε;
Καλώς ήρθατε!
Θα χαρώ πολύ αν αποφασίσετε να μοιραστείτε ένα ζεστό τσάι μαζίμου μετά το δείπνο
@Χαρτοπόντικα, παρούσα, πάντα και στο σπίτι.
@Discolata, μεγάλη μου τιμή. Αν και όχι τσάι για μένα, μετά το δείπνο. θα αρκεστώ σ’ ένα ποτήρι Lagavulin.
καλή διαμονή και καλές γραφές, όπως πάντα…