Archive for Ιούλιος 25th, 2006
Πορνογράφημα
Έφτασε πρώτη. Το ξενοδοχείο ήταν χωμένο σε ένα στενό, παράλληλα στην Παραλιακή. Μικρό, παρακμιακό. Μια μικρή πόρτα οδηγούσε σ’ αυτό από το χώρο του parking. Έτσι δεν διακινδύνευε κανείς να τον δουν αδιάκριτα μάτια να μπαίνει από την κεντρική είσοδο. Πάρκαρε, κλείδωσε, μπήκε. Η ξεβαμμένη ξανθιά της ρεσεψιόν έβλεπε Τατιάνα, κρατώντας ένα άσπρο λουλού στην αγκαλιά της. Μόλις εκείνη μπήκε, σηκώθηκε.
«Καλησπέρα, θα ήθελα ένα δωμάτιο για ημιπαραμονή».
«Για λίγο», της είπε η ξανθιά. «Εμείς το λέμε για λίγο».
«Για λίγο, λοιπόν» συμφώνησε χαμογελώντας.
«14, πρώτος όροφος. Το κλειδί και το τηλεκοντρόλ. Τα φέρνετε κάτω όταν φεύγετε. Το κλιματιστικό ρυθμίζεται από το κοντρόλ που είναι στον τοίχο».
«Ευχαριστώ. Ο φίλος μου θα έρθει σε λίγο», είπε, μα η ξανθιά δεν την άκουγε πια, είχε γυρίσει στην Τατιάνα και στο άσπρο λουλού.
Ανέβηκε, βρήκε το δωμάτιο, μπήκε. Ήταν μάλλον καλύτερο απ’ ότι το περίμενε, απέπνεε ένα είδος γοητευτικού kitch, αν μπορεί ποτέ το kitch να είναι γοητευτικό. Ο τοίχος πίσω από το κρεβάτι καλύπτονταν σχεδόν ολόκληρος από μια τοιχογραφία ενός ζευγαριού που έκανε σεξ. Εκείνη στα τέσσερα, αυτός πίσω της. Ακριβώς απέναντι από το κρεβάτι ένας τεράστιος επιτοίχιος καθρέφτης. Έβλεπες όλο το δωμάτιο μέσα του. Ένα κομοδίνο και ένα χαμηλό τραπεζάκι συμπλήρωναν την επίπλωση. Ούτε μια καρέκλα. «Άρα αποκλείεται το καρεκλάτο», σκέφτηκε μόνη της και γέλασε. ‘Αφησε την τσάντα της στο κομοδίνο, γδύθηκε και μπήκε στο μπάνιο να κάνει ένα ντουζ. Την είχε ειδοποιήσει ότι θα καθυστερούσε γύρω στα 20 λεπτά. Βγήκε από το μπάνιο, τυλιγμένη στην άσπρη πετσέτα με το όνομα του ξενοδοχείου γραμμένο με ανεξίτηλο μαρκαδόρο στην ούγια, κάθισε στο κρεβάτι και άναψε ένα τσιγάρο.
Άνοιξε την τηλεόραση. Η Τατιάνα εξακολουθούσε να τσιρίζει, παραδίπλα ακκιζόταν η Λαμπίρη, ο Μαμαλάκης μαγείρευε στο άλλο. Στα υπόλοιπα κανάλια τσόντες. Τσόντα μάλλον. Η ίδια σε όλα. Βιντεοκασέτα ελεγχόμενη από την ξανθιά στη ρεσεψιόν, προφανώς. Για «διευκόλυνση» των πελατών. Έκλεισε την τηλεόραση. Έβγαλε ένα χαρτί και στυλό από την τσάντα της και άρχισε να γράφει τη λίστα με τα ψώνια από το σούπερ μάρκετ που θα πήγαινε μετά. Χτύπησε το κινητό της, «είμαι από κάτω» της είπε. «Δωμάτιο 14, ανεβαίνεις κατευθείαν». Χτύπημα στην πόρτα, σηκώνεται να του ανοίξει.
Μόλις μπαίνει φιλιούνται παθιασμένα, ώρα πολλή. Σχεδόν τον γδύνει, εκεί δίπλα στην πόρτα. Της βγάζει την πετσέτα, παίρνει τα στήθη της στα χέρια του, σκύβει και της φιλάει τις ρώγες. Του βγάζει τα υπόλοιπα ρούχα, τον τραβά στο κρεβάτι. Αγκαλιάζονται σφιχτά, φιλιούνται μέχρι να τους κοπεί η ανάσα, μέχρι που να μην αντέχουν πια. Κατεβαίνει χαμηλά, φιλώντας το κορμί της σε όλη τη «διαδρομή», μέχρι να χώσει το πρόσωπό του ανάμεσα στα πόδια της. Η γλώσσα του την ψάχνει, την ανακαλύπτει, την κατακτά. Παίζει με την κλειτορίδα της και την τρελαίνει. Σηκώνει τη λεκάνη της να τον διευκολύνει να γευτεί τα πιο βαθιά σημεία της. Χώνει τα δάχτυλά της στα μαλλιά του. Εκείνος την παίρνει με τη γλώσσα του, πίνει τους χυμούς της, νοιώθει το σπασμό της να έρχεται. Τη δαγκώνει ελαφρά και εκείνη τελειώνει στη γλώσσα του σπαρταρώντας. Της δίνει μερικά μικρά φιλάκια ακόμα.
Ανεβαίνει επάνω της. Τη φιλάει. Το μούσι του, το μουστάκι του είναι μούσκεμα από εκείνη. Τον φιλάει. Μπαίνει μέσα της, πριν καλά καλά συνέλθει από τον προηγούμενο οργασμό της. Απαλές, αργές κινήσεις στην αρχή, γρήγορες, κοφτές μετά. Εκείνη είναι πάλι έτοιμη. «Έλα» του λέει, «μαζί, έλα». Χύνουν ταυτόχρονα.
Μένει επάνω της, μέσα της. Τον χαϊδεύει, τη φιλάει. Κοιτάει βαθιά μέσα στα μάτια του, προσπαθεί να διαβάσει την αγάπη του, την ευχαρίστησή του. Νοιώθει απέραντα τρυφερά γι αυτό το μεγάλο παιδί που προσπαθεί να ανακτήσει ανάσα ξαπλωμένο επάνω της. «Σ’ αγαπάω» της λέει. «Εγώ πιο πολύ», του απαντά.
Μένουν εκεί, αγκαλιασμένοι. Της μιλάει, της αρέσει ν’ ακούει τη φωνή του. Κατά διαστήματα σηκώνει το κεφάλι της που αναπαύεται στο στήθος του και τον φιλά στα χείλη. Όλο και πιο συχνά. Όλο και πιο βαθιά. Τον θέλει πάλι. Τώρα κατεβαίνει εκείνη. Τον φιλά στο λαιμό, στο στήθος, στο στομάχι, στην κοιλιά, στο υπογάστριο. Τον παίρνει στο στόμα της. Στριφογυρίζει τη γλώσσα της γύρω του, τον πιπιλάει, τον ρουφάει, τον παίζει με το χέρι της. Τον νοιώθει να μεγαλώνει μέσα στο στόμα της, η καύλα την τυλίγει πάλι. Της αρέσει πολύ να τον έχει εκεί, να τον πιέζει με τα χείλη της, να του κάνει μικρά γλυψιματάκια. Και μετά να τον παίρνει όλο μέσα, όσο πιο βαθιά μπορεί, να νοιώθει την πράξη να συντελείται εκεί, στο στόμα της, να τον νοιώθει να τρέμει και να είναι έτοιμος. Κάνει να την τραβήξει πάνω του. Μένει αμετακίνητη. «Θέλω να τελειώσω μέσα σου» της λέει. «Κι εδώ μέσα μου είναι» του απαντά και σκύβει πάλι πάνω του.
Νοιώθει την πρώτη, την προειδοποιητική σταγόνα στην άκρη της γλώσσας της. Η καύλα της μεγαλώνει, το φιλί της βαθαίνει, γίνεται ρουφηχτό, τον «θηλάζει». Η ανάσα του βαριά, όλο και πιο γρήγορη, τα λόγια που της ψιθυρίζει την κάνουν να τον θέλει περισσότερο. «Θα χύσω». «Ναι, αγάπη μου». Τελειώνει στο στόμα της. Τον σκουπίζει με τη γλώσσα της. «Σ’ αγαπάω» της λέει. «Εγώ πιο πολύ», του απαντά.
Είναι πάλι ξαπλωμένη δίπλα του, απίστευτα διεγερμένη απ΄ τον δικό του οργασμό. Τον φιλάει άγρια, παθιασμένα. Της χαϊδεύει τις ορθωμένες ρώγες. «Τι μικρούλες που είναι» της λέει ενώ τις παίρνει μια μια στο στόμα του. Εκείνη είναι πάλι μουσκεμένη, εδώ και ώρα. Κατεβάζει το χέρι του. Ανοίγει τα πόδια της να δεχτεί τα δάχτυλά του. Αρχίζει να χαϊδεύει, αργά και απαλά, την ερεθισμένη κλειτορίδα της. Ριγεί από ηδονή. Πως ξέρει να χαϊδεύει «εκεί», αυτός ο άντρας! Οι περισσότεροι χαϊδεύουν άγαρμπα, «διεκπεραιωτικά». Αυτός όχι. Αισθάνεται το ρυθμό της, νοιώθει τη διέγερσή της στ΄ακροδάχτυλά του, συγχρονίζει την ανάσα του με τη δική της, καυλώνει με την καύλα της.
Γυρίζει και τον φιλάει άγρια, σαν για να του ξεριζώσει τη γλώσσα. Εκείνος χώνει δυο δάχτυλα μέσα της, κι εκείνη τον παίρνει στο χέρι της, σκληρό, έτοιμο. Παίζουν ο ένας τον άλλο και οι γλώσσες τους κάνουν έρωτα στα στόματά τους. «Χύνω» ψιθυρίζουν ταυτόχρονα. Φιλιούνται πάλι. Αμέτρητα φιλιά. «Σ’ αγαπάω» της λέει. «Εγώ πιο πολύ», του απαντά.
Στο κατέβασμα αφήνουν στη ρεσεψιόν το κλειδί και το τηλεκοντρόλ. Η ξανθιά δεν είναι πια εκεί, στη θέση της ένας 35ρης φαλακρός. «18 ευρώ» τους λέει. Πληρώνει αυτός, φεύγουν. Στο parking ένα ακόμα φιλί, δίπλα στα αυτοκίνητά τους.
«Πότε θα σε δώ πάλι?»
«Θα τα πούμε, θα σου τηλεφωνήσω»
«Σ’ αγαπάω» της λέει. «Εγώ πιο πολύ», του απαντά.
